ബാറ്ററി ആസിഡ് തള്ളൽ: നാദാപുരത്ത് കാത്തിരിക്കുന്നത് വമ്പൻ ദുരന്തമോ?

ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ മണ്ണും വെള്ളവും വായുവും വിഷമയമാകുമ്പോൾ അത് മാലിന്യപ്രശ്നമല്ല; പൊതുജനാരോഗ്യത്തിനും ഭാവിതലമുറയ്ക്കുമെതിരായ മുന്നറിയിപ്പാണ്

നാദാപുരത്ത് ഉപയോഗശൂന്യമായ ബാറ്ററികളിൽ നിന്നുള്ള ആസിഡും മലിനജലവും ഓടകളിലേക്കും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലേക്കും അശ്രദ്ധമായി ഒഴുക്കിവിടുന്നുവെന്ന വാർത്ത അതീവ ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ടതാണ്. ഇത് കേവലം ശുചിത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പ്രശ്നമായി ചുരുക്കിക്കാണാൻ കഴിയില്ല. ശരിയായ രീതിയിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യാത്ത ബാറ്ററി മാലിന്യം മണ്ണിനും ജലസ്രോതസ്സുകൾക്കും മനുഷ്യനും പരിസ്ഥിതിക്കും ദീർഘകാല ഭീഷണി സൃഷ്ടിക്കാവുന്ന അപകടകരമായ മാലിന്യമാണ്.

വാണിജ്യ സ്ഥാപനങ്ങളിലും വാഹന വർക്ക്‌ഷോപ്പുകളിലും മറ്റും കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന പഴയ ബാറ്ററികൾ അംഗീകൃത സംവിധാനങ്ങളിലൂടെ ശേഖരിച്ച് ശാസ്ത്രീയമായി റീസൈക്കിൾ ചെയ്യുന്നതിന് പകരം, ചെലവ് ഒഴിവാക്കാനായി അവയിൽ നിന്നുള്ള ദ്രാവകം പൊതുഓടകളിലേക്കും തോടുകളിലേക്കും ഒഴുക്കിവിടുന്നത് ഒരുതരത്തിലും അനുവദിക്കാവുന്ന പ്രവണതയല്ല.

വെള്ളത്തിലേക്ക് വിഷം കലരുന്ന വഴി

ലെഡ്-ആസിഡ് ബാറ്ററികളിൽ സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡിനൊപ്പം ലെഡ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള അപകടകരമായ ഘടകങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇവയുടെ തെറ്റായ സംസ്കരണം മണ്ണിലും ജലസ്രോതസ്സുകളിലും മലിനീകരണത്തിന് കാരണമാകാം. പ്രത്യേകിച്ച് കിണറുകളെയും ചെറുതോടുകളെയും ആശ്രയിക്കുന്ന ജനവാസ മേഖലകളിൽ ഇത്തരം മലിനീകരണം ഉണ്ടായാൽ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം ഗൗരവമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.

ലെഡ് ശരീരത്തിൽ ദീർഘകാലം അടിഞ്ഞുകൂടുന്നത് പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളുടെ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വൃക്കകൾ, നാഡീവ്യൂഹം തുടങ്ങിയ ശരീര സംവിധാനങ്ങളെയും ഇത് ബാധിക്കാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ബാറ്ററി മാലിന്യത്തെ ‘ചെറിയൊരു മാലിന്യപ്രശ്നം’ എന്ന നിലയിൽ കാണുന്നത് അപകടകരമായ അവഗണനയാണെന്നാണ് പ്രസ്തുത വിഷയത്തിൽ അറിവുള്ളവരിൽ നിന്നും മനസ്സിലാവുന്നത് .

ആസിഡ് നേരിട്ട് മനുഷ്യരുടെ ശരീരത്തിൽ പതിച്ചാൽ രാസപൊള്ളലു കൾക്ക് കാരണമാകാം. അപകടകരമായ ദ്രാവകങ്ങൾ അനിയന്ത്രിതമായി ഒഴുക്കിവിടുന്നതിലൂടെ തൊഴിലാളികൾക്കും വഴിയാത്രക്കാർക്കും സമീപവാസികൾക്കും അപകടസാധ്യത ഉയരുന്നു.

മണ്ണും ജലജീവിതവും സംരക്ഷിക്കണം

അമ്ലസ്വഭാവമുള്ള മാലിന്യം മണ്ണിന്റെ സ്വാഭാവിക ഘടനയെ ബാധിക്കാനും സസ്യവളർച്ചയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കാനും സാധ്യതയുണ്ട്. ഓടകളിലൂടെയും തോടുകളിലൂടെയും ഇത്തരം മലിനീകരണം ജലാശയങ്ങളിലെത്തിയാൽ ജലജീവജാലത്തെയും ബാധിക്കാം.

ഇവിടെ പ്രധാനമായും ഓർക്കേണ്ടത് ഒരു കാര്യമാണ്: ഒരു ജലസ്രോതസ്സ് മലിനമാക്കുന്നത് അതിലെ വെള്ളം മാത്രം നശിപ്പിക്കുന്നതല്ല; അതിനെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സുരക്ഷയാണ് തകർക്കുന്നത്.

മറ്റൊരു നിശ്ശബ്ദ ഭീഷണി: ശുചിമുറി മാലിന്യം

നാദാപുരത്തെയും പരിസരങ്ങളിലെയും പൊതുജന സൗകര്യ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ സ്വാഗതാർഹമാണ്. റോഡരികിലെ വിശ്രമകേന്ദ്രങ്ങൾ, യാത്രക്കാർക്കുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ, ടോയ്‌ലറ്റ് സംവിധാനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ജനങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായ അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങളാണ്.

എന്നാൽ ഒരു സൗകര്യം നിർമ്മിച്ചു എന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം വികസനം പൂർത്തിയാകുന്നില്ല. അതിന്റെ മാലിന്യസംസ്കരണ സംവിധാനം ശാസ്ത്രീയമാണോ എന്നതും പരിശോധിക്കണം.

സെപ്റ്റിക് ടാങ്കുകൾ, സോക് പിറ്റുകൾ, ദ്രവമാലിന്യ സംസ്കരണ സംവിധാനങ്ങൾ എന്നിവ ശാസ്ത്രീയ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിച്ചാണോ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്? സമീപത്തെ കിണറുകളിലേക്കോ ജലാശയങ്ങളിലേക്കോ മലിനജലം ഊറിയിറങ്ങാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടോ? പൊതുജനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇത്തരം കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ജലഗുണനിലവാരം നിരന്തരം പരിശോധിക്കുന്നുണ്ടോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ ഉത്തരമുണ്ടാകണം.

രാസമാലിന്യത്തിന്റെ ഭീഷണിക്കൊപ്പം മനുഷ്യവിസർജ്യവും ദ്രവമാലിന്യവും ജലസ്രോതസ്സുകളിലേക്ക് കലരുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ, അത് മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള പൊതുജനാരോഗ്യ പ്രതിസന്ധിക്ക് വഴിയൊരുക്കും. അതിനാൽ ബാറ്ററി മാലിന്യവും ശുചിമുറി മാലിന്യവും ഒരേ വിശാലമായ പരിസ്ഥിതി-പൊതുജനാരോഗ്യ കാഴ്ചപ്പാടിൽ പരിശോധിക്കേണ്ട സമയമാണിത്.

പരിശോധനകൾ കടലാസിൽ ഒതുങ്ങരുത്

നാദാപുരത്തെ ബാറ്ററി വിൽപ്പനശാലകൾ, വാഹന വർക്ക്‌ഷോപ്പുകൾ, മാലിന്യ ശേഖരണ കേന്ദ്രങ്ങൾ, റീസൈക്ലിംഗ് സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ അടിയന്തര പരിശോധന നടത്തണം. പഴയ ബാറ്ററികൾ എവിടേക്കാണ് കൈമാറുന്നത്, അവയിൽ നിന്നുള്ള ദ്രാവക മാലിന്യം എങ്ങനെയാണ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.

പരിസ്ഥിതി മലിനീകരണം സംബന്ധിച്ച പരാതികൾ ലഭിച്ചാൽ പരിശോധന നടത്തി റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കുന്നതിൽ മാത്രം നടപടി അവസാനിക്കരുത്. നിയമലംഘനം കണ്ടെത്തിയാൽ നിയമാനുസൃതമായ തുടർനടപടികൾ ഉറപ്പാക്കണം.

അതോടൊപ്പം, അറിവില്ലായ്മ മൂലം തെറ്റായ രീതിയിൽ മാലിന്യം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരെ ബോധവൽക്കരിക്കാനും സംവിധാനമൊരുക്കണം. നിയമനടപടിയും ബോധവൽക്കരണവും ഒരുമിച്ചാണ് ഫലപ്രദമായ പരിഹാരം.

നാദാപുരത്തിന് വേണ്ടത് ഒരു സംയുക്ത ഇടപെടൽ

തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ, മലിനീകരണ നിയന്ത്രണ സംവിധാനം, ആരോഗ്യവകുപ്പ്, ജലവിതരണ ഏജൻസികൾ, വ്യാപാര സംഘടനകൾ, വാഹന വർക്ക്‌ഷോപ്പ് ഉടമകൾ, ജനപ്രതിനിധികൾ എന്നിവരുടെ ഏകോപിത ഇടപെടൽ ഈ വിഷയത്തിൽ ആവശ്യമാണ്.

പഴയ ബാറ്ററികൾ അംഗീകൃത ശേഖരണ-റീസൈക്ലിംഗ് സംവിധാനങ്ങളിലൂടെ മാത്രം കൈമാറുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കണം. പൊതുഓടകളിലും തോടുകളിലും അപകടകരമായ ദ്രാവകങ്ങൾ ഒഴുക്കിവിടുന്ന പ്രവണത അവസാനിപ്പിക്കണം. സംശയമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലെ കിണറുകളിലും ജലസ്രോതസ്സുകളിലും ശാസ്ത്രീയമായ ജലപരിശോധന നടത്തണം.

ഉപയോഗശൂന്യമായ മൊബൈൽ ഫോൺ ബാറ്ററികൾ മണ്ണിൽ അലസമായി വലിച്ചെറിയുന്നത് അതീവ ഗുരുതരമായ പാരിസ്ഥിതിക-ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും.

ഇന്നത്തെ മൊബൈൽ ഫോണുകളിൽ പ്രധാനമായും ലിഥിയം-അയൺ (Lithium-ion) അല്ലെങ്കിൽ ലിഥിയം-പോളിമർ (Lithium-polymer) ബാറ്ററികളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇവയിൽ ലിഥിയം, കൊബാൾട്ട്, നിക്കൽ, മാംഗനീസ്, ചെമ്പ് തുടങ്ങിയ ലോഹങ്ങളും അപകടകാരികളായ രാസവസ്തുക്കളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.മൊബൈൽ സർവ്വീസ് സെന്ററുകളിലും ബോധവത്കരണം അനിവാര്യം 

പൊതു ടോയ്‌ലറ്റുകളും വിശ്രമകേന്ദ്രങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കുന്നിടത്ത് മാലിന്യസംസ്കരണ സംവിധാനങ്ങൾ സുരക്ഷിതമാണോ എന്നും പരിശോധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു .

ദുരന്തം സംഭവിച്ചശേഷം ഉണർന്നിട്ടെന്തുകാര്യം ?

ഒരു കിണറ്റിലെ വെള്ളത്തിന് ദുർഗന്ധം വന്നശേഷമോ, ഒരു തോട്ടിലെ മത്സ്യങ്ങൾ ചത്തുപൊങ്ങിയശേഷമോ, ആളുകൾക്ക് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായശേഷമോ മാത്രം ഭരണകൂടം ഉണർന്നിട്ടെന്തുകാര്യം ?

മലിനീകരണം തടയുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിരോധം.

നാദാപുരത്തിന്റെ മണ്ണും വെള്ളവും വായുവും ആരുടെയും സ്വകാര്യ സ്വത്തല്ല. അവിടുത്തെ ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും അവകാശമാണ്. അതിനാൽ ഇന്നത്തെ അശ്രദ്ധ നാളത്തെ തലമുറയുടെ ദുരിതമായി മാറാതിരിക്കാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇടപെടണം.

ബാറ്ററി ആസിഡ് പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് തള്ളുന്ന ഒരു ചെറിയ പ്രവൃത്തിക്ക് പിന്നിൽ വലിയൊരു പാരിസ്ഥിതിക അപകടം ഒളിഞ്ഞിരിക്കാം. അതുകൊണ്ട് നാദാപുരത്തെ ഈ വിഷയത്തെ ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമായി കാണാതെ പൊതുജനാരോഗ്യത്തിന്റെയും പരിസ്ഥിതി സുരക്ഷയുടെയും അടിയന്തര വിഷയമായി കാണേണ്ട സമയം ഇതാണ്.

നമ്മുടെ ഓടകളിലേക്ക് ഒഴുക്കിവിടുന്ന ഓരോ തുള്ളി വിഷവും ഒടുവിൽ നമ്മുടെ മണ്ണിലേക്കും വെള്ളത്തിലേക്കും ജീവിതത്തിലേക്കുമാണ് തിരിച്ചെത്തുന്നത്. ദുരന്തം കാത്തിരുന്ന് പ്രതികരിക്കുകയല്ല; ദുരന്തം വരാതിരിക്കാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ ജാഗരൂകരാകുകയല്ലേ കൂടുതൽ നല്ലത് ? 

:ദിവാകരൻ ചോമ്പാല