ഒരു ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു കേൾവി മതി : ഡോ. എം. എസ്. സുനിൽ

മനുഷ്യൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ചിലപ്പോൾ ഒരു പരിഹാരമല്ല, തന്നെ കേൾക്കാൻ ഒരാളെയാണ്

ലഹരി ഒരു പ്രശ്നത്തിന്റെയും പരിഹാരമല്ല.ജീവിതമാണ് ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ടത്.ജീവിതത്തെ ചേർത്തുപിടിക്കാം.

വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ആത്മഹത്യകളും കൊലപാതകങ്ങളും ഒറ്റപ്പെട്ട വ്യക്തികളുടെ ദുരന്തങ്ങളായി മാത്രം കാണാനാകില്ല. അവ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയിലേക്കുയരുന്ന ചില അസ്വസ്ഥമായ ചോദ്യങ്ങളാണ്.

എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?എവിടെയാണ് നമുക്ക് പിഴച്ചുപോകുന്നത്?എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നത്?

ഒരുപക്ഷേ, ഇതിന്റെ ഏറ്റവും ലളിതമായ ഉത്തരം ഇതായിരിക്കാം—

നാം കേൾക്കാൻ മറന്നിരിക്കുന്നു.

മത്സരവും തിരക്കും നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിനിടയിൽ മറ്റൊരാളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ പോലും നമുക്ക് സമയം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാവരും സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; എന്നാൽ കേൾക്കാൻ തയ്യാറുള്ളവർ കുറയുന്നു.

ഒരാളുടെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരിയുണ്ടാകാം. പക്ഷേ അതിനപ്പുറം വലിയൊരു വേദന ഒളിഞ്ഞിരിക്കാം. “സുഖമാണോ?” എന്നൊരു ചോദ്യം പോലും ചിലപ്പോൾ അയാളുടെ ഉള്ളിലെ അടഞ്ഞ വാതിൽ തുറക്കാനുള്ള താക്കോലായേക്കാം.

ഉള്ളിലുള്ള വേദന പങ്കുവയ്ക്കാൻ ഒരിടമില്ലാതെ വരുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ പതിയെ സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ പിൻവാങ്ങുന്നു. ചെറിയൊരു പ്രശ്നം പോലും മനസ്സിൽ വലിയൊരു ഭാരമായി മാറുന്നു. ആശ്വാസം നൽകേണ്ടവരിൽ നിന്ന് പരിഹാസവും കുറ്റപ്പെടുത്തലും മാത്രം ലഭിക്കുമ്പോൾ ആ ഭാരം ഇനിയും വർധിക്കുന്നു.

സമ്മർദ്ദം താങ്ങാനുള്ള ശേഷി കുറയുമ്പോൾ...

സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ, കുടുംബപ്രശ്നങ്ങൾ, ബന്ധങ്ങളിലെ തകർച്ച, തൊഴിലില്ലായ്മ, സാമൂഹിക സമ്മർദ്ദങ്ങൾ, ലഹരി ഉപയോഗം—ഇവയെല്ലാം ഒരാളുടെ മനസ്സിനെ പതിയെ തളർത്തിയേക്കാം.

പ്രതീക്ഷയുടെ വെളിച്ചം മങ്ങുമ്പോൾ നിരാശ ശക്തമാകുന്നു. ദേഷ്യവും വേദനയും നിയന്ത്രിക്കാനാകാതെ വരുമ്പോൾ അത് ചിലപ്പോൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തിനെതിരെയും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിനെതിരെയും തിരിയുന്നു.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആത്മഹത്യയെയും കൊലപാതകത്തെയും വെറും “കുറ്റകൃത്യം” എന്നോ “വ്യക്തിപരമായ തീരുമാനം” എന്നോ ചുരുക്കിക്കാ ണുന്നത് പ്രശ്നത്തിന്റെ ആഴം മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നതാണ്.

സഹായം തേടുന്നതിൽ എന്തിന് നാണക്കേട്?

മാനസിക വേദനയും ശാരീരിക വേദന പോലെ തന്നെ യാഥാർഥ്യമാണ്.

പനി വന്നാൽ ഡോക്ടറെ കാണുന്നതിൽ നമുക്ക് നാണമില്ല. ശരീരത്തിന് ചികിത്സ ആവശ്യമുള്ളതുപോലെ മനസ്സിനും ചിലപ്പോൾ ചികിത്സയും പരിചരണവും ആവശ്യമാണ്.

സഹായം തേടുന്നത് ദൗർബല്യമല്ല.സഹായം തേടാനുള്ള ധൈര്യമാണ് യഥാർത്ഥ ശക്തി.

മാനസികാരോഗ്യ വിദഗ്ധന്റെ സഹായം തേടേണ്ട സാഹചര്യത്തെ “ഭ്രാന്ത്” എന്ന് മുദ്രകുത്തുന്ന പഴയ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് സമൂഹം പുറത്തുവരേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഒരു ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു കേൾവി മതി

നിങ്ങളുടെ ചുറ്റും ആരെങ്കിലും പതിവിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഒറ്റപ്പെട്ടുനിൽക്കുന്നുണ്ടോ?

എപ്പോഴും ദുഃഖിതനായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ടോ?

“എനിക്ക് ഒന്നും വേണ്ട... എല്ലാം കഴിഞ്ഞു...” എന്ന തരത്തിലുള്ള വാക്കുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നുണ്ടോ?

അവരെ അവഗണിക്കരുത്.ഒരുപക്ഷേ, അവർ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് വലിയൊരു പരിഹാരമായിരിക്കില്ല.

തന്റെ വേദന കേൾക്കാൻ ഒരാൾ മാത്രം മതിയാകാം.

അവരോട് ചോദിക്കൂ:

“എന്താണ് പറ്റിയത്?പറയൂ... ഞാൻ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണ്.”ഉപദേശിക്കാനല്ല.വിധിക്കാനല്ല.കേൾക്കാൻ.

വിധിക്കരുത്“ഇതൊക്കെ ചെറിയ കാര്യമല്ലേ?”

അതിന്റെ പേരിൽ ഇത്രയും വിഷമിക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ?”

“മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇതിലും വലിയ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്.”ഇത്തരം വാക്കുകൾ പറയാതിരിക്കുക.

നമുക്ക് ചെറിയതായി തോന്നുന്ന ഒരു കാര്യം മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിൽ വലിയൊരു വേദനയായിരിക്കാം.

വേദനയുടെ വലുപ്പം അളക്കേണ്ടത് പുറത്തുനിന്നല്ല; അത് അനുഭവിക്കുന്ന മനസ്സിനുള്ളിൽ നിന്നാണ്.

ഒറ്റപ്പെടുത്തരുത്....ദേഷ്യം വന്നാലും ബന്ധങ്ങൾ മുറിച്ചുകളയുന്നതിനുപകരം സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം.

പ്രശ്നങ്ങൾ സംസാരിച്ചുതീർക്കാനുള്ള വഴികൾ തേടാം.അക്രമം ഒരിക്കലും പരിഹാരമല്ല.

ഒരു നിമിഷത്തെ നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത കോപം ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, പല ജീവിതങ്ങളുടെയും ഭാവി തകർക്കാൻ കഴിയും.സഹായം തേടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുക“നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ട്” എന്നല്ല പറയേണ്ടത്.

പകരം,“നമുക്ക് ഒരാളോട് സംസാരിക്കാം.

നിനക്കൊപ്പം ഞാനുണ്ട്.”എന്ന് പറയാൻ കഴിയണം.മാനസികാരോഗ്യ വിദഗ്ധരുടെ സഹായം തേടുന്നത് അപമാനമല്ല. ജീവിതത്തെ തിരിച്ചുപിടിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഒരു ചുവടാണ്.

ആത്മഹത്യയ്ക്ക് പിന്നിൽ കേൾക്കപ്പെടാതെ പോയ ഒരു നിലവിളിയുണ്ടാകാം

ആത്മഹത്യയെ വെറും ഒരു “വ്യക്തിപരമായ തീരുമാനം” എന്ന നിലയിൽ കാണുമ്പോൾ അതിനു പിന്നിലെ മാനസിക വേദനയും ഒറ്റപ്പെടലും പ്രതീക്ഷയില്ലായ്മയും നമുക്ക് കാണാതെ പോകുന്നു.

അതുപോലെ, കൊലപാതകം ശക്തിയുടെ പ്രകടനമല്ല.

അത് പലപ്പോഴും സഹനശേഷിയും ആത്മനിയന്ത്രണവും നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു മനസ്സിന്റെ അപകടകരമായ പൊട്ടിത്തെറിയാണ്.മനുഷ്യബന്ധങ്ങളും ശക്തമാകണം.

കുടുംബങ്ങളിൽ സംഭാഷണം വേണം.വിദ്യാലയങ്ങളിൽ കേൾക്കുന്ന മനസ്സുകൾ വേണം.സൗഹൃദങ്ങളിൽ കരുതൽ വേണം.തൊഴിലിടങ്ങളിൽ മാനുഷികത വേണം.സമൂഹത്തിൽ വിധിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മനസ്സ് വേണം.നമുക്ക് കേൾക്കുന്ന ഒരു സമൂഹമാകാംഒരാളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട നിമിഷത്തിൽ, അവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരാൾ ചിലപ്പോൾ ഒരു ജീവനും മരണത്തിനുമിടയിലെ വ്യത്യാസമായി മാറിയേക്കാം.

ഒരു ഫോൺകോൾ.ഒരു സ്നേഹസ്പർശം.ഒരു “എന്തുപറ്റി?” എന്ന ചോദ്യം.

ഒരു “ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്” എന്ന ഉറപ്പ്.

ഇത്രയും ചെറുതായൊരു ഇടപെടലിന് ഒരു ജീവൻ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശക്തിയുണ്ടാകാം.

അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് പരസ്പരം കൈപിടിക്കാം.കേൾക്കാൻ സമയമില്ലാത്ത ഒരു സമൂഹമല്ല,

കേൾക്കാൻ തയ്യാറുള്ള ഒരു സമൂഹമാകാം.

വിധിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മനസ്സിലാക്കാം.തള്ളിക്കളയുന്നതിനുപകരം ചേർത്തുപിടിക്കാം.

നിരാശയുടെ ഇരുട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ പ്രതീക്ഷയുടെ വെളിച്ചമാകാം.

ഓർക്കുക...ഒരു ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ ഒരു കേൾവി മാത്രം മതി.

നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല.നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരും ഒറ്റയ്ക്കല്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക.

ലഹരി ഒരു പ്രശ്നത്തിന്റെയും പരിഹാരമല്ല.ജീവിതമാണ് ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ടത്.

ജീവിതത്തെ ചേർത്തുപിടിക്കാം.