വിശക്കുന്ന വയറിലേക്ക് ഒരു പിടി അന്നം; അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഔഷധം :ഡോ. എം. എസ്. സുനിൽ

ഭക്ഷണം പാഴാക്കുമ്പോൾ ഓർക്കാം..

ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന ജീവിതങ്ങളെ....

വലിയ ആശുപത്രികളും വിലകൂടിയ മരുന്നുകളും ആധുനിക ചികിത്സാ സംവിധാനങ്ങളുമെല്ലാം മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യസംരക്ഷണത്തിന് അനിവാര്യമാണ്. എന്നാൽ ആരോഗ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ പലപ്പോഴും മറന്നുപോകുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ട് — ഒരു നേരത്തെ പോഷകസമൃദ്ധമായ ആഹാരമാണ് ആരോഗ്യത്തിന്റെ അടിത്തറ.

വിശപ്പുള്ള വയറിന് മരുന്നിനേക്കാൾ മുമ്പ് വേണ്ടത് അന്നമാണ്.

നമ്മുടെ വീടുകളിലും ആഘോഷങ്ങളിലും ഹോട്ടലുകളിലും ഓരോ ദിവസവും എത്രയോ ഭക്ഷണം പാഴാകുന്നു. ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെന്ന പേരിൽ പ്ലേറ്റിൽ ബാക്കി വെക്കുന്ന ഓരോ വറ്റും, ഉപയോഗിക്കാതെ കളയുന്ന ഓരോ പിടി അരിയും, അതിന്റെ മറുവശത്ത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ വിശപ്പിന്റെ കഥയുണ്ടാകാമെന്ന് നാം ഓർക്കാറുണ്ടോ?

ഈ നാട്ടിൽ തന്നെ ഒരു നേരത്തെ അന്നത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന അനേകം മനുഷ്യരുണ്ട്.

ജോലിക്ക് പോകാൻ കഴിയാതെ വീട്ടിലിരിക്കുന്ന വൃദ്ധർ... രോഗത്തിന്റെ അവശതയിൽ കഴിയുന്നവർ... ദിവസങ്ങളോളം കൂലിപ്പണി ലഭിക്കാതെ അടുക്കളയിലെ തീ അണഞ്ഞുപോകുന്ന അമ്മമാർ... നാളത്തെ ഭക്ഷണം എവിടെനിന്ന് ലഭിക്കുമെന്നറിയാതെ കഴിയുന്ന കുടുംബങ്ങൾ...

അവരുടെ വിശപ്പ് നമ്മുടെ കണ്ണിൽപ്പെടാതെ പോകുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ.

വിശപ്പിന് ശബ്ദമില്ല; പക്ഷേ അതിന്റെ വേദന വളരെ വലുതാണ്.

അത്തരം വീടുകളിലേക്ക് ഒരു പിടി അരിയായി, ഒരു നേരത്തെ അന്നമായി എത്താൻ കഴിയുന്നത് ഒരു സഹായപ്രവർത്തനം മാത്രമല്ല. അത് മനുഷ്യനോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ കടമയാണ്. മറ്റൊരാളുടെ അടുപ്പ് പുകയാൻ കാരണമാകാൻ കഴിയുന്നത് ജീവിതത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സൗഭാഗ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭക്ഷ്യകിറ്റ് വിതരണം

ഒരു ചടങ്ങായി കാണരുത്.

ഒരു കിറ്റ് ഒരു വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ അവിടെ എത്തുന്നത് അരിയും പലവ്യഞ്ജനങ്ങളും മാത്രമല്ല;

“നിങ്ങൾ തനിച്ചല്ല... നിങ്ങളെ ഓർക്കാൻ ഞങ്ങളുണ്ട്” എന്ന കരുതലിന്റെ സന്ദേശം കൂടിയാണ്.

കാരുണ്യം വലിയ വാക്കുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ടതില്ല. വിശക്കുന്ന ഒരാളുടെ അടുക്കളയിലേക്ക് എത്തുന്ന ചെറിയൊരു സഹായം പോലും ചിലപ്പോൾ ഒരു കുടുംബത്തിന് വലിയ ആശ്വാസമായി മാറും. ഒരു വീട്ടിലെ അടുപ്പ് പുകയുമ്പോൾ അവിടെ പ്രതീക്ഷയും പിറക്കുന്നു.

ഈ സ്നേഹപ്രവർത്തനത്തിന് കൈത്താങ്ങായ ദിശയുടെ അജിത്തിനും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി. നിങ്ങൾ നൽകിയ സഹായം ഒരു വ്യക്തിയുടെ കൈകളിൽ എത്തിയ ഒരു കിറ്റ് മാത്രമായിരുന്നില്ല; ഒരു വീട്ടിൽ അന്നമാകുകയും ഒരു കുടുംബത്തിൽ പ്രതീക്ഷയാകുകയും ചെയ്ത കരുതലായിരുന്നു.

സമൂഹത്തിൽ മാറ്റം വരുന്നത് വലിയ പ്രഖ്യാപനങ്ങളിലൂടെയല്ല.

ഒരാളുടെ വിശപ്പ് മറ്റൊരാൾ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ സാമൂഹിക മാറ്റം ആരംഭിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ മേശയിൽ അധികമുള്ളത് മറ്റൊരാളുടെ വിശപ്പകറ്റാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, അത് പാഴാക്കാതെ പങ്കുവെക്കാം. നമുക്ക് കഴിയുന്നത്ര വീടുകളിലെത്തിക്കാം. കാരണം വിശപ്പിനെ മറികടക്കാൻ ഒരുപാട് വലിയ പദ്ധതികൾ വേണ്ടിവരില്ല; മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ ഒരു കൈ സഹായം മതി.

അന്നം നൽകുന്നവൻ പ്രാണൻ നൽകുന്നവനാണ്.

അതിനാൽ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് തീരുമാനിക്കാം 

ഒരു ഭക്ഷണവും പാഴാകാതിരിക്കട്ടെ.

ഒരു വയറും വിശന്നുറങ്ങാതിരിക്കട്ടെ.

: ഡോ. എം. എസ്. സുനിൽ