വികസനത്തിന്റെ തിളക്കവും വഴി നഷ്ടപ്പെട്ട കാൽനടയാത്രക്കാരനും :ദിവാകരൻ ചോമ്പാല

ദേശീയപാതകൾ ആറുവരിപ്പാതകളായി മാറുകയും നഗരങ്ങൾ ബഹുനില മേൽപ്പാലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്ക പ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ആധുനിക കേരള ത്തിൽ, വികസനത്തിന്റെ ഈ അതിവേഗപ്പാച്ചിലിൽ നമ്മൾ വിസ്മരിച്ചുപോ കുന്ന ഒരു വിഭാഗമുണ്ട്; കാൽനടയാത്രക്കാർ.

 വികസനത്തെ നല്ല മനസ്സോടെ, സഹർഷം സ്വാഗതം ചെയ്യുമ്പോഴും ഒരു ചോദ്യം അവശേഷിക്കുന്നു.....

നടന്നുശീലിച്ച വഴികൾ നഷ്ടപ്പെട്ട, വേലിക്കെട്ടുകൾക്ക് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ആ പാവം മനുഷ്യരുടെ സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യം ആര് ഉറപ്പുനൽകും?

പണ്ടുനടന്ന വഴികളിൽ നിന്ന് വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ പുറന്തള്ളപ്പെട്ട്, നേരത്തെ കണ്ണകലത്തിൽ കണ്ടിരുന്ന അയൽവീട്ടിൽ പോലും പോകാനാവാ ത്തവിധം സ്വന്തം നാട്ടിൽ 'തടങ്കൽ പാളയങ്ങളിൽ' എന്നപോലെ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ മനുഷ്യരും പരിഗണന അർഹിക്കുന്നവരാണ് എന്ന ബോധ്യം അധികാരികൾക്കുണ്ടാകേണ്ടതുണ്ട്.

സുപ്രിംകോടതിയുടെ താക്കീത്: നടപ്പാത കാൽനടക്കാരന്റെ മൗലികാവകാശം

അടുത്തിടെ സുപ്രിംകോടതിയിൽ നിന്നുണ്ടായ പ്രസക്തമായ ഒരു വിധി പ്രസ്താവം ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്. 

നടക്കുക എന്നത് കാൽനടയാത്രക്കാരുടെ മൗലികാവകാശമാണെന്നും അതിനെ ഹനിക്കാൻ ആർക്കും അവകാശമില്ലെന്നുമാണ് ജസ്റ്റിസുമാരായ പി.എസ്. നരസിംഹ, അരവിന്ദ് കുമാർ എന്നിവരടങ്ങിയ ബെഞ്ച് വ്യക്തമാക്കിയത്. റോഡ് ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റാരെക്കാളും മുൻഗണന കാൽനടക്കാരനാണ്. നടപ്പാതകൾ നിർമ്മിക്കുകയും അവയുടെ അതിർത്തി നിർണ്ണയിച്ചു സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് കോർപ്പറേഷനുകളുടെയും മുനിസിപ്പാലിറ്റികളുടെയും നിയമപരമായ കടമയാണ്.

കർണാടകത്തിൽ അച്ഛനോടൊപ്പം സ്കൂളിൽ പോകവെ വാഹനമിടിച്ച് ഗുരുതരമായി പരിക്കേറ്റ അഞ്ചുവയസ്സുകാരന്റെ കേസ് പരിഗണിക്ക വെയാണ് കോടതിയുടെ ഈ ശക്തമായ ഇടപെടൽ. കാൽനടക്കാരെ രണ്ടാംകിടക്കാരായി കാണുന്ന മനോഭാവം മാറണമെന്നും റോഡ് ടാക്സ് അടയ്ക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് വാഹനമോടിക്കുന്നവർക്ക് പൊതുനിരത്തിൽ എന്തുമാകാമെന്ന ധാരണ തെറ്റാണെന്നും കോടതി ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

വികസനവും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്ന ജനജീവിതവും

ദേശീയപാതാ വികസനം ത്വരിതഗതിയിൽ നടക്കുമ്പോൾ റോഡിന്റെ ഇരുവശവും ഉയരുന്ന കൂറ്റൻ കോൺക്രീറ്റ് മതിലുകളും വേലികളും ഒരു നാടിനെ രണ്ടായി വിഭജിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഒരു റോഡിനപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന ബന്ധുക്കളും അയൽ വാസികളും സാമൂഹിക അകലം നഷ്ട്ടപ്പെട്ട് ഇന്ന് കിലോമീറ്ററുകൾ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലാണ്.

ശാസ്ത്രീയമായ നടപ്പാതകളോ (Footpaths), റോഡ് മുറിച്ചുകടക്കാനുള്ള സുരക്ഷിതമായ സംവിധാനങ്ങളോ (Underpasses/Foot overbridges) പലയിടത്തുമില്ല.

സാമൂഹിക അകലം: വേഗതയേറിയ വാഹനങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ജീവൻ പണയം വെച്ച് റോഡ് മുറിച്ചുകടക്കേണ്ടി വരുന്നത് നിത്യസംഭവമാകുന്നു.അപകടങ്ങൾ പതിവുങ്കാഴ്ച 

സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവരും വാഹനങ്ങൾ സ്വന്തമായില്ലാത്തവരുമാണ് കാൽനടയാത്രക്കാരിൽ ഭൂരിഭാഗവും. അവരെ വികസനത്തിന്റെ വഴിയിൽ ശല്യക്കാരായി കാണുന്ന നഗരസംസ്കാരം തികച്ചും അപരിഷ്കൃതമാണ്.

മാറേണ്ട ട്രാഫിക് സംസ്കാരം

വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ കാൽനടയാത്രക്കാർ റോഡ് മുറിച്ചുകടക്കാൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടാൽ വാഹനങ്ങൾ ദൂരെ നിന്നുതന്നെ വേഗത കുറച്ച് നിർത്തിക്കൊടുക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരമുണ്ട്.

നിർഭാഗ്യവശാൽ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സിഗ്നലുകൾ ഇല്ലാത്ത ഇടങ്ങളിൽ കാൽനടക്കാർ മണിക്കൂറുകളോളം കാത്തുനിൽക്കേണ്ടി വരുന്നു. പൊതുനിരത്തുകളിൽ അയിത്തവും വിവേചനവും നിലനിന്നിരുന്ന ഇരുണ്ട കാലഘട്ടത്തെ നവോത്ഥാന പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ മറികടന്ന ചരിത്രമാണ് നമ്മുടേത്. എന്നാൽ ഇന്ന് സാമ്പത്തിക ശേഷിയുടെയും വാഹനങ്ങളുടെയും പേരിൽ പൊതുനിരത്തുകളിൽ പുതിയൊരു വിവേചനം ഉടലെടുക്കുന്നു ണ്ടോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

വാഹനപ്പെരുപ്പവും വികസനവും അനിവാര്യമാണ്, എന്നാൽ അത് കാൽനടയാത്രക്കാരുടെ ജീവനും സ്വാതന്ത്ര്യവും ബലിനൽകിക്കൊണ്ടാകരുത്. റോഡുകൾ വാഹനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമല്ല, മനുഷ്യർക്ക് കൂടിയുള്ളതാണ്. സുപ്രിംകോടതി ഓർമ്മിപ്പിച്ചതുപോലെ, സഞ്ചരിക്കാൻ സുരക്ഷിതമായ നല്ല നടപ്പാതകളും സൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കുക എന്നത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ബാധ്യതയാണ്. വികസനത്തിന്റെ തിളക്കത്തി ൽ പാവപ്പെട്ട വഴിയാത്രക്കാരന്റെ കണ്ണീരു വീഴാതിരിക്കാൻ അധികാരിക ളും പൊതുസമൂഹവും ഒരുപോലെ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കേണ്ട കാലം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.