കർക്കിടകവാവ്: ഓർമ്മകളുടെയും നന്ദിയുടെയും പിതൃസ്മരണയുടെയും പുണ്യനിമിഷം :രമേശൻ വടകര

ദക്ഷിണായനത്തിന്റെ തുടക്കമായ കർക്കടകം പിതൃസ്മരണയുടെ മാസമായാണ് ഭാരതീയ പാരമ്പര്യം കണക്കാക്കുന്നത്. പൂർവികരുടെ ആത്മസാന്നിധ്യം ഭൂമിയോട് കൂടുതൽ അടുക്കുന്ന കാലമാണിതെന്ന വിശ്വാസവും തലമുറകളായി നിലനിൽക്കുന്നു. കേൾക്കുമ്പോൾ നെറ്റി ചുളിക്കേണ്ടതില്ല. പ്രകൃതിയുടെ അനേകം ജീവരഹസ്യങ്ങൾ ഇന്നും മനുഷ്യബുദ്ധിയുടെ അതിരുകൾക്കപ്പുറം അതിഗൂഢമായി നിലകൊള്ളുന്നുവെന്നത് സത്യമാണ്.

പിതൃപ്രീതിക്കായി പിതൃതർപ്പണം നടത്തുന്നതിനുള്ള വിശിഷ്ടകാലമാണ് കർക്കിടകം. എന്നാൽ, അതിനപ്പുറം മനുഷ്യന്റെ ആത്മശുദ്ധിക്കും ജീവിതനവീകരണത്തിനുമുള്ള ഒരു സന്ദർഭമായും ഈ കാലത്തെ കാണാം. ജീവിതവിജയത്തിന് വിഘാതമായി നിൽക്കുന്ന ശീലങ്ങളെയും ചിന്തകളെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവയെ ഉപേക്ഷിക്കാനും, ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയും ഈശ്വരവിശ്വാസത്തോടെയും മുന്നോട്ടുപോകാനും പൂർവികർ നമുക്ക് കാട്ടിത്തന്ന വഴിയാണിത്.

ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ഒരു ശുദ്ധീകരണവും നവീകരണവും ആവശ്യമായ കാലം കൂടിയാണ് കർക്കിടകം. പ്രകൃതിയോടും സ്വന്തം അന്തഃസത്തയോടും കൂടുതൽ അടുക്കാനുള്ള അവസരം. വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും പ്രകൃതിയുടെ താളവുമായി ചേർത്തുവെച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു നമ്മുടെ പൂർവികർ ജീവിതത്തെ ക്രമപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. കർക്കിടകവാവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആചാരങ്ങൾക്കും ഈ പ്രകൃതിബോധത്തിന്റെ ഒരു അടിത്തറയുണ്ട്.

കർക്കിടകവാവ് ഒരു ആചാരദിനം മാത്രമല്ല; ഓർമ്മയുടെ ദിനം കൂടിയാണ്.

ഇന്ന് നാം ജീവിക്കുന്ന ജീവിതം, നമ്മെക്കാൾ മുമ്പേ ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചുപോയ അനേകം മനുഷ്യരുടെ അധ്വാനത്തിന്റെയും ത്യാഗത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും ഫലമാണ്. നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ വേരുകൾ മൺമറഞ്ഞുപോയവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്കാണ് നീളുന്നത്. അവർ പകർന്ന അറിവും മൂല്യങ്ങളും സംസ്കാരവും ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമാണ് ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് വഴികാട്ടിയായത്.

അതിനാൽ, പിതൃതർപ്പണം ഒരു ചടങ്ങിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. അത് പൂർവികരോടുള്ള നന്ദിയുടെ ആത്മീയപ്രകടനമാണ്.

നാം ഇന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന ഓരോ സൗഭാഗ്യത്തിനും പിന്നിൽ അനേകം കൈകളുണ്ട്. നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കൾ, മുത്തശ്ശന്മാർ, മുത്തശ്ശിമാർ, അതിനുമുമ്പുള്ള തലമുറകൾ—അവരുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളും ത്യാഗങ്ങളും ചേർന്നാണ് നമ്മുടെ വർത്തമാനം രൂപപ്പെട്ടത്. ആ സത്യത്തെ ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും ഓർത്തെടുക്കുക എന്നത് മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും മഹത്തായ വികാരങ്ങളിലൊന്നായ നന്ദിയെ ജീവിതത്തിൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയാണ്.

നന്ദിയാണ് ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ സാർഥകമാക്കുന്ന അടിസ്ഥാനവികാരം.

നാം ഈ ഭൂമിയിൽ സജീവമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷത്തിനും പ്രകൃതിയോടും ജീവിതത്തോടും നമ്മെ വളർത്തിയ മനുഷ്യരോടും നന്ദി പറയാൻ പഠിക്കുമ്പോൾ, ജീവിതത്തോടുള്ള നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടുതന്നെ മാറുന്നു. അപ്പോൾ കർക്കിടകവാവുബലി വെറുമൊരു ആചാരമല്ലാതാകുന്നു; മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും പൂർവികരും തമ്മിലുള്ള അദൃശ്യബന്ധത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയ അനുഭവമായി മാറുന്നു.

കർക്കിടകവാവുബലിക്ക് സാമൂഹികവും മാനസികവുമായ നിരവധി തലങ്ങളുണ്ട്. പൂർവികരെ ഓർക്കാനും കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ വേരുകൾ തിരിച്ചറിയാനും തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള ആത്മബന്ധം ഊട്ടിയുറപ്പിക്കാനും ഇത് അവസരമൊരുക്കുന്നു. തങ്ങൾക്കുമുമ്പേ ജീവിച്ചുപോയവരോടുള്ള കടപ്പാടും നന്ദിയും പുതുതലമുറയുടെ മനസ്സിലേക്ക് പകരാനും ഇത്തരം അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്ക് കഴിയും.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ പിതൃബലി ഒരു അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ ആചരണമായി മാത്രം കാണേണ്ടതില്ല. മറിച്ച്, സ്വയം തിരിച്ചറിയാനും ജീവിതത്തെ പുനഃപരിശോധിക്കാനും ഉള്ള ഒരു അവസരമായി അതിനെ കാണാം.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കടന്നുവരുന്ന ദുരിതങ്ങളെയും പ്രതിസന്ധികളെയും അതിജീവിക്കാൻ പ്രാർത്ഥന മാത്രം മതിയാകില്ല. അതിനൊപ്പം പ്രതിബദ്ധതയും നിശ്ചയദാർഢ്യവും അധ്വാനവും ആത്മവിശ്വാസവും വേണം. ഈ മൂല്യങ്ങളെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ആചാരങ്ങൾ മനുഷ്യന് തന്നെ കരുത്ത് പകരുന്നു.

പിതൃസ്മരണയുടെ ഈ പുണ്യദിനത്തിൽ നമുക്ക് ഒരു നിമിഷം പിന്നിലേക്ക് നോക്കാം. നമ്മെ ഇവിടെ എത്തിച്ചവരെ ഓർക്കാം. അവരുടെ സ്നേഹത്തിനും ത്യാഗത്തിനും ജീവിതപാഠങ്ങൾക്കും നന്ദി പറയാം. അതോടൊപ്പം, വരുംതലമുറയ്ക്ക് ഓർക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു നല്ല ജീവിതം നമുക്കും സമ്മാനിക്കാമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്യാം.

കാരണം, പൂർവികരെ സ്മരിക്കുന്നത് ഭൂതകാലത്തെ മാത്രം ഓർക്കലല്ല; ഭാവിയോടുള്ള നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വം തിരിച്ചറിയൽ കൂടിയാണ്.

കർക്കിടകവാവ് നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സന്ദേശവും അതുതന്നെ—

ഓർമ്മകളിൽ വേരൂന്നി, നന്ദിയോടെ വർത്തമാനത്തെ ജീവിച്ച്, പ്രതീക്ഷയോടെ ഭാവിയിലേക്ക് നടക്കുക.