വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ ജനങ്ങളെ വഴിയാധാരമാക്കരുത്: ഇത് രാജവാഴ്ചയല്ല, ജനാധിപത്യമാണ്

നാടിന്റെ വികസനത്തിന് പാതയോരങ്ങളും ഗതാഗത സൗകര്യങ്ങളും മെച്ചപ്പെടേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്. അതിൽ ആർക്കും തർക്കമില്ല.

എന്നാൽ വികസനം എന്നതിന്റെ അർത്ഥം സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതവും ഉപജീവനവും ഇല്ലാതാക്കുക എന്നല്ല.

ദേശീയപാതയുടെ മധ്യഭാഗത്തുനിന്ന് ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും 40 മീറ്റർ പരിധിയിൽ പാർപ്പിട ആവശ്യങ്ങൾക്കും 75 മീറ്റർ പരിധിയിൽ വാണിജ്യ ആവശ്യങ്ങൾക്കും നിർമാണ നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തുന്ന പുതിയ വ്യവസ്ഥകൾ പതിനായിരക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങളുടെയും ചെറുകിട വ്യാപാരികളുടെയും ജീവിതത്തിൽ കടുത്ത ആശങ്കയും അനിശ്ചിതത്വവു മാണ് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്.

തലമുറകളായി സ്വന്തം മണ്ണിൽ ജീവിക്കുകയും കച്ചവടം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരുടെ ഭാവിയെ തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന തരത്തിലുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ ജനങ്ങളുടെ നെഞ്ചിൽ തീ കോരിയിടുന്നതാണ്.

റോഡ് വികസിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെ പേരിൽ റോഡിനരികിൽ ജീവിക്കു ന്നവരുടെ ജീവിതം തന്നെ വികസനത്തിന്റെ പരിധിക്ക് പുറത്താക്കുന്നത് എങ്ങനെ നീതീകരിക്കാനാകും? ഇതാണോ ജനാധിപത്യം ?

പാതയ്ക്ക് വീതി കൂട്ടുമ്പോൾ മനുഷ്യന്റെ ജീവിതം ചുരുങ്ങിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥയാണോ വികസനം?     

ഇതാണ് ആദ്യം ഭരണകൂടം മറുപടി പറയേണ്ടത് . പുതിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ബാധിക്കുന്നത് ഭൂമിയുടെ ഉടമസ്ഥാവകാശത്തെ മാത്രം അല്ല. ആ ഭൂമിയിൽ ഒരു കുടുംബം കെട്ടിപ്പടുത്ത വീടിനെയും അതിനോട് ചേർന്നുള്ള ജീവിത ത്തെയും, ഒരു ചെറിയ കടയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന വരുമാനത്തെയും, തലമുറ കളായി തുടരുന്ന തൊഴിൽബന്ധങ്ങളെയും സാമൂഹിക വേരുകളെയും കൂടിയാണ്.

ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ കൈവശമുള്ള ഭൂമിയിൽ പുതിയ വീട് പണിയാൻ കഴിയില്ല. നിലവിലുള്ള കെട്ടിടത്തിൽ ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ കഴിയില്ല. വാണിജ്യ ആവശ്യത്തിനായി ഉപയോഗിക്കേണ്ട ഭൂമിയിൽ നിർമാണം നടത്താൻ കഴിയില്ല. അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ ഭൂമി കൈവശമു ണ്ടെങ്കിലും അതിന്റെ ഉപയോഗസാധ്യത തന്നെ ചുരുങ്ങുകയാണ്.ആ കുടുംബത്തിന്റെ വേരുകൾ ഈ മണ്ണിൽനിന്ന് അറുത്തെടുക്കുകയാണ് .

ഇത് നിയമപരമായ നിയന്ത്രണം മാത്രമാണോ, അതോ ഒരു സാധാരണ പൗരന്റെ ജീവിതാവകാശത്തെ പരോക്ഷമായി നിയന്ത്രിക്കുന്ന നടപടിയാണോ?

ഇവിടെയാണ് ജനങ്ങളുടെ ആശങ്ക ഗൗരവമായി കാണേണ്ടത്.

വികസനപദ്ധതികളുടെ പേരിൽ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുന്നിടത്ത് നഷ്ടപരിഹാരവും പുനരധിവാസവും സംബന്ധിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യാം. എന്നാൽ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കാതെ തന്നെ അതിന്റെ ഉപയോഗത്തിൽ കടുത്ത നിയന്ത്രണം ഏർപ്പെടുത്തുകയും അതിലൂടെ ഭൂവുടമകളെയും ചെറുകിട സംരംഭകരെയും സാമ്പത്തികമായി തളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് അതിലും സങ്കീർണമായ പ്രശ്നമാണ്.

ഭൂമി എന്റെ പേരിലാണെങ്കിലും അതിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് മറ്റൊരാൾ ആണെങ്കിൽ, ഉടമസ്ഥാവകാശത്തിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്?

തുകച്ചും പ്രാകൃതവും നിന്ദാർഹവുമല്ലേയിത് .ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളാണ് ഇന്ന് ഉയരുന്നത്.പാതയോരത്തെ ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരും തട്ടുകടക്കാരും വർക്ക്‌ഷോപ്പ് ഉടമകളും ചെറുകിട സംരംഭകരും കർഷകരുമെല്ലാം വികസനത്തിന്റെ ശത്രുക്കളല്ല. അവർ ഈ നാടിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാണ്. അവരുടെ ചെറിയ സ്ഥാപനങ്ങളിലൂടെയാണ് പല കുടുംബങ്ങളുടെയും അടുപ്പ് പുക യുന്നത്.വികസനം പാവപ്പെട്ടവരുടെ നെഞ്ചിൽ ചവുട്ടിമെ തികച്ചവരുതെന്നേ ജനം പറയുന്നുള്ളൂ .

അവരുടെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം നിയന്ത്രിച്ചശേഷം, “വികസനത്തിന്റെ അനിവാര്യമായ വില” എന്ന് പറഞ്ഞ് അതിനെ നിസ്സാരവൽക്കരിക്കാ നാകുമോ?

ഒരു വലിയ പദ്ധതിയുടെ കണക്കിൽ ചെറിയൊരു നഷ്ടമാകാം; പക്ഷേ ഒരു കുടുംബത്തിന് അത് ജീവിതകാലത്തെ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ തകർച്ചയായിരിക്കും.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ വിഷയത്തിൽ ഉയരുന്ന പ്രതിഷേധങ്ങളെ കേവലം വികസനവിരുദ്ധ നിലപാടായി കാണുന്നത് വലിയ ജനാധിപത്യ പിഴവായിരിക്കും.

ഇന്ന് വിവിധ മേഖലകളിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന എതിർപ്പുകളും പ്രതിഷേധങ്ങളും ഒരേ കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു—ജനങ്ങളെ കേൾക്കാതെ, അവരുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്ന നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏകപക്ഷീയമായി അടിച്ചേൽപ്പിക്കരുത്.

ജനാധിപത്യത്തിൽ നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള അധികാരം സർക്കാരിനുണ്ട്. പക്ഷേ ആ അധികാരം ജനങ്ങളുടെ ജീവിതത്തെ പരിഗണിക്കാതെ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള അവകാശമായി മാറരുത്. ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കൊണ്ടുവരുന്ന നിയമം ജനങ്ങളെ തന്നെ വഴിയാധാരമാക്കുന്നു വെങ്കിൽ, ആ നിയമത്തിന്റെ പ്രായോഗിക തയും നീതിയും പുനഃപരിശോധിക്കേണ്ട ബാധ്യത സർക്കാരിനുണ്ട്.

ഇത് രാജവാഴ്ചയുടെ കാലമല്ല.

“സർക്കാർ തീരുമാനിച്ചു, ജനങ്ങൾ അനുസരിക്കണം” എന്ന സമീപനം ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആത്മാവല്ല.

ജനങ്ങളുടെ ആശങ്ക കേൾക്കുക, എതിർപ്പുകൾ പരിശോധിക്കുക, പ്രായോഗികമായ ഇളവുകൾ നൽകുക, ബാധിതർക്ക് നീതിയുള്ള സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുക.....ഇവയാണ് ജനാധിപത്യ ഭരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ.

വികസനത്തിന് തടസ്സം നിൽക്കാനല്ല ജനങ്ങൾ പറയുന്നത്. വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ തങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കരുത് എന്നാണ് അവർ പറയുന്നത്.

പാതകൾ വേണം. വികസനം വേണം. സാമ്പത്തിക വളർച്ച വേണം.

പക്ഷേ അതിനൊപ്പം മനുഷ്യനും വേണം.

ജനങ്ങളുടെ വീടുകളും കടകളും ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളും തകർത്തുകൊണ്ട് പണിയുന്ന വികസനത്തിന് മനുഷ്യമുഖമുണ്ടാകില്ല.

അതിനാൽ ദേശീയപാതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട 40 മീറ്റർ, 75 മീറ്റർ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ സർക്കാർ അടിയന്തരമായി പുനഃപരിശോധിക്കണം. ജനപ്രതിനിധികളെയും ജനകീയ സംഘടനകളെയും ബാധിതരായ ഭൂവുടമകളെയും വ്യാപാരികളെയും ഉൾപ്പെടുത്തി തുറന്ന ചർച്ച നടത്തണം. പ്രായോഗികമായ ഇളവുകളും സംരക്ഷണ വ്യവസ്ഥകളും കൊണ്ടുവരണം.

വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ ജനങ്ങളെ മാറ്റിനിർത്തുന്ന ഭരണനയം തിരുത്തണം.

കാരണം ഒടുവിൽ ചോദിക്കേണ്ടത് ഒരു ചോദ്യം മാത്രമാണ്:

“ആരുടെ വളർച്ചയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ് ഈ വികസനം—ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയോ, ജനങ്ങളെ മാറ്റിനിർത്തിക്കൊണ്ടോ?”

ഈ ചോദ്യത്തിന് ഭരണപക്ഷം ജനങ്ങളോട് മറുപടി പറയേണ്ടിവരും തീർച്ച .....പൊതുജനം വോട്ടുചെയ്യാൻ മാത്രം വിധിക്കപ്പെട്ടവരല്ല .

ചിത്രവിവരണം: "കന്നുകാലികൾക്കും വഴിനടക്കണം " എന്ന ആവശ്യവുമായി ദീർഘനാളുകളായി ചോമ്പാൽ ബ്ലോക്ക് ഓഫീനടുത്ത് അടിപ്പാതവേണമെന്ന ആവശ്യവുമായി സമർപന്ത ലുയർന്നു .ഓണംനാളിലും സമരപ്പന്തലിൽ അണമുറിയാത്ത ജനകീയകൂട്ടായ്‌മ !

:ദിവാകരൻ ചോമ്പാല