പണ്ടത്തെ പുകയിലത്തണ്ടും ഇന്നത്തെ രാസലഹരിയും: ഒരു തലമുറ മാറ്റത്തിന്റെ ദുരന്തചിത്രം:ഷർമ്മിള പനോളി

ആസ്വാദനക്കുറിപ്പ്:

മാറുന്ന കാലവും

മരവിക്കുന്ന ലഹരിയും

കേരളീയ സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ കാലാകാലങ്ങളായി സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലഹരിയുടെ രൂപമാറ്റങ്ങളെയും അതിന്റെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ആഘാതങ്ങളെയും വളരെ ലളിതവും എന്നാൽ തീക്ഷ്ണവുമായ ഭാഷയിൽ വരച്ചുകാട്ടുന്ന ഒന്നാണ് ഷർമ്മിള പനോളിയുടെ ഈ ലേഖനം. ഗൃഹാതുരത്വം ഉണർത്തുന്ന പഴയകാല നാട്ടുമ്പുറക്കാഴ്ചകളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി, ഇന്നത്തെ തലമുറയെ വിഴുങ്ങുന്ന രാസലഹരിയുടെ ഭീകരതയിൽ എത്തിനിൽക്കുന്ന ഈ കുറിപ്പ് സമകാലിക സമൂഹം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വിപത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശക്തമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.

ഹാസ്യത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ ഗൃഹാതുരത്വം

ലേഖനത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം വായനക്കാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നത് പഴയൊരു കേരളീയ ഗ്രാമീണ ഭവനത്തിന്റെ കോലായിലേക്കാണ്. പുകയില ചവച്ചുതുപ്പി മുറ്റം ചോരക്കളമാക്കുന്ന അമ്മായിയച്ഛനും, അദ്ദേഹത്തോട് എപ്പോഴും കലമ്പുകയും ഒടുവിൽ അതേ 'മുറുക്കൽ' ജോലി സ്ഥിരമായി ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്ത അമ്മായിയമ്മയും മലയാളിക്ക് പരിചിതമായ പഴയകാല ചിത്രങ്ങളാണ്. തുടക്കത്തിൽ ഹാസ്യാത്മകമായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ പുകയിലക്കഥകൾ വായനക്കാരനിൽ കൗതുകമുണർത്തുന്നു. സിനിമയിലെ നായകന്മാരുടെ സിഗരറ്റ് വലി കണ്ട് ബീഡി വലിക്കുന്ന കാരണവന്മാരും, നാടൻ കള്ളുകുടിച്ച് പാട്ടുപാടി ഓലച്ചൂട്ടും കത്തിച്ചു പോകുന്ന ചങ്ങായിമാരും പണ്ടത്തെ ലഹരിയുടെ അതിർവരമ്പുകൾ എത്രത്തോളം പരിമിതമായിരുന്നു എന്ന് കാണിച്ചുതരുന്നു. അക്കാലത്ത് 'പോകേല' (പുകയില) ആയിരുന്നു വലിയ ലഹരിയെന്ന എഴുത്തുകാരിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിന്ത അക്കാലത്തെ ലഹരിയുടെ വ്യാപ്തിയെക്കൂടിയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.

ആഡംബരമായി മാറുന്ന ലഹരിസംസ്കാരം

നാടൻ കള്ളുഷാപ്പുകളിൽ നിന്നും ചെറിയ ബ്രാണ്ടി കടകളിൽ നിന്നും ഇന്നത്തെ 'ഫൈവ് സ്റ്റാർ' ബാർ സംസ്കാരത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെ ലേഖനം കൃത്യമായി വിമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ന് ലഹരി എന്നത് ഒളിഞ്ഞുനിന്നു ചെയ്യേണ്ട ഒരു തെറ്റല്ല, മറിച്ച് കുടുംബസമേതം ആസ്വദിക്കാവുന്ന ഒരു 'ആഡംബരമായി' മാറിയിരിക്കുന്നു. അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന പണം ലഹരിക്കായി ധൂർത്തടിക്കുന്ന അവസ്ഥയും, അതിന് ലഭിക്കുന്ന സാമൂഹിക അംഗീകാരവും ഇന്നത്തെ സദാചാര തകർച്ചയുടെ ആഴം കൂട്ടുന്നു.

രാസലഹരിയുടെ ചോരക്കളം

ലേഖനം അതിന്റെ ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ തലത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നത് പുതിയ തലമുറയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്ക പങ്കുവെക്കുമ്പോഴാണ്. പണ്ട് കിട്ടാക്കനിയായിരുന്ന കഞ്ചാവുപോലും ഇന്ന് ഔട്ട്ഡേറ്റഡ് ആയിരിക്കുന്നു. പുതിയ തലമുറയെയും വിദ്യാലയങ്ങളിലെ കുട്ടികളെയും വരെ വിഴുങ്ങുന്നത് മാരകമായ 'രാസലഹരി'യാണ് (Chemical drugs). പഠിക്കാനും ഭാവന വിടരാനും ലഹരി വേണമെന്ന മിഥ്യാധാരണയിൽ യുവത്വം വഴിതെറ്റുന്നു. സ്ഥലകാലബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് പൊതുവഴികളിലും പാർക്കുകളിലും അലയുന്ന ലഹരി ഇരകളെ ഭയന്ന് സാധാരണക്കാർക്ക് വഴിമാറി നടക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ അതീവ സങ്കടകരമാണ്.

ശക്തമായ ഉപസംഹാരം

"പണ്ടത്തെ പുകയില തുപ്പലിന്റെ ചോരക്കളം വെറും കാഴ്ചയായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ രാസലഹരിയുടെ ചോരക്കളം മനുഷ്യജീവനുകളാണ്."

ലേഖനത്തിന്റെ ജീവൻ മുഴുവൻ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് ഈ വരികളിലാണ്. പണ്ടത്തെ മുറുക്കിത്തുപ്പൽ ഉണ്ടാക്കിയ ചോരക്കളം വെറുമൊരു കാഴ്ച മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇന്നത്തെ ലഹരിമരുന്നുകൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നത് മനുഷ്യന്റെ ജീവനും ഭാവിയുമാണ്. നമ്മുടെ നാട് എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന എഴുത്തുകാരിയുടെ ചോദ്യം ഓരോ മലയാളി മനസ്സാക്ഷിക്കും നേരെ ഉയരുന്ന ഒന്നാണ്.

വരുംതലമുറയെ ഈ മഹാവിപത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ നാമൊന്നിച്ച് ചിന്തിക്കേണ്ടതും പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതുമുണ്ടെന്ന ശക്തമായ സന്ദേശം നൽകിക്കൊണ്ടാണ് ലേഖനം അവസാനിക്കുന്നത്. ലളിതമായ ശൈലിയിലൂടെ വലിയൊരു സാമൂഹിക വിപത്തിനെ ചർച്ചയ്ക്കുവെക്കാൻ ഈ എഴുത്തിന് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.