സൂര്യ കൃഷ്ണമൂർത്തി വിടവാങ്ങി

കലയുടെ അതിരുകൾ മായ്ച്ച് തലമുറകളെ വേദിയിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തിയ സാംസ്കാരിക നായകന് വിട.

ഐഎസ്ആർഒ ശാസ്ത്രജ്ഞനിൽ നിന്ന് നാടകകൃത്തും കലാസംഘാടകനുമായി വളർന്ന അസാധാരണ ജീവിതയാത്രയ്ക്ക് അന്ത്യം

തിരുവനന്തപുരം: ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ലോകത്തുനിന്ന് കലയുടെ വിശാലമായ ആകാശത്തേക്ക് സഞ്ചരിച്ച് സ്വന്തം പേരിനേക്കാൾ വലിയൊരു സാംസ്കാരിക അടയാളം സൃഷ്ടിച്ച സൂര്യ കൃഷ്ണമൂർത്തി വിടവാങ്ങി.

75-ാം വയസ്സിൽ തിരുവനന്തപുരത്തെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു അന്ത്യം.

‘മേൽവിലാസം’ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നാടകങ്ങളിലൂടെയും ‘സൂര്യ’യുടെ പതിറ്റാണ്ടുകളായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയും അദ്ദേഹം മലയാളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ഓർമ്മയിൽ സ്വന്തമായൊരു ഇടം പണിതു.

അദ്ദേഹം തെളിച്ച വെളിച്ചത്തിൽ ഒക്ടോബർ ഒന്നിന് സൂര്യ ഫെസ്റ്റിവൽ വീണ്ടും അരങ്ങേറാനിരിക്കെയാണ് അതിന്റെ സാരഥി ഓർമ്മയായി മാറുന്നത്.

ഒരു കലാപ്രസ്ഥാനം പടുത്തുയർത്തിയ മനുഷ്യൻ സൂര്യകൃഷ്ണ മൂർത്തിക്ക് വിട...

അരങ്ങിനും കലാകാരന്മാർക്കും തലസ്ഥാനത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ഓർമ്മകൾക്കും വലിയ നഷ്ടം,

കല ജീവിതത്തിന്റെ അലങ്കാരമല്ല, മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനാക്കുന്ന പ്രകാശമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ച് ആ പ്രകാശം തലമുറകളിലേക്ക് പകർന്നുനൽകിയ സൂര്യ കൃഷ്ണമൂർത്തി (75) അന്തരിച്ചു. തിരുവനന്തപുരത്തെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിലായിരുന്നു അന്ത്യം. കരൾ സംബന്ധമായ അസുഖത്തെ തുടർന്ന് ചികിത്സയിലായിരുന്നു. 1951 ഏപ്രിൽ 11ന് കോട്ടയത്ത് ജനിച്ച അദ്ദേഹം നാടകവേദിയിലും സംഗീത-നൃത്ത രംഗത്തും സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തനത്തിലും സംഘടനാ നേതൃത്വത്തിലും ഒരുപോലെ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച അപൂർവ പ്രതിഭയായിരുന്നു.

കലയുടെ വേദിയിൽ ‘സൂര്യ’ എന്ന പേര് ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ പേരായി മാത്രം നിലനിന്നില്ല; അത് കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ഭൂപടത്തിലെ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി വളർന്നു. 1977-ൽ ആരംഭിച്ച സൂര്യ ഫെസ്റ്റിവൽ പിന്നീട് ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമായി കലയുടെ വൈവിധ്യങ്ങളെ ഒരേ വേദിയിൽ എത്തിക്കുന്ന വലിയ സാംസ്കാരിക സംഗമമായി മാറി. നൃത്തവും സംഗീതവും നാടകവും സിനിമയും ദൃശ്യകലകളും ഒത്തുചേരുന്ന ആ വേദിയുടെ പിന്നിലെ നിരന്തര സാന്നിധ്യമായിരുന്നു സൂര്യ കൃഷ്ണമൂർത്തി.

ഈ വർഷത്തെ സൂര്യ ഫെസ്റ്റിവൽ ഒക്ടോബർ ഒന്നിന് അരങ്ങേറാനിരിക്കെയാണ് അതിന്റെ സാരഥിയുടെ വേർപാട്. പതിറ്റാണ്ടുകളായി കലാകാരന്മാർക്കും കലാസ്വാദകർക്കും തലസ്ഥാനത്തിനും ഒരുപോലെ പരിചിതമായിരുന്ന ആ സാന്നിധ്യം ഇനി ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം. സൂര്യയുടെ വേദികളിലൂടെ നിരവധി കലാകാരന്മാർ വലിയ പ്രേക്ഷകസമൂഹത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്നതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ദർശനത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.

നാടകരചയിതാവ്, സംവിധായകൻ, കലാ സംഘാടകൻ, സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തകൻ എന്നീ നിലകളിൽ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ച ഇടപെടലുകൾ മലയാള കലാരംഗത്ത് വേറിട്ട അധ്യായമാണ്. ‘മേൽവിലാസം’, ‘എന്റെ രക്ഷകൻ’, ‘ചായക്കടക്കഥകൾ’ തുടങ്ങിയ കൃതികളിലൂടെ നാടകവേദിയിലും അദ്ദേഹം സാന്നിധ്യമറിയിച്ചു. ‘മേൽവിലാസം’ പിന്നീട് സിനിമയായപ്പോൾ തിരക്കഥയും അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് നിർവഹിച്ചത്. ‘ചായക്കടക്കഥകൾ’ ദൂരദർശനുവേണ്ടി ടെലിഫിലിമുകളായി സംവിധാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

അതേസമയം, കലയുടെ മനുഷ്യനാകുന്നതിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹം ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ലോകത്തുമുണ്ടായിരുന്നു. ടികെഎം എൻജിനീയറിങ് കോളേജിൽ നിന്ന് ഇലക്ട്രിക്കൽ എൻജിനീയറിങ് ബിരുദം നേടിയ ശേഷം ഇന്ത്യൻ ബഹിരാകാശ ഗവേഷണ സ്ഥാപനമായ ഐഎസ്ആർഒയിൽ ശാസ്ത്രജ്ഞനായി പ്രവർത്തിച്ചു. ശാസ്ത്രത്തിന്റെ കൃത്യതയും കലയുടെ സർഗാത്മകതയും ഒരേ ജീവിതത്തിൽ ചേർത്തുവച്ച യാത്രയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേത്.

കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഫിലിം ഡെവലപ്മെന്റ് കോർപ്പറേഷന്റെ ഡയറക്ടറായി മൂന്നുതവണ സേവനമനുഷ്ഠിച്ച അദ്ദേഹം വിവിധ ദേശീയ-സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര സമിതികളിലും പ്രവർത്തിച്ചു. കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമിയുടെ അധ്യക്ഷസ്ഥാനവും വഹിച്ചു. കലാരൂപങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അതിരുകൾ മായ്ച്ച് കൂടുതൽ കലാകാരന്മാർക്ക് വേദികൾ ഒരുക്കണമെന്ന ആശയം അദ്ദേഹം നിരന്തരം മുന്നോട്ടുവച്ചിരുന്നു. കലയുടെ കേന്ദ്രങ്ങൾ തലസ്ഥാനത്ത് മാത്രം ഒതുങ്ങരുതെന്നും കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് സാംസ്കാരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു.

പുരസ്കാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ അംഗീകാരങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു; കലാകാരന്മാർക്കായി സൃഷ്ടിച്ച വേദികളായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അടയാളം. കലാ മേഖലയിലെ സമഗ്ര സംഭാവന പരിഗണിച്ച് 2023-ൽ കേരളത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പരമോന്നത സിവിലിയൻ ബഹുമതിയായ കേരള പ്രഭ നൽകി സംസ്ഥാനം അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു.

സൂര്യ കൃഷ്ണമൂർത്തിയുടെ ജീവിതത്തെ നോക്കുമ്പോൾ ഒരാളുടെ വ്യക്തിപരമായ കലാജീവിതത്തേക്കാൾ വലുതായി കാണുന്നത് ഒരു സാംസ്കാരിക ദർശനമാണ്. കലാകാരനും പ്രേക്ഷകനും തമ്മിൽ മതിലുകളില്ലാത്ത ഒരു ലോകം; പുതുമുഖങ്ങൾക്കും പരിചയസമ്പന്നർക്കും ഒരുപോലെ വേദി; കലകൾ തമ്മിൽ അതിരുകളില്ലാത്ത ഒരു സംഗമം — അതായിരുന്നു അദ്ദേഹം വളർത്തിയെടുത്ത ‘സൂര്യ’യുടെ ആത്മാവ്.

അതിനാലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയോഗം ഒരു കലാകാരന്റെ മരണം മാത്രമാകാത്തത്.

ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ശബ്ദമാണ് നിശ്ശബ്ദമായത്.

അരങ്ങിൽ തിരശ്ശീല വീണെങ്കിലും, അദ്ദേഹം തെളിച്ച ‘സൂര്യ’യുടെ വെളിച്ചം അത്ര പെട്ടെന്ന് അണയുകയില്ല. കലാകാരന്മാരുടെ ഓർമ്മകളിലും വേദികളുടെ കൈയടികളിലും അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ച സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യത്തിലും ആ വെളിച്ചം തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും.