ശുദ്ധമായ ഭക്ഷണം ഓരോ പൗരൻറെയും ജന്മാവകാശം ; അടുക്കളകളിലെ അശ്രദ്ധയ്ക്ക് ആരാണ് ഉത്തരവാദി?: ഡോ. എം. എസ്. സുനിൽ

ഭക്ഷണത്തിൽ വിഷം കലരുമ്പോൾ തകരുന്നത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആരോഗ്യം മാത്രമല്ല, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവികൂടിയാണ്

വിശപ്പ് മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ ആവശ്യമാണ്. വിശപ്പടക്കാൻ ഭക്ഷണം തേടുന്ന മനുഷ്യന് ലഭിക്കേണ്ടത് വിശപ്പിനുള്ള പരിഹാരം മാത്രമല്ല, ആരോഗ്യവും സുരക്ഷയും ഉറപ്പുനൽകുന്ന ആഹാരം കൂടിയാണ്. ഭക്ഷണം കഴിക്കുക എന്നത് ആഡംബരമല്ല; അത് മനുഷ്യന്റെ അടിസ്ഥാന അവകാശമാണ്. എന്നാൽ ആ ഭക്ഷണം വിഷരഹിതവും ശുചിത്വമുള്ളതും ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമല്ലാത്തതുമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് സമൂഹത്തിന്റെയും ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെയും കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

ഇന്ന് കേരളത്തിന്റെ ഭക്ഷ്യസംസ്കാരം വലിയ മാറ്റങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുകയാണ്. കുടുംബത്തോടൊപ്പമുള്ള ഭക്ഷണശാലാ സന്ദർശനങ്ങളും സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പമുള്ള രാത്രിഭക്ഷണങ്ങളും യുവതലമുറയുടെ ഭക്ഷണശീലങ്ങളിൽ ഇടംപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഷവർമയും അൽഫാമും കുഴിമന്തിയും ഉൾപ്പെടെ വിവിധ വിഭവങ്ങൾ നമ്മുടെ ഭക്ഷണസംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഈ രുചിവൈവിധ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ നാം ഗൗരവത്തോടെ ചോദിക്കേണ്ട ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്: നമ്മുടെ തീൻമേശയിലെത്തുന്ന ഭക്ഷണം എത്രത്തോളം സുരക്ഷിതമാണ്?

ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചിയും വിലയും വിളമ്പുന്ന രീതിയും പരിശോധിക്കാൻ നാം കാണിക്കുന്ന താൽപര്യത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ അംശമെങ്കിലും അത് തയ്യാറാക്കുന്ന അടുക്കളയുടെ ശുചിത്വത്തെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ കാണിക്കുന്നുണ്ടോ? തിളങ്ങുന്ന ഭക്ഷണശാലകളുടെ പുറംമോടിക്കപ്പുറം അവിടുത്തെ അടുക്കളകളിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എത്രപേർക്ക് അറിയാം?

രുചിക്കപ്പുറം മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആരോഗ്യഭീഷണികൾ

ഭക്ഷ്യവിഷബാധയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാർത്തകൾ കേരളത്തിൽ ഇടയ്ക്കിടെ ഉയർന്നുവരുന്നത് ആശങ്കാജനകമാണ്. ഷവർമ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇറച്ചിവിഭവങ്ങൾ കഴിച്ചതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളും മരണങ്ങളും ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയുടെ പ്രാധാന്യം സമൂഹത്തെ പലവട്ടം ഓർമിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശരിയായ താപനിലയിൽ സൂക്ഷിക്കാത്ത ഇറച്ചി, അപര്യാപ്തമായ പാചകം, ശീതീകരണ സംവിധാനങ്ങളിലെ വീഴ്ച, ശുചിത്വമില്ലാത്ത കൈകാര്യം ചെയ്യൽ, മലിനമായ സോസുകളും മയോണൈസും എന്നിവ ഭക്ഷ്യജന്യ രോഗങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കാം.

ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്നതിലെ ചെറിയ അശ്രദ്ധ പോലും ചിലപ്പോൾ വലിയ ദുരന്തങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികൾ, വയോജനങ്ങൾ, ഗർഭിണികൾ, പ്രതിരോധശേഷി കുറഞ്ഞവർ തുടങ്ങിയവർക്ക് ഭക്ഷ്യജന്യ രോഗങ്ങൾ ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെ കേവലം ഹോട്ടൽ ഉടമകളുടെ വ്യാപാരപരമായ ഉത്തരവാദിത്തമായി കാണാനാവില്ല. അത് പൊതുജനാരോഗ്യത്തിന്റെ നിർണായക ഘടകമാണ്.

ഭക്ഷണശാലകളിലെ ശുചിത്വം എന്നത് തറയും മേശയും വൃത്തിയാക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. കുടിവെള്ളത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം, പാചകത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളുടെ സുരക്ഷ, ഭക്ഷണം സൂക്ഷിക്കുന്ന രീതി, ജീവനക്കാരുടെ വ്യക്തിശുചിത്വം, മാലിന്യസംസ്കരണം, അടുക്കളയിലെ വായുസഞ്ചാരം എന്നിവയെല്ലാം അതിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഇവയിലൊന്നിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഗുരുതരമായ വീഴ്ച പോലും ഉപഭോക്താക്കളുടെ ആരോഗ്യത്തെ ബാധിക്കാം.

പരിശോധനകൾ വാർത്തയാകുമ്പോൾ മാത്രം മതിയോ?

ഭക്ഷ്യവിഷബാധയോ ശുചിത്വവീഴ്ചയോ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ പരിശോധനകൾ ശക്തമാകുകയും ചില ഭക്ഷണശാലകൾ അടച്ചുപൂട്ടുകയും ചെയ്യുന്നത് കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം നടപടികൾ താൽക്കാലിക പ്രതികരണങ്ങളായി മാത്രം മാറുന്നുണ്ടോ എന്നത് ഗൗരവത്തോടെ പരിശോധിക്കേണ്ട വിഷയമാണ്.

ഒരു സ്ഥാപനത്തിൽ ഗുരുതരമായ വീഴ്ച കണ്ടെത്തിയാൽ അത് പരിഹരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താതെ വീണ്ടും പ്രവർത്തനം അനുവദിക്കുന്നത് പൊതുജനാരോഗ്യത്തിന് ഭീഷണിയാകാം. പരിശോധനയുടെ ലക്ഷ്യം സ്ഥാപനങ്ങൾ അടച്ചുപൂട്ടുക മാത്രമല്ല; നിയമാനുസൃതമായ ശുചിത്വസംവിധാനങ്ങൾ സ്ഥിരമായി പാലിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക കൂടിയാണ്.

ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ നിയമങ്ങൾ ലംഘിക്കുന്നവർക്കെതിരെ നിയമാനുസൃതമായ കർശന നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണം. എന്നാൽ ശിക്ഷയുടെ കാഠിന്യത്തോടൊപ്പം പരിശോധനയുടെ സ്ഥിരതയും നടപടികളുടെ സുതാര്യതയും ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്. കുറ്റത്തിന്റെ ഗൗരവം കണക്കിലെടുക്കാതെ എല്ലാ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ഒരേ നടപടി സ്വീകരിക്കുന്നതിനു പകരം, നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന വിധത്തിൽ വീഴ്ചയുടെ സ്വഭാവവും ആവർത്തനവും പരിഗണിച്ചുള്ള നടപടികളാണ് വേണ്ടത്.

പരിശോധനകൾ മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചുള്ള ഔപചാരിക സന്ദർശനങ്ങളായി ചുരുങ്ങരുത്. അപ്രതീക്ഷിത പരിശോധനകൾ, കൃത്യമായ രേഖപ്പെടുത്തലുകൾ, തുടർപരിശോധനകൾ, നിയമലംഘനങ്ങൾക്കെതിരായ സമയബന്ധിത നടപടി എന്നിവ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ സംവിധാനത്തിന്റെ അവിഭാജ്യഘടകങ്ങളാകണം.

പഴകിയ എണ്ണയും മലിനജലവും;

നിശ്ശബ്ദമായി വളരുന്ന ഭീഷണി

ഭക്ഷണത്തിന്റെ സുരക്ഷയെ ബാധിക്കുന്ന മറ്റൊരു പ്രധാന പ്രശ്നമാണ് പാചകത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന എണ്ണയുടെ ആവർത്തിച്ചുള്ള ഉപയോഗം. പ്രത്യേകിച്ച് വറുത്ത വിഭവങ്ങൾ കൂടുതലായി വിൽക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളിൽ എണ്ണയുടെ ഗുണനിലവാരം കൃത്യമായി നിരീക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഉയർന്ന താപനിലയിൽ ദീർഘനേരം ഉപയോഗിക്കുന്നതും പലതവണ ചൂടാക്കുന്നതും എണ്ണയുടെ രാസഘടനയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താം. ഇത് ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമായ സംയുക്തങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നതിനും കാരണമാകാം.

എണ്ണയുടെ നിറം മാത്രം നോക്കി അതിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം വിലയിരുത്താനാവില്ല. ഉപയോഗിച്ച എണ്ണയുടെ ഗുണനിലവാരം പരിശോധിക്കുന്നതിനുള്ള ശാസ്ത്രീയ സംവിധാനങ്ങൾ ഭക്ഷണശാലകളിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കണം. ഉപയോഗശൂന്യമായ എണ്ണ സുരക്ഷിതമായി ശേഖരിച്ച് സംസ്കരിക്കുന്നതിലും കർശനമായ നിരീക്ഷണം വേണം.

ഇതോടൊപ്പം പാചകത്തിനും പാത്രം കഴുകുന്നതിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും ഉറപ്പാക്കണം. മലിനമായ വെള്ളത്തിലൂടെ മഞ്ഞപ്പിത്തം, ടൈഫോയ്ഡ്, വയറിളക്കം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ പടരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഭക്ഷണശാലകളിലെ ജലസ്രോതസ്സുകൾ നിശ്ചിത ഇടവേളകളിൽ പരിശോധിക്കുകയും ആവശ്യമായ ശുദ്ധീകരണ സംവിധാനങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുകയും വേണം.

അടുക്കളകളിലെ എലി, പാറ്റ തുടങ്ങിയ കീടങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം, തുറന്നുവെക്കുന്ന ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ, ശരിയായ രീതിയിൽ കഴുകാത്ത പാത്രങ്ങൾ, മാലിന്യങ്ങൾ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന സാഹചര്യം എന്നിവയെല്ലാം ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളുടെ ലംഘനങ്ങളാണ്. ഇത്തരം വീഴ്ചകൾ ചെറുതായി കാണുന്നത് വലിയ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കും.

സുതാര്യമായ അടുക്കളകൾ കാലത്തിന്റെ ആവശ്യം

ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്ന ഇടങ്ങളിലെ ശുചിത്വം ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് നേരിട്ട് ബോധ്യപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കാനാകുമോ? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടുമ്പോൾ തുറന്ന അടുക്കളകൾ എന്ന ആശയം പ്രസക്തമാകുന്നു.

ഭക്ഷണശാലകളിലെ അടുക്കളകൾ ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്ന രീതിയിൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യുന്നത് സുതാര്യത വർധിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കും. എന്നാൽ എല്ലാ സ്ഥാപനങ്ങളിലും പൂർണമായും തുറന്ന അടുക്കളകൾ നിർബന്ധമാക്കുന്നത് പ്രായോഗികമാണോ എന്നതും ശാസ്ത്രീയമായും സാങ്കേതികമായും പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്. പകരം, അടുക്കളയിലെ നിർണായക പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള സാങ്കേതിക സംവിധാനങ്ങളും കൃത്യമായ ശുചിത്വ പരിശോധനകളും സംയോജിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.

അടുക്കളകളിൽ സിസിടിവി സംവിധാനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുകയും ആവശ്യമായ ഇടങ്ങളിൽ നിരീക്ഷണ ദൃശ്യങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചും ചർച്ചകൾ ഉയരണം. എന്നാൽ സ്വകാര്യത, ജീവനക്കാരുടെ അവകാശങ്ങൾ, ദൃശ്യങ്ങളുടെ സുരക്ഷ, ദുരുപയോഗം തടയൽ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ കൂടി പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കണം ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങൾ നടപ്പാക്കേണ്ടത്.

സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്ക് പരിശോധനകളെ സഹായിക്കാനാകും. പക്ഷേ ക്യാമറകൾ മാത്രം ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കില്ല. ശാസ്ത്രീയമായ പരിശോധനകൾക്കും ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ജീവനക്കാർക്കും നിയമപരമായ മേൽനോട്ടത്തിനും പകരമാകാൻ ഒരു നിരീക്ഷണ സംവിധാനത്തിനും കഴിയില്ല.

ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ ഗ്രേഡിങ്:

ഉപഭോക്താവിന് അറിയാനുള്ള അവകാശം

ഒരു ഭക്ഷണശാലയുടെ ശുചിത്വനിലയും ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ പരിശോധനകളുടെ ഫലവും ഉപഭോക്താവിന് അറിയാൻ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. പരിശോധനാഫലങ്ങൾ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാക്കുകയും നിയമപരമായ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ വിവരങ്ങൾ നൽകുകയും വേണം.

ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ ഗ്രേഡിങ് സംവിധാനം ശാസ്ത്രീയവും സുതാര്യവുമായ രീതിയിൽ നടപ്പാക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ അത് ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് തീരുമാനമെടുക്കാൻ സഹായകമാകും. അതോടൊപ്പം സ്ഥാപനങ്ങൾക്കിടയിൽ ആരോഗ്യകരമായ മത്സരവും ശുചിത്വം മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള പ്രേരണയും സൃഷ്ടിക്കാനാകും.

എന്നാൽ ഗ്രേഡിങ് കേവലം ഒരു അക്ഷരത്തിലോ ചിഹ്നത്തിലോ ഒതുങ്ങരുത്. പരിശോധനയുടെ മാനദണ്ഡങ്ങൾ, വിലയിരുത്തൽ രീതി, കണ്ടെത്തിയ വീഴ്ചകൾ, അവ പരിഹരിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന വിവരം എന്നിവയും പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമാകണം. തെറ്റായ വിവരങ്ങൾ മൂലം ഒരു സ്ഥാപനത്തിന് അനാവശ്യമായ ദോഷമുണ്ടാകാതിരിക്കാനുള്ള അപ്പീൽ സംവിധാനവും ഉറപ്പാക്കണം.

ഉപഭോക്താവിന്റെ ജാഗ്രതയും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തവും

ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് അധികാരികളുടെ മാത്രം ചുമതലയല്ല. ഉപഭോക്താക്കൾക്കും അതിൽ നിർണായക പങ്കുണ്ട്. ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന ഇടങ്ങളിലെ വൃത്തിയും ജീവനക്കാരുടെ ശുചിത്വവും ഭക്ഷണം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതിയും ശ്രദ്ധിക്കാൻ നാം ശീലിക്കണം.

ശുചിത്വമില്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടാൽ ബന്ധപ്പെട്ട ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ അധികാരികളെ അറിയിക്കണം. ഔദ്യോഗിക പരാതി സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുകയും പരാതികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന തുടർനടപടികൾ നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം. സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങളിലൂടെ സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത ആരോപണങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം, തെളിവുകളോടെയുള്ള പരാതികൾ ഉന്നയിക്കുന്നതാണ് ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള പൗരസമൂഹത്തിന്റെ രീതി.

ചൂടുള്ള ഭക്ഷണം സുരക്ഷിതമായ പാത്രങ്ങളിൽ വിളമ്പുന്നുണ്ടോ, ഭക്ഷണം ശരിയായ താപനിലയിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ, ശുചിത്വം പാലിക്കുന്നുണ്ടോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ഉപഭോക്താക്കൾ ജാഗ്രത പുലർത്തണം. അതോടൊപ്പം ഭക്ഷണശാലകളിലെ ജീവനക്കാരെ ആദരവോടെ കാണുകയും ശുചിത്വം പാലിക്കുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും വേണം.

ഭക്ഷണം കച്ചവടമാകുമ്പോൾ മനുഷ്യത്വം മറക്കരുത്

ഭക്ഷണവ്യാപാരം ലാഭം ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഒരു മേഖലയാണ്. എന്നാൽ ലാഭത്തിനുവേണ്ടി മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യവും സുരക്ഷയും അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യം ഒരിക്കലും അംഗീകരിക്കാനാവില്ല. ഭക്ഷണം വിൽക്കുന്നവർക്ക് അത് ഒരു വ്യാപാരമായിരിക്കാം; എന്നാൽ വാങ്ങി കഴിക്കുന്നവർക്ക് അത് അവരുടെ ആരോഗ്യത്തെയും ജീവിതത്തെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്ന കാര്യമാണ്.

ഭക്ഷണശാലകളിലെ ജീവനക്കാർക്ക് ആവശ്യമായ പരിശീലനവും മെച്ചപ്പെട്ട തൊഴിൽസാഹചര്യങ്ങളും ഉറപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ട്. കുറഞ്ഞ വേതനത്തിൽ ദീർഘനേരം ജോലി ചെയ്യുന്ന ജീവനക്കാരിൽനിന്ന് ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള ശുചിത്വം പ്രതീക്ഷിക്കുമ്പോൾ, അതിനാവശ്യമായ സൗകര്യങ്ങളും പരിശീലനവും സ്ഥാപനങ്ങൾ ഒരുക്കണം. ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാത്രം ജാഗ്രതയിൽ ആശ്രയിക്കാതെ, സ്ഥാപനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനസംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം.

ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് ആവശ്യമായ മനുഷ്യവിഭവശേഷിയും പരിശോധനാ സൗകര്യങ്ങളും സാങ്കേതിക പിന്തുണയും നൽകേണ്ടത് സർക്കാരിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. തദ്ദേശസ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ, ആരോഗ്യവകുപ്പ്, ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ വകുപ്പ്, വ്യാപാരി സംഘടനകൾ, ഉപഭോക്തൃ കൂട്ടായ്മകൾ എന്നിവയെല്ലാം ഏകോപിതമായി പ്രവർത്തിച്ചാൽ മാത്രമേ സുസ്ഥിരമായ മാറ്റം സാധ്യമാകൂ.

സുരക്ഷിതമായ ഭക്ഷണം: നാളെയുടെ ആരോഗ്യത്തിനായുള്ള ഇന്നത്തെ പോരാട്ടം

ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതി അളക്കേണ്ടത് ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങളുടെയും വാണിജ്യസ്ഥാപനങ്ങളുടെയും എണ്ണത്തിൽ മാത്രമല്ല. അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ആരോഗ്യസുരക്ഷയും ജീവിതനിലവാരവും കൂടി അതിന്റെ മാനദണ്ഡങ്ങളാകണം. ഭക്ഷണത്തിൽ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു സമൂഹത്തിന് ആരോഗ്യകരമായ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിക്കാനാവില്ല.

നമ്മുടെ കുട്ടികൾ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം സുരക്ഷിതമാണോ? വയോജനങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ആഹാരം ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമല്ലെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടോ? കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകുന്ന ഓരോരുത്തർക്കും ഭയമില്ലാതെ ഭക്ഷണം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ഓരോ വീട്ടിലും പൊതുസമൂഹത്തിലും ചർച്ചയാകണം.

അന്നം നൽകുന്നത് മഹത്തായ പ്രവൃത്തിയാണ്. എന്നാൽ ആ അന്നം ശുദ്ധവും സുരക്ഷിതവുമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുമ്പോഴാണ് അതിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം നിലനിൽക്കുന്നത്. വിശപ്പടക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം രോഗത്തിന്റെയും ദുരിതത്തിന്റെയും കാരണമാകരുത്.

സുരക്ഷിതമായ ഭക്ഷണം ആരുടെയും ഔദാര്യമല്ല; അത് ഓരോ പൗരന്റെയും അവകാശമാണ്. ആ അവകാശം സംരക്ഷിക്കാൻ നിയമങ്ങൾ ശക്തമാകണം, പരിശോധനകൾ കാര്യക്ഷമമാകണം, ഭക്ഷണശാലകൾ ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കണം, ഉപഭോക്താക്കൾ ജാഗ്രത പുലർത്തണം.

നമ്മുടെ തീൻമേശയിൽ എത്തുന്നത് ഭക്ഷണമാണോ, അതോ ആരോഗ്യത്തിന് ഭീഷണിയാകുന്ന എന്തെങ്കിലുമാണോ എന്ന ചോദ്യം ഉയർത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭക്ഷണം സുരക്ഷിതമാക്കാനുള്ള പോരാട്ടം ഒരു വകുപ്പിന്റെ മാത്രം ദൗത്യമല്ല; ആരോഗ്യകരമായ ഒരു തലമുറയെ വാർത്തെടുക്കാനുള്ള സമൂഹത്തിന്റെ കൂട്ടായ പ്രതിജ്ഞയാണ്.