വ്യാജ POCSO പരാതികൾ: ഒരു വാർത്തകൊണ്ട് ഒരു ജീവിതം തകർക്കുമ്പോൾ :ഡോ. എം. എസ്. സുനിൽ

കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കണം; നിരപരാധികളുടെ അന്തസ്സും അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം

കുട്ടികൾക്കെതിരായ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾ അതീവ ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ട കുറ്റകൃത്യങ്ങളാണ്. അത്തരം കുറ്റങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ നിയമത്തിനു മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുകയും അർഹമായ ശിക്ഷ ലഭിക്കുകയും വേണം. കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷയുടെയും അവകാശങ്ങ ളുടെയും കാര്യത്തിൽ യാതൊരു വിട്ടുവീഴ്ചയ്ക്കും സ്ഥാനമില്ല. ഇക്കാര്യത്തിൽ ആർക്കും രണ്ടഭിപ്രായമുണ്ടാകാനിടയില്ല.

എന്നാൽ, കുറ്റം ചെയ്യാത്ത ഒരാൾക്കെതിരെ വ്യാജപരാതി ഉയരുകയും അതിന്റെ പേരിൽ അയാളെ സമൂഹത്തിനു മുന്നിൽ കുറ്റവാളിയായി ചിത്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നതെന്താണ്? ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതവും കുടുംബത്തിന്റെ സമാധാനവും സാമൂഹികമായ അന്തസ്സും തകർക്കപ്പെടുന്ന അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ആരാണ് ഏറ്റെടുക്കേണ്ടത്?

കുട്ടികളെ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങളിൽനിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ശക്തമായ നിയമമാണ് പോക്സോ (POCSO) നിയമം. ഈ നിയമത്തിന്റെ പ്രസക്തിയും ആവശ്യകതയും ചോദ്യം ചെയ്യാനാവില്ല. അതേസമയം, നിയമത്തിന്റെ പേരിൽ ഉയരുന്ന ഓരോ ആരോപണവും നീതിപൂർവവും നിഷ്പക്ഷവുമായ അന്വേഷണത്തിന് വിധേയമാകണം. കുറ്റം ചെയ്തവർ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിനൊപ്പം നിരപരാധികൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും നീതിന്യായവ്യവസ്ഥയുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

ഒരു വ്യാജപരാതി തകർക്കുന്നത് ഒരു ജീവിതം മാത്രമല്ല

ഒന്നു സങ്കൽപ്പിച്ചുനോക്കൂ. ഒരു ദിവസം രാവിലെ പത്രത്തിന്റെ ഒന്നാം പേജിൽ നിങ്ങളുടെ ചിത്രം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. കുട്ടിക്കെതിരായ ലൈംഗികാതിക്രമക്കേസിൽ അധ്യാപകൻ അറസ്റ്റിൽ എന്നതാണ് തലക്കെട്ട്. അന്വേഷണം പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ നിങ്ങളുടെ പേരും ചിത്രവും സമൂഹമാകെ പ്രചരിക്കുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നിങ്ങൾ കുറ്റവാളിയായി മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നു.

പിന്നീട് വർഷങ്ങൾ നീണ്ട നിയമപോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ നിങ്ങൾ നിരപരാധിയാണെന്ന് കോടതി കണ്ടെത്തിയാലും നഷ്ടപ്പെട്ട ജീവിതം പൂർണമായി തിരിച്ചുപിടിക്കാനാകുമോ? ആദ്യത്തെ ആരോപണം വലിയ വാർത്തയാകുമ്പോൾ, കുറ്റവിമുക്തനാക്കപ്പെട്ടുവെന്ന വാർത്തയ്ക്ക് അതേ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കണമെന്നില്ല. ആരോപണത്തിന്റെ ആഘാതം സമൂഹത്തിന്റെ ഓർമയിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കപ്പെട്ട വിവരം പലപ്പോഴും പിന്നിലേക്കു തള്ളപ്പെടുന്നു.

ആരോപണം ഉയർത്താൻ നിമിഷങ്ങൾ മതി; നഷ്ടപ്പെട്ട അന്തസ്സ് വീണ്ടെടുക്കാൻ വർഷങ്ങൾ പോലും മതിയാകണമെന്നില്ല.

ഇതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഒരു വ്യക്തിയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല.

കുടുംബത്തിൽ: ജീവിതപങ്കാളിക്കും മക്കൾക്കും കടുത്ത മാനസികസമ്മർദം നേരിടേണ്ടിവരാം. സ്കൂളിലും സമൂഹത്തിലും മക്കൾ പരിഹാസത്തിനും ഒറ്റപ്പെടുത്തലിനും ഇരയായേക്കാം. കുറ്റം തെളിയിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു ആരോപണത്തിന്റെ ഭാരം കുടുംബത്തിലെ നിരപരാധികളായ അംഗങ്ങളും പേറേണ്ടിവരുന്നത് വേദനാജനകമാണ്.

സമൂഹത്തിൽ: നാട്ടുകാരുടെ സമീപനത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടാകാം. സുഹൃത്തുക്കളും സഹപ്രവർത്തകരും അകന്നുനിൽക്കാം. ഒരിക്കൽ ഉണ്ടായ ആരോപണം, അതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ അറിയുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ, ഒരാളുടെ സാമൂഹികജീവിതത്തെ തകർത്തേക്കാം.

തൊഴിൽജീവിതത്തിൽ: ജോലി നഷ്ടപ്പെടുകയോ തൊഴിൽസാധ്യതകൾ ഇല്ലാതാകുകയോ ചെയ്യാം. അധ്യാപകർ, പൊതുപ്രവർത്തകർ, സാമൂഹികസേവകർ തുടങ്ങിയവർക്ക് അവരുടെ വർഷങ്ങളായുള്ള പ്രവർത്തനമികവും വിശ്വാസ്യതയും ഒറ്റയടിക്ക് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാം.

മാനസികാരോഗ്യത്തിൽ: അപമാനം, ഒറ്റപ്പെടൽ, ഭയം, കടുത്ത മാനസികസമ്മർദം എന്നിവ ഒരാളെ തളർത്തിയേക്കാം. ചിലർക്ക് ജീവിതം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലും പ്രയാസകരമാകാം. ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ ആത്മഹത്യാ ചിന്തകളിലേക്കുപോലും നയിക്കാമെന്നതിനാൽ വിഷയത്തെ നിസ്സാരമായി കാണാനാവില്ല.

ഇവിടെ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ഓർക്കണം: ആരോപണം ഉയർന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ഒരാൾ കുറ്റവാളിയാകുന്നില്ല. അതുപോലെ, ആരോപണം വ്യാജമാണെന്ന വാദം ഉയർന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം അത് വ്യാജമാണെന്നും തീരുമാനിക്കാനാവില്ല. സത്യം കണ്ടെത്തേണ്ടത് നിഷ്പക്ഷമായ അന്വേഷണത്തിലൂടെയും നിയമാനുസൃതമായ വിചാരണയിലൂടെയുമാണ്.

വ്യാജപരാതികൾക്ക് പിന്നിൽ വ്യക്തിവൈരാഗ്യങ്ങളുണ്ടാകാമോ?

സ്വത്തുതർക്കങ്ങൾ, അയൽവക്കത്തെ വൈരാഗ്യങ്ങൾ, തൊഴിൽസ്ഥലത്തെ തർക്കങ്ങൾ, വ്യക്തിബന്ധങ്ങളിലെ പക, രാഷ്ട്രീയ വിരോധം തുടങ്ങിയവ ചില പരാതികൾക്ക് പിന്നിലെ പ്രേരണകളായി ഉയർന്നുവരാം. എന്നാൽ ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിലെ ഓരോ പരാതിയെയും വ്യാജമെന്നു മുൻകൂട്ടി വിലയിരുത്തുന്നത് ശരിയല്ല.

പരാതിയുടെ പിന്നിൽ ദുരുദ്ദേശ്യമുണ്ടോ, ആരോപണങ്ങൾക്ക് വസ്തുതാപരമായ അടിത്തറയുണ്ടോ, മൊഴികളും മറ്റ് തെളിവുകളും പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷണത്തിലൂടെ കണ്ടെത്തണം. കുട്ടിയുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനൊപ്പം ആരോപണവിധേയന്റെ നിയമപരമായ അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.

പോക്സോ പോലുള്ള ഗൗരവമേറിയ നിയമങ്ങൾ ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് തടയേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ വ്യാജപരാതികളെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക യഥാർത്ഥ പരാതിക്കാരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതിനോ കുട്ടികൾക്ക് പരാതി പറയാനുള്ള അവസരം നിഷേധിക്കുന്നതിനോ കാരണമാകരുത്. ഇരകളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുകയും നിരപരാധികളുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നീതിന്യായ സമീപനമാണ് നമുക്ക് വേണ്ടത്.

മാധ്യമങ്ങൾ പാലിക്കേണ്ടത് ഉത്തരവാദിത്തത്തിന്റെ അതിരുകൾ

ഒരു പരാതി ലഭിച്ച ഉടനെ ആരോപണവിധേയന്റെ പേരും ചിത്രവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് അയാളെ കുറ്റവാളിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന രീതി ഗൗരവമായി പുനഃപരിശോധിക്കണം. വാർത്തയുടെ വേഗതയേക്കാൾ വസ്തുതകളുടെ കൃത്യതയ്ക്കും വ്യക്തിയുടെ അന്തസ്സിനും പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതുണ്ട്.

പോക്സോ കേസുകളിൽ കുട്ടിയുടെ വ്യക്തിത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന വിവരങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കരുതെന്ന നിയമപരമായ നിയന്ത്രണവും മാധ്യമങ്ങൾ കർശനമായി പാലിക്കണം. അതോടൊപ്പം, ആരോപണവിധേയനെക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ടിങ്ങിലും നീതിപൂർവമായ സമീപനം അനിവാര്യമാണ്.

അന്വേഷണത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിലുള്ള ആരോപണത്തെ അന്തിമവിധിപോലെ അവതരിപ്പിക്കരുത്. അറസ്റ്റ് നടന്നുവെന്നത് കുറ്റം തെളിഞ്ഞുവെന്നതിന് തുല്യമല്ല. കോടതിവിധിക്ക് മുമ്പുതന്നെ ഒരാളെ സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ കുറ്റവാളിയാക്കുന്ന മാധ്യമവിചാരണ ഒഴിവാക്കണം.

കുറ്റവിമുക്തനാക്കപ്പെടുകയോ ആരോപണം അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ, അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാർത്തകൾക്കും അർഹമായ പ്രാധാന്യം നൽകണം. ആദ്യത്തെ വാർത്ത സൃഷ്ടിച്ച സാമൂഹികമായ ആഘാതം തിരുത്താനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തവും മാധ്യമങ്ങൾ ഏറ്റെടുക്കണം.

ഒരു വാർത്തയ്ക്ക് വായനക്കാരെ ആകർഷിക്കാൻ കഴിയണം; എന്നാൽ അതിനുവേണ്ടി ഒരാളുടെ ജീവിതം അനാവശ്യമായി തകർക്കരുത്. വാർത്തയുടെ ശക്തി സമൂഹത്തെ ബോധവൽക്കരിക്കാനാണ്; വസ്തുതകൾ സ്ഥിരീകരിക്കാതെ ഒരാളെ ശിക്ഷിക്കാനല്ല.

പോലീസും നിയമവ്യവസ്ഥയും കൂടുതൽ ജാഗ്രത പുലർത്തണം

പോക്സോ കേസുകളിൽ കുട്ടിയുടെ സുരക്ഷയ്ക്കും മൊഴിയുടെ വിശ്വാസ്യത വിലയിരുത്തുന്നതിനും തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനും നിയമാനുസൃതമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിനും പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. അതോടൊപ്പം, ആരോപണവിധേയന്റെ അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.

പരാതി ലഭിച്ചാൽ നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണം. എന്നാൽ അന്വേഷണം വസ്തുനിഷ്ഠവും ശാസ്ത്രീയവുമായിരിക്കണം. ലഭ്യമായ തെളിവുകൾ, മൊഴികളിലെ പൊരുത്തക്കേടുകൾ, സാഹചര്യത്തെളിവുകൾ, പരാതിക്ക് പിന്നിലെ സാധ്യതയുള്ള പ്രേരണകൾ എന്നിവ നിയമപരമായ മാനദണ്ഡങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പരിശോധിക്കണം.

കുട്ടിയെ ആവർത്തിച്ചുള്ള ചോദ്യംചെയ്യലിലൂടെ മാനസികമായി തളർത്താതെയും സമ്മർദത്തിന് വിധേയമാക്കാതെയും അന്വേഷണം നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ, ആരോപണവിധേയനെക്കുറിച്ച് മുൻവിധിയോടെ സമീപിക്കാതിരിക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കണം.

വ്യാജമാണെന്ന് തെളിയുന്ന പരാതികൾക്കെതിരെ നിലവിലുള്ള നിയമപ്രകാരം ഉചിതമായ നടപടി സ്വീകരിക്കണം. എന്നാൽ ഒരു കേസ് തെളിയിക്കപ്പെടാതിരുന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം പരാതി വ്യാജമാണെന്ന് കണക്കാക്കാനാവില്ല. അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കള്ളപരാതി നൽകിയതായി തെളിയുന്ന സാഹചര്യവും തെളിവുകളുടെ അഭാവം മൂലം കുറ്റം തെളിയിക്കാനാകാത്ത സാഹചര്യവും തമ്മിൽ വ്യക്തമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്.

ശിക്ഷയുടെ കാഠിന്യത്തേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് നിയമത്തിന്റെ നിഷ്പക്ഷവും നീതിപൂർവവുമായ പ്രയോഗം. യഥാർത്ഥ കുറ്റവാളികൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയും മനഃപൂർവം വ്യാജപരാതി നൽകുന്നവർ നിയമനടപടി നേരിടുകയും നിരപരാധികൾ അനാവശ്യമായി പീഡിപ്പിക്കപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കണം.

സമൂഹവും വിധിയെഴുതാൻ തിടുക്കം കാണിക്കരുത്

ഒരു വാർത്ത കണ്ടയുടൻ ഒരാളെ കുറ്റവാളിയായി മുദ്രകുത്തുന്നതും സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ അപമാനിക്കുന്നതും ഒഴിവാക്കണം. ഒരു പരാതി ഉയർന്നുവെന്നതും കുറ്റം തെളിയിക്കപ്പെട്ടുവെന്നതും രണ്ടാണ്. നിയമപരമായ നടപടികൾ പൂർത്തിയാകുന്നതുവരെ വസ്തുതകൾക്കായി കാത്തിരിക്കാനുള്ള പക്വത സമൂഹം കാണിക്കണം.

അതേസമയം, കുട്ടികൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അതിക്രമാനുഭവങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയോ അവരെ സംശയത്തിന്റെ പേരിൽ നിശ്ശബ്ദരാക്കുകയോ ചെയ്യരുത്. കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷയ്ക്ക് മുൻഗണന നൽകുകയും അവരുടെ പരാതികൾ ഗൗരവത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും വേണം. നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഈ സമീപനം നിരപരാധികളുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും തടസ്സമാകരുത്.

അവസാന വാക്ക്: നീതി ഒരുവശത്തേക്ക് മാത്രം ചായരുത്

കുട്ടികൾക്കെതിരായ ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾ തടയണം. കുറ്റം ചെയ്തവർ നിയമത്തിനു മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുകയും അർഹമായ ശിക്ഷ ലഭിക്കുകയും വേണം. അതോടൊപ്പം, നിയമത്തിന്റെ പേരിൽ ഒരു നിരപരാധിയുടെ ജീവിതം തകർക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്നും ഉറപ്പാക്കണം.

യഥാർത്ഥ അതിക്രമങ്ങൾ മറച്ചുവെക്കുന്നതും ഇരകൾക്ക് നീതി നിഷേധിക്കുന്നതും ഗുരുതരമായ അനീതിയാണ്. അതുപോലെതന്നെ, തെളിവുകളില്ലാതെ ഒരാളെ കുറ്റവാളിയായി ചിത്രീകരിക്കുന്നതും അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് വ്യാജപരാതി നൽകി മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതം തകർക്കുന്നതും അംഗീകരിക്കാനാവില്ല.

കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷയും നിരപരാധികളുടെ അന്തസ്സും പരസ്പരം വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങളല്ല. രണ്ടും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് നീതി പൂർണമാകുന്നത്.

ഒരു ആരോപണം ഉയർന്നാൽ സത്യം കണ്ടെത്തണം. കുറ്റം തെളിഞ്ഞാൽ ശിക്ഷ ഉറപ്പാക്കണം. പരാതി മനഃപൂർവം വ്യാജമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞാൽ നിയമാനുസൃതമായ നടപടിയും സ്വീകരിക്കണം. എന്നാൽ അന്വേഷണം പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുമ്പ് മാധ്യമങ്ങളോ സമൂഹമോ ആരെയും ശിക്ഷിക്കരുത്.

നമ്മൾ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് കുട്ടികളെ മാത്രമല്ല; സത്യത്തെയും നീതിയെയും മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സിനെയും കൂടിയാണ്. - ചിത്രംപ്രതീകാത്മകം 

— ഡോ. എം. എസ്. സുനിൽ