ഇങ്ങിനെ മതിയോ ചോമ്പാലഹാർബ്ബർ ?

ഒരുകാലത്ത് ചോമ്പാലിന്റെ വികസനസ്വപ്നങ്ങളുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു ഈ മത്സ്യബന്ധന തുറമുഖം. പതിറ്റാണ്ടുകളായി നാട്ടിലെ വികസനപ്ര വർത്ത കർ മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടന്ന ആശയമാണെങ്കിലും  ജീവൻ ലഭിച്ചത്, നാട്ടുകാരനും അന്നത്തെ കേന്ദ്ര കൃഷി-സഹകരണ വകുപ്പ് മന്ത്രിയുമായിരുന്ന ശ്രീ. മുല്ലപ്പള്ളി രാമചന്ദ്രൻ 1991-ലെടുത്ത ആ തീരു മാനമാണ് ചോമ്പാ ലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പുതിയ അധ്യായം തുറന്നത്.

ചോമ്പാൽ നാടിനു ലഭിച്ച വരദാനമായ ഫിഷിംഗ് ഹാർബ്ബർ നിർമ്മാണപ ദ്ധതിയ്ക്ക്അനുമതിനൽകിയതും തുടർനടപടികൾസ്വീകരിച്ചതും ചോമ്പാലയുടെ പ്രിയപുത്രൻ മുല്ലപ്പള്ളിരാമചന്ദ്രൻ തന്നെ .നിഷേധിക്കാനാവാത്ത ചോമ്പാല യുടെ ചരിത്ര സത്യം .

സീസൺടൈമിൽ അയ്യായിരത്തിലേറെ മൽസ്യത്തൊഴിലാളികളും എണ്ണത്തലേറെ അനുബന്ധതൊഴിലാളികളും .തൊഴിൽതേടിയെത്തുന്ന ഇടം കൂടിയാണിന്നിവിടം .

കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ മത്സ്യവ്യാപാരമാണ് ഇവിടെ ദിനംപ്രതി നടക്കുന്നത്. മലബാർ തീരത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിക്കുന്ന ഈ തുറമുഖം, അതിന് യോജിച്ച അടിസ്ഥാനസൗക ര്യങ്ങൾ ഇന്നും നേടാതെ നിൽക്കുന്നത് അത്യന്തം ദുഃഖകരമാണ്.

വികസനത്തിന്റെ മുഖം മങ്ങുമ്പോൾ

മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതത്തെയും സുരക്ഷയെയും നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്ന അനവധി പോരായ്മകളാണ് ഇന്ന് ഹാർബറിൽ നിലനിൽ ക്കുന്നത്.

പ്രഥമശുശ്രൂഷാ സംവിധാനം അപര്യാപ്തമാണ്. ആരോഗ്യകേന്ദ്രമുണ്ടെങ്കിലും സ്ഥിരം ഡോക്ടറില്ല. തൊഴിലാളികൾക്ക് വിശ്രമിക്കാനുള്ള സൗകര്യങ്ങൾ പരിമിതമാണ്. ശുദ്ധജല വിതരണവും ശുചിമുറി സംവിധാനവും ആവശ്യത്തിന് ഇല്ല. തകർച്ചയുടെ വക്കിലെത്തിയ പുലിമുട്ട്, പ്രവർത്തനരഹിതമായ സിഗ്നൽ ലൈറ്റുകൾ, ഉപയോഗപ്രദമാകാതെ കിടക്കുന്ന ഐസ് പ്ലാന്റ് കെട്ടിടം—ഇവയെല്ലാം വികസനത്തിന്റെ പേരിലുള്ള അവഗണനയുടെ നേർക്കാഴ്ചകൾ.......

മാതൃഭൂമി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ ഈ യാഥാർഥ്യങ്ങൾ ബന്ധപ്പെട്ട വകുപ്പുകളെ ഉണർത്തുമോ എന്നതാണ് ഇനി കാത്തിരിക്കേണ്ടത്.

മത്സ്യസുരക്ഷ ഇനി മുദ്രാവാക്യമല്ല, അനിവാര്യതയാണ്

ചോമ്പാൽ ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംസ്ഥാനത്തെ എല്ലാ മത്സ്യബന്ധന തുറമുഖങ്ങളിലും അടിയന്തരമായി മത്സ്യപരിശോധനാ ലാബുകൾ സ്ഥാപിക്കണമെന്ന ആവശ്യവുമായി 'ഭക്ഷ്യശ്രീ 'ബഹുജനസംഘടന മുന്നോട്ടുവന്നിരിക്കുന്നത് സമയോചിതമാണ്.

ചോമ്പാൽ ഹാർബറിൽ നിന്നു മാത്രം പ്രതിദിനം കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ മത്സ്യമാണ് കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലേക്കും മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും എത്തുന്നത്. നൂറുകണക്കിന് യന്ത്രവൽകൃത ബോട്ടുകൾ കൊണ്ടുവരുന്ന മത്സ്യത്തിനൊപ്പം അന്യസംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നെത്തുന്ന മത്സ്യവും ഇവിടെ വ്യാപാരത്തിനുണ്ട്.

എന്നാൽ ഈ മത്സ്യം എത്രത്തോളം സുരക്ഷിതമാണെന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി പരിശോധിക്കാൻ ഹാർബറിൽ സ്ഥിരം സംവിധാനമില്ല. ഫോർമാലിൻ, അമോണിയ, സോഡിയം ബെൻസോയേറ്റ് തുടങ്ങിയ ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമായ രാസവസ്തുക്കളുടെ സാന്നിധ്യം പരിശോധിക്കാൻ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത് പൊതുജനാരോഗ്യത്തെ തന്നെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന വിഷയമാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ കരയിലും കടലിലും പരിശോധന നടത്താൻ കഴിയുന്ന വിദഗ്ധസംഘത്തോടുകൂടിയ മൊബൈൽ ഫുഡ് ടെസ്റ്റിംഗ് ലാബ് ചോമ്പാൽ ഹാർബറിൽ സ്ഥാപിക്കണമെന്ന ആവശ്യം അവഗണിക്കാനാവില്ല. കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഫിഷിംഗ് ഹാർബ്ബറിലും പരിശോധന കേന്ദ്രങ്ങൾ അനിവാര്യം .

വിഷം തീണ്ടിയ മീൻ 

മത്സ്യം ദീർഘസമയം കേടാകാതിരിക്കാനായി ചില ഇടങ്ങളിൽ നിരോ ധിത രാസവസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി വിവിധ മാധ്യമങ്ങൾ മുമ്പ് എത്രയോ തവണ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ഉപ്പുപോലെ തോന്നുന്ന ചില പൊടികൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സോഡിയം ബെൻസോയേറ്റ് പോലുള്ള രാസവസ്തുക്കളാ ണെന്നും, ഫോർമാലിൻ പോലുള്ള വിഷപദാർഥങ്ങൾ മത്സ്യസംരക്ഷണത്തി നായി ദുരുപയോഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നതായും നിരവധി പരിശോധനകളിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഇത്തരം രാസവസ്തുക്കൾ ആരോഗ്യത്തിന് ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമെന്നത് പൊതുവെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട കാര്യമാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ വകുപ്പിന്റെ പരിശോധനകൾ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ഹാർബർതലത്തിൽ സ്ഥിരം പരിശോ ധനാസംവിധാനം ഒരുക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്.

പാവങ്ങളുടെ ജീവിതവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം

ചോമ്പാൽ ഹാർബറിൽ തോണിക്കാർ സൗജന്യമായി നൽകുന്ന ചെറിയ മത്സ്യങ്ങൾ ശേഖരിച്ച് വിൽപ്പന നടത്തി ജീവിതം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോ കുന്ന നിരവധി കുടുംബങ്ങളുണ്ട്. ഇവരിൽ നാട്ടുകാർക്കൊപ്പം തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നും പശ്ചിമ ബംഗാളിൽ നിന്നുമെത്തിയ തൊഴിലാളിക ളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

മൂലധനമില്ലാതെ ലഭിക്കുന്ന ഈ ഉപജീവനമാർഗം പലരുടെയും ജീവിതാ ശ്രയമാണ്. എന്നാൽ ചിലപ്പോഴെങ്കിലും പഴകിയ മത്സ്യം വീണ്ടും കടൽ വെള്ളത്തിൽ കഴുകി പുതുമയുള്ളതായി തോന്നിപ്പിച്ച് വിൽക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഉപഭോക്താക്കളെ വഞ്ചിക്കുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ദൂരദേശങ്ങളിൽ നിന്നെത്തുന്നവർ പലപ്പോഴും കാര്യമറിയാതെ വാങ്ങിപ്പോ കുകയും വീട്ടിലെത്തിയശേഷമാണ് യാഥാർഥ്യം മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.

ഇവിടെ കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ടത് ദാരിദ്ര്യത്തോട് പൊരുതുന്ന മനുഷ്യരെയല്ല; ഇത്തരം സാഹചര്യം ഒഴിവാക്കാൻ ആവശ്യമായ നിയന്ത്രണവും പരിശോധ നയും ഉറപ്പാക്കാത്ത സംവിധാനത്തെ യാണ്.ആരോഗ്യസുരക്ഷാ അധികൃത രെയാണ് 

ശുദ്ധമായ ഭക്ഷണം ജന്മാവകാശമാണ്

ശുദ്ധമായ വായുവും ജലവും ഭക്ഷണവും ഓരോ പൗരന്റെയും അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങളാണ്. ആ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് ഭരണകൂടത്തി ന്റെ ഭരണഘടനാപരവും ധാർമ്മികവുമായ ഉത്തരവാ ദിത്തമാണ്.

മനുഷ്യന്റെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം സുരക്ഷിത മായ ഭക്ഷണമാണ്. ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെ ഗുണനിലവാരം കുറയ്ക്കുകയോ ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരമായ വസ്തുക്കൾ ചേർക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് നിയമവിരുദ്ധം മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തോടുള്ള ഗുരുതരമായ കുറ്റകൃത്യവു മാണ്.

അമിതലാഭത്തിനുവേണ്ടി ആയിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ആരോഗ്യം അപകടത്തിലാക്കുന്നവർ ആരായാലും അവർ സമൂഹത്തിന്റെ പൊതു ശത്രുക്കളാണ്.

ഇത്തരക്കാരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ നിയമം ശക്തമാകണം. അതോടൊപ്പം ജാഗ്രതയുള്ള പൊതുസമൂഹവും ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള മാധ്യമങ്ങളും ആത്മാർത്ഥമായി ഇടപെടുന്ന ഭരണസംവിധാനവും കൈകോർക്കണം.

ചോമ്പാൽ ഹാർബർ ഒരു തുറമുഖം മാത്രമല്ല; ആയിരക്കണക്കിന് കുടുംബങ്ങളുടെ അന്നമാണ്, മലബാറിന്റെ സാമ്പത്തിക നാഡിയാണ്, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതസ്വപ്നമാണ്.

അതുകൊണ്ടാണ് വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നത്—

''ഇങ്ങിനെ മതിയോ ചോമ്പാലഹാർബ്ബർ?''

ഈ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയേണ്ടത് കാലമല്ല; ഭരണകൂടമാണ്.

https://epaper.mathrubhumi.com/Home/ShareArticle?OrgId=257cc1905e6&imageview=1