തറിയുടെ താളത്തിൽ ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ ചരിത്രം ;ചോമ്പാലയുടെ കൈത്തറി ഓർമ്മകളിലൂടെ ഒരു കാലത്തിന്റെ നൂലിഴപ്പാടുകൾ

ആഘോഷവേളകളിൽ കൈത്തറി വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് ആവശ്യക്കാരേറി. ഓണക്കാലത്ത് ഷോറൂമുകൾക്ക് മുന്നിൽ തിരക്കായി. ഓൺലൈനിലൂടെ ദൂരദേശങ്ങളിൽനിന്ന് അന്വേഷണങ്ങളെത്തി.

ചോമ്പാല വഴി കടന്നുപോകുന്ന വിദേശ സഞ്ചാരികൾ പോലും കൈത്തറി വസ്ത്രങ്ങൾ കാണാനും വാങ്ങാനും താൽപര്യം കാണിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ പലപ്പോഴും കൗതുകത്തോടെ നോക്കിനിന്നിട്ടുണ്ട്.

അവരുടെ കണ്ണിൽ അതൊരു സാധാരണ തുണിയായിരുന്നില്ല.

ഒരു നാട്ടിൻപുറത്തെ തറിയിൽ പിറന്ന വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ അവർ ഒരുപക്ഷേ ഒരു ദേശത്തിന്റെ കൈപ്പുണ്യം കണ്ടിരിക്കണം.

ചിറയിൽപീടികയിലെ വിശാലമായ നിർമ്മാണശാലയോട് ചേർന്ന്പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആധുനികവത്കരിച്ച ഷോറൂമിൽ ഓണക്കാലത്ത് അനുഭവപ്പെടുന്ന തിരക്കും അതുതന്നെയാണ് പറയുന്നത്—കാലം മാറിയെങ്കിലും കൈത്തറിയുടെ ആകർഷണം പൂർണമായി മാഞ്ഞുപോയിട്ടില്ല.

പഴയ തറിയിൽനിന്ന് പുതിയ വിപണിയിലേക്ക്

കൈത്തറി എന്നത് പഴയകാലത്തിന്റെ ഒരു അവശിഷ്ടമല്ല.കാലത്തി നൊപ്പം അതും മാറി.പരമ്പരാഗത നെയ്ത്തിന്റെ ആത്മാവ് നിലനിർത്തി ക്കൊണ്ട് പുതിയ നിറങ്ങളും രൂപങ്ങളും ഡിസൈനുകളും വന്നു. വിപണിയുടെ രുചി മാറിയപ്പോൾ കൈത്തറിയും അതിനൊപ്പം നടന്നു. പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ കടന്നുവന്നു. തുണിയുടെ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലും പരീക്ഷണങ്ങളുണ്ടായി.ഇവിടെ നിർമ്മിക്കുന്ന മികച്ച കൈത്തറി തുണികൾക്ക് പലതരം സാങ്കേതിക പ്രക്രിയകളിലൂടെ പുതിയ രൂപം നൽകി വിപണിയിലെത്തിക്കുന്ന രീതികളും വളർന്നു.

ഒരിക്കൽ ഒരു ഗ്രാമീണ തറിയിൽ നെയ്തെടുത്ത തുണി, മറ്റൊരു നഗരത്തിലെ ബ്രാൻഡഡ് ഷർട്ടായി മാറി ഉപഭോക്താവിന്റെ അലമാരയിലെത്തുന്നതുണിയുടെ യാത്ര നീണ്ടതാണ്.നെയ്ത്തുകാരന്റെ വിരലുകളിൽനിന്ന് തുടങ്ങുന്ന ആ യാത്ര ചിലപ്പോൾ നഗരങ്ങളിലേക്കും ചിലപ്പോൾ അത് രാജ്യാതിർത്തികൾക്കപ്പുറത്തേക്കും പോകുന്നു.

ഇവിടുത്തെ ലിനൻ ഷർട്ടിങ്ങുകൾക്കും വിവിധതരം കോട്ടൺ തുണിത്തരങ്ങൾക്കും റെഡിമെയ്‌ഡ്‌ ഷർട്ടുകൾക്കും അടുത്തകാലത്ത് ലഭിക്കുന്ന ആവശ്യവും ഈ മാറ്റത്തിന്റെ തെളിവാണ്. മീറ്ററിന് 650 മുതൽ 700 രൂപ വരെയും അതിലേറെയും വിലയുള്ള ലിനൻ തുണികൾക്ക് ആവശ്യക്കാരുണ്ട്. കോട്ടൺ തുണിത്തരങ്ങളുടെ വൈവിധ്യമാർന്ന ശേഖരവും ഈ സ്ഥാപനത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ്.

ഒരുകാലത്ത് ഗ്രാമത്തിന്റെ ആവശ്യത്തിനായി നെയ്ത തുണി ഇന്ന് ലോകവിപണിയുടെ ഭാഷയിലേക്കും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

ഓർമ്മയുടെ മറ്റൊരു തറിയിൽചോമ്പാലയുടെ നെയ്ത്തുചരിത്രം ഇന്നത്തെ സ്ഥാപനത്തിന്റെ മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങുന്നതല്ല.കൊളരാട് തെരു കേന്ദ്രീകരിച്ച് ദീർഘകാലം പ്രവർത്തിച്ച ചോമ്പാൽ വീവേഴ്‌സ് കോ-ഓപ് സൊസൈറ്റി പോലുള്ള സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ഈ ചരിത്രത്തിൽ സ്വന്തമായൊരു നൂലിഴയുണ്ട്.അതിലും പിന്നിലേക്ക് പോയാൽ ഓർമ്മകൾ എത്തുന്നത് തട്ടോളിക്കരയിലെ കുന്നമ്പത്ത് നാരായണക്കുറുപ്പിന്റെ കാലത്തേക്കാണ്.

പ്രമുഖ മർമ്മവിദഗ്ധനായിരുന്ന കുന്നമ്പത്ത് നാരായണക്കുറുപ്പിന് കെ. എൻ. കെ. ട്രേഡേഴ്‌സ് എന്ന പേരിൽ പ്രദേശത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലായി നെയ്ത്തുശാലകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് പഴമക്കാർ പറയുന്നു. മുൻ എം.എൽ.എ. എം. കെ. പ്രേംനാഥിന്റെ പിതാവായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

അന്നത്തെ നെയ്ത്തുശാലകളിലേക്ക് ആവശ്യമായ പാവ് സാമുവൽ ആറോൺ കമ്പനിയിൽനിന്നായിരുന്നു എത്തിച്ചിരുന്നത്.വടക്കേ മുക്കാളിക്കടത്തുള്ള സി.ആർ.പി. ക്യാമ്പിനടുത്തും കെ. എൻ. കെ. ട്രേഡേഴ്‌സിന്റെ ഒരു കേന്ദ്രമുണ്ടായിരുന്നു. രാമൻ നായർ എന്നയാളായിരുന്നു നാരായണക്കുറുപ്പിന്റെ മാനേജരെന്ന് പഴയ ഓർമ്മകൾ പറയുന്നു.

അന്ന് നെയ്ത്തുശാലകൾ വെറും തൊഴിൽസ്ഥലങ്ങളായിരുന്നില്ല.ഒരു തൊഴിലാളിയുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടന്നിരുന്നു.തറിയുടെ ശബ്ദം നിലച്ചാൽ ഒരു വീട്ടിലെ അടുപ്പിന്റെ തീയും കെട്ടുപോകുമായിരുന്നു.അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു നെയ്ത്തുശാലയുടെ അടച്ചുപൂട്ടൽ ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ അവസാനമല്ല; ഒരുപാട് കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ പെട്ടെന്ന് വീഴുന്ന ഇരുട്ടായിരുന്നു.

ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ ജനനം

കെ. എൻ. കെ. ട്രേഡേഴ്‌സിന്റെ പ്രവർത്തനം നിലച്ചപ്പോൾ അവിടെ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതം എന്താകും എന്ന ചോദ്യവും ഉയർന്നിരിക്കണം.അവരുടെ തൊഴിൽ തുടരാനും ജീവിതത്തിന് ഒരു താങ്ങാകാനുമായി ചിറയിൽപീടികയിൽ കേരള ഹാൻഡ്‌ലൂം വീവേഴ്‌സ് കോ-ഓപ് സൊസൈറ്റി രൂപംകൊണ്ടതായാണ് നാട്ടിൽ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നത്.

അറുപത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ്, അന്നത്തെ കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയാ യിരുന്ന പട്ടം താണുപിള്ള ഈ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടനം നിർവഹിച്ച തായി പഴമക്കാർ ഓർക്കുന്നു.അന്നത്തെ ആ തുടക്കത്തിൽനിന്ന് ഇന്നത്തെ നിലയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ എത്രയോ കൈകൾ തറിയിൽ താളം പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.

എത്രയോ വിരലുകൾ നൂലിഴകളെ ചേർത്തിട്ടുണ്ടാകും.എത്രയോ കണ്ണുകൾ തുണിയുടെ അരികുകൾ പരിശോധിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.എത്രയോ വിയർപ്പുതു ള്ളികൾ ആ തറികളുടെ മരത്തിൽ വീണിട്ടുണ്ടാകും.അവരിൽ പലരും ഇന്ന് നമ്മോടൊപ്പമില്ല.പക്ഷേ, അവർ നെയ്ത തുണികളിലൂടെ അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ചൂട് ഇന്നും ബാക്കിയുണ്ട്.

നൂറുരൂപയുടെ കഥ

ഇന്നത്തെ കാഴ്ചയിൽ ഒന്നര ഏക്കറിലധികം ഭൂവിസ്തൃതിയിൽ വ്യാപിച്ചുകി ടക്കുന്ന നെയ്ത്തുശാലയും അനുബന്ധ സൗകര്യങ്ങളും വിൽപ്പനകേന്ദ്രവും കാണുമ്പോൾ അതിന്റെ തുടക്കകാലത്തെക്കുറിച്ച് കൗതുകം തോന്നും.ഈ ഭൂമിക്ക് അന്ന് നൽകിയ വില എത്രയായിരുന്നു?വെറും നൂറു രൂപ! വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ഇവിടെ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഗോവിന്ദൻ മേസ്തിരി എന്നോട് പറഞ്ഞ ഓർമ്മയാണത്.

ഇന്നത്തെ കാലത്ത് കേൾക്കുമ്പോൾ അവിശ്വസനീയമെന്ന് തോന്നുന്ന ഒരു തുക.

പക്ഷേ, ആ നൂറുരൂപയ്ക്ക് സ്വന്തമായ മണ്ണിലാണ് പിന്നീട് എത്രയോ ജീവിതങ്ങൾ പണിതുയർന്നത്.ആ മണ്ണിൽ തറികൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.തറികളിൽ നൂലുകൾ കെട്ടപ്പെട്ടു.നൂലുകൾ തുണികളായി.തുണികൾ മനുഷ്യരുടെ വസ്ത്രങ്ങളായി.അങ്ങനെ ഒരു നൂറുരൂപയുടെ മണ്ണ് ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു.

രേഖകൾ ഇന്നും സൊസൈറ്റിയിൽ എവിടെയെങ്കിലുംസൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.

പക്ഷേ, രേഖകളിൽ പതിയാത്ത മറ്റൊരു ചരിത്രമുണ്ട്.അത് മനുഷ്യരുടെ ഓർമ്മയിലാണ്.തറിയുടെ താളത്തിൽ കേൾക്കുന്ന മനുഷ്യർകൈത്തറിയുടെ മഹത്വം പറയുമ്പോൾ നമ്മൾ പലപ്പോഴും തുണിയുടെ ഗുണമേന്മയെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ഒരു കൈത്തറി തുണിയുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം അതിന്റെ നൂലിഴകളിൽ മാത്രമല്ല.അത് നെയ്തെടുത്ത മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിലാണ്.

രാവിലെ വീട്ടിൽനിന്നിറങ്ങി തറിയുടെ മുന്നിലിരുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി. വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ കൈയിൽ കൊണ്ടുപോയത് ഒരു ദിവസത്തെ കൂലി മാത്രമായിരുന്നില്ല—കുടുംബത്തിന്റെ അടുത്ത ദിവസത്തെ പ്രതീക്ഷ കൂടിയായിരുന്നു.

ആ പ്രതീക്ഷകളാണ് ഒരു സ്ഥാപനത്തെ വർഷങ്ങളോളം നിലനിർത്തിയത്.

ചോമ്പാലയിലെ കൈത്തറിയുടെ ചരിത്രം അതുകൊണ്ടുതന്നെ വ്യവസായത്തിന്റെ ചരിത്രമല്ല മാത്രം.

അത് അധ്വാനത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്.

അത് സ്ത്രീകളുടെയും പുരുഷന്മാരുടെയും കൈകളുടെ ചരിത്രമാണ്.

അത് കുടുംബങ്ങളുടെ അതിജീവനത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്.

അത് ഒരു ഗ്രാമം സ്വന്തം കാലത്തോട് നടത്തിയ സംഭാഷണത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്.

ഇന്ന് യന്ത്രങ്ങൾ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് മീറ്റർ തുണി നെയ്യുന്നു.

എന്നിട്ടും കൈത്തറി തുണിയുടെ അരികിൽ കൈവിരൽ ഓടിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് എന്തോ വ്യത്യസ്തമായി തോന്നുന്നു.

അത് ഒരുപക്ഷേ തുണിയുടെ മൃദുത്വം മാത്രമല്ല.

അതിനുള്ളിൽ ഒരു മനുഷ്യന്റെ സ്പർശമുണ്ട്.ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ മണം ഉണ്ട്.ഒരു പഴയ കാലത്തിന്റെ ചൂടുണ്ട്.

തറിയുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഒരു മനുഷ്യന്റെ ശ്വാസം കലർന്നിരിക്കുന്നു.അതുകൊണ്ടാണ് കൈത്തറി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നത്.പഴയ തറികൾക്ക് പറയാൻ ഇനിയും ഒരുപാട് കഥകളുണ്ടാകും.

പട്ടം താണുപിള്ള ഉദ്ഘാടനം ചെയ്ത ആ കാലത്തിന്റെ കഥകൾ.

കെ. എൻ. കെ. ട്രേഡേഴ്‌സിന്റെ ഓർമ്മകൾ.തറിയുടെ മുന്നിലിരുന്ന പഴയ തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതങ്ങൾ.

നൂറുരൂപയ്ക്ക് സ്വന്തമായ മണ്ണിന്റെ കഥ.തുണിക്കെട്ടുകളുമായി ദൂരദേശങ്ങളിലേക്ക് പോയ വ്യാപാരികളുടെ കഥകൾ.അവയിൽ പലതും ഇനി പറയാൻ ആളുകളില്ലാത്ത കഥകളായിക്കഴിഞ്ഞു.

പക്ഷേ, തറികൾ ഇപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നു.അവയുടെ താളത്തിൽ.

ടക്... ടക്... ടക്...

ഒരു നൂലിഴ മറ്റൊരു നൂലിഴയെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നു.അങ്ങനെ നൂലിഴകൾ തുണിയാകുന്നു.

ഓർമ്മകളാകുന്നു.ഓർമ്മകൾ ചരിത്രമാകുന്നു.ചോമ്പാലയുടെ കൈത്തറി അങ്ങനെയാണ്—

നൂലിഴകളിൽ ഒരു ഗ്രാമത്തെ നെയ്തെടുത്ത ചരിത്രം.

കാലം കടന്നുപോയാലും ആ തറിയുടെ താളം നിലയ്ക്കാതിരിക്കട്ടെ.കാരണം, ആ ശബ്ദം നിലയ്ക്കുന്നത് ഒരു യന്ത്രം നിശ്ചലമാകുന്നതല്ല.ഒരു നാടിന്റെ ഓർമ്മയിൽനിന്ന് ഒരു അധ്യായം മാഞ്ഞുപോകുന്നു....:ദിവാകരൻ ചോമ്പാല 

കേരള ഹാൻഡ്‌ലൂം വീവേഴ്‌സ് ഇൻഡസ്ട്രിയൽ കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റി ലിമിറ്റഡ് (നമ്പർ H. 227)എന്നത് കേരളത്തിലെ പരമ്പരാഗ ത നെയ്ത്ത് മേഖലയുടെ ഉന്നമനത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന സഹകരണ സ്ഥാപനമാണ്. കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ വടകരയ്ക്ക് സമീപമുള്ള ചോമ്പാലയിലെ ചിറയിൽപീടികയിലാണ് ഇതിന്റെ ആസ്ഥാനം

ഫോൺ - 9497886222 ,9946329805