രാഷ്ടീയത്തിന്റെ പടി കടന്ന് ഈശ്വരനിലേക്ക് വരൂ :ഗുരുദേവ് ശ്രീശ്രീരവിശങ്കർ

കമ്മ്യൂണിസവും

ആദ്ധ്യാത്മികതയും 

കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ സത്ത സ്ഥിതിസമത്വമാണ്. പങ്കുവയ്ക്കലും സേവനവും-ഇത് രണ്ടുമില്ലാത്തിടത്ത് സമത്വത്തിന് എന്തു പ്രസക്തി യാണുള്ളത്? സ്നേഹവും. സേവന മനോഭാവവും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ സമത്വത്തിന് അർത്ഥമുള്ളൂ. പങ്കു വയ്ക്കലിലും സേവനത്തിലും നിന്ന് ഉരു ത്തിരിയുന്ന സമത്വത്തിനു മാത്രമേ യാഥാർത്ഥ്യമാകാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ. അവ കാശമായി പിടിച്ചെടുക്കുന്ന സമത്വം എപ്പോഴും നശീകരണാത്മകമാവുകയേഉള്ളൂ .....;.

കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ ജനയിതാക്കാൾ സേവനത്തിൻറേയും, പങ്കുവയ്ക്കലി ന്റേയും ചിന്താതലങ്ങളിൽനിന്നും വന്ന വരാണ്. പക്ഷെ, പിന്നീട് കമ്മ്യൂണി സം അവകാശവാദത്തിൻ്റെ പിടിയിലമർന്നു. അവകാശങ്ങൾ ചോദിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ദുർബലരായി മാറുന്നു. ശക്ത നായ മനുഷ്യൻ അയാളുടെ അവകാശ ങ്ങളെക്കുറിച്ചും. കർത്തവ്യങ്ങളെക്കു റിച്ചും, ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളെക്കുറിച്ചും തികച്ചും ബോധവാനായിരിക്കും. അയാൾ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്‌തുകൊണ്ടയി രിക്കും.

ദുർബ്ബലനാണ് അവകാശങ്ങൾ ചോദിച്ചു വാങ്ങുന്നത്. എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചു വാങ്ങുന്നയാൾക്ക് ദുർബ്ബലനാ കാനേ കഴിയൂ. ജനങ്ങൾ അവകാശങ്ങൾ ഉന്നയിക്കാനും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനും തുടങ്ങി. പങ്കുവ യ്ക്കലിലും സേവനത്തിലും ഊന്നിയായി രുന്നു കമ്മ്യൂണിസത്തിൻ്റെ തുടക്കവും. ആദ്ധ്യാത്മികത അതുതന്നെയാണ്. പങ്കു | വയ്ക്കലിന്റേയും സ്നേഹത്തിൻ്റേയും |

സേവനത്തിൻറേയും പ്രത്യയശാസ്ത്രം  

-അതാണ് ആദ്ധ്യാത്മികത.

ആദ്ധ്യാത്മികനായ ഒരാൾക്കു മാത്രമേ

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റാവാൻ കഴിയൂ

കാരണം അയാൾ അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്നില്ല എന്നതുതന്നെ. അയാൾ ഇങ്ങനയേ പറയൂ. "ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു സമനാണ്. നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത് ഇതിൽ പ്രായോഗികത യുണ്ട്. എന്നാൽ 'എനിക്കുവേണ്ടി നിങ്ങൾ ക്ക് എന്തുചെയ്യാൻ കഴിയും?

ഞാൻ എങ്ങനെ നിങ്ങൾക്കു സമനാകും?

എന്നാണ് ചോദിക്കുന്നതെങ്കിൽ അത് ഒരി ക്കലും പ്രായോഗികമാകുകയു മില്ല.

കമ്മ്യൂ ണിസത്തിന് പരാജയം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെ ങ്കിൽ അതിന്റെ കാരണവും ഇതുതന്നെ യായിരുന്നു.