സഭ്യതയും മാന്യതയും നവമാധ്യമങ്ങളിലും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം — ദിവാകരൻ ചോമ്പാല

 ആശയവിനിമയത്തിന്റെ വിപ്ലവകരമായ ഒരു സുവർണ്ണകാലത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിലുള്ള വിജ്ഞാനവും വിസ്മയങ്ങളും നിമിഷനേരം കൊണ്ട് നമ്മുടെ വിരൽത്തുമ്പിലെത്തുന്നു. എന്നാൽ, ഈ സാങ്കേതിക വികാസത്തിന്റെ വസന്തകാലത്തിനിടയിലും നമുക്ക് കൈമോശം വരുന്നത് സ്വന്തം സാംസ്കാരികമായ പക്വതയാണെന്ന കൈപ്പേറിയ യാഥാർത്ഥ്യമാണ് സമകാലിക സോഷ്യൽ മീഡിയ അനുഭവ ങ്ങൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.

നവമാധ്യമങ്ങളുടെ 'കോലായിൽ' ഇരുന്നുകൊണ്ട്, സഭ്യതയുടെയും മാന്യതയുടെയും എല്ലാ അതിർവരമ്പുകളും ലംഘിച്ച്, അശ്ലീലപദങ്ങളും തെറിവിളികളും വിളമ്പുന്ന ഒരു പ്രവണത ഇന്ന് അനിയന്ത്രിതമായി വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ്. ഏത് വേഷത്തിലും ഭാവത്തിലും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട്, കഴുത്തിലണിയുന്ന രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെ പവിത്രതയെപ്പോലും മലീമസമാക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ചിലരുടെ പ്രകടനങ്ങൾ.

ഭാഷയിലെ 'പൊടിപൂരം'

ഒരുകാലത്ത് വിവേകത്തോടെ വായടച്ച് മൗനം പാലിച്ചിരുന്നവർ, ഇന്ന് നവമാധ്യമങ്ങളുടെ മറവിൽ തങ്ങളുടെ വികൃതവും വികലവുമായ ആശയങ്ങൾ പരസ്യമായി ഛർദ്ദിച്ചുവെക്കാൻ ഒട്ടും മടി കാണിക്കുന്നില്ല. കേട്ടാൽ അറപ്പുളവാക്കുന്നതും സഭ്യമല്ലാത്തതുമായ വാക്യങ്ങൾ 'ഫലിതത്തിന്റെ' തിളങ്ങുന്ന ലേബലൊട്ടിച്ച്, യാതൊരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ അത് വലിയൊരു സാമൂഹിക വിപത്തായി മാറുകയാണ്. പത്ത് ലൈക്കുകൾക്കും കുറച്ചു വ്യൂസിനും വേണ്ടി എന്ത് അസംബന്ധവും പടച്ചുവിടാം എന്ന മാനസികാവസ്ഥയിലേക്ക് ഒരു കൂട്ടർ അധഃപതിച്ചിരിക്കുന്നു. വേഷഭൂഷാദികളിലും ബാഹ്യമായ അലങ്കാരങ്ങളിലും അതീവ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നവർ പോലും, തങ്ങളുടെ നാവിലൂടെ പുറത്തുവരുന്ന വാക്കുകളിലെ അശ്ലീലതയും അതിന്റെ ആഴവും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്നത് അങ്ങേയറ്റം അതിശയകരവും പരിതാപകരവുമാണ്.

ബോധപൂർവ്വമായ സാംസ്കാരിക ജീർണ്ണത

ഇത്തരം പ്രവണതകളെ കേവലം 'മാനസികരോഗം' എന്ന് വിളിച്ച് ലഘൂകരിക്കാൻ നമുക്കാവില്ല. കാരണം, ഇതൊരു രോഗമല്ല; മറിച്ച് സമൂഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാനും ചരടുവലിക്കാനും വേണ്ടി ഇവർ ബോധപൂർവ്വം തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു പ്രവർത്തനശൈലിയാണ്. പ്രശസ്തിക്കും പണത്തിനും വേണ്ടി ഏത് തരം വേഷം കെട്ടാനും മടിക്കാത്ത, യാതൊരു ആത്മപരിശോധനയുമില്ലാത്ത ഈ പെരുമാറ്റം നമ്മുടെ സാമൂഹിക കെട്ടുറപ്പിന്റെ വേരറുക്കുന്നതാണ്. മനുഷ്യൻ നേരിട്ട് നടത്തുന്ന ഈ മലിനീകരണത്തിന് പുറമെ, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിന്റെ (AI) കാലത്ത്, യഥാർത്ഥമല്ലാത്തതും എന്നാൽ സദാചാരവിരുദ്ധവുമായ നിരവധി വ്യാജ ഉള്ളടക്കങ്ങളും സൈബർ ലോകത്തേക്ക് തള്ളിവിടപ്പെടുന്നു.

പത്ത് ലൈക്ക് കൂടുതൽ കിട്ടാൻ സോഷ്യൽ മീഡിയകളിൽ സ്വന്തം അടിക്കുപ്പായമുരിയാൻ മത്സരിക്കുന്ന, കയ്യറിപ്പില്ലാത്ത നവസമൂഹത്തെ തടയിടേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

മാറ്റം എവിടെ തുടങ്ങണം?

ഈ സാംസ്കാരിക ജീർണ്ണതയ്ക്ക് തടയിടാൻ നിയമ സംവിധാനങ്ങൾക്കപ്പുറം പ്രബുദ്ധമായ ഒരു പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ഇടപെടൽ അനിവാര്യമാണ്.

പ്രേക്ഷകരുടെ ശക്തമായ നിലപാട്: സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ ഇത്തരം മലീമസമായ ഉള്ളടക്കങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഓരോ ലൈക്കും വ്യൂസും ആ വിപത്തിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഇത്തരം വീഡിയോകൾ കാണാതിരിക്കുകയും പൂർണ്ണമായി അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിരോധം. "കാണാൻ ആളില്ലെങ്കിൽ കളി നിൽക്കും" എന്നതുതന്നെയാവണം നമ്മുടെ നയം.

സൈബർ സാക്ഷരതയും സംസ്കാരവും: നവമാധ്യമങ്ങളിൽ എങ്ങനെ പെരുമാറണം, ഏതൊക്കെ ഉള്ളടക്കങ്ങളാണ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ടത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് കുടുംബങ്ങളിലും പൊതു ഇടങ്ങളിലും വലിയൊരു ബോധവൽക്കരണം അനിവാര്യമാണ്. നമ്മുടെ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും സമൂഹത്തിന്റെ കണ്ണാടിയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ഓരോരുത്തർക്കും ഉണ്ടാവണം.

നിയമപരമായ കർശനത: ജനാധിപത്യപരമായ മാന്യമായ വിമർശനങ്ങളെയും അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളെയും നമുക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യാം. എന്നാൽ, അതിന്റെ മറവിൽ വ്യക്തിഹത്യയും അശ്ലീല പ്രയോഗങ്ങളും സൈബർ ഗുണ്ടായിസവും നടത്തുന്നവർക്കെതിരെ വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത ശക്തമായ നിയമനടപടികൾ സ്വീകരിക്കാൻ അധികാരികൾ മടിക്കരുത്.

നവമാധ്യമങ്ങളെ മലിനമാക്കുന്ന ഈ ആഭാസ സംസ്കാരത്തിന് അറുതി വരുത്തേണ്ടത് ആരോഗ്യകരമായ ചിന്താഗതിയുള്ള പൊതുസമൂഹമാണ്. നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഭാവങ്ങളും നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. അത് അശ്ലീലതയുടെ ചതുപ്പിൽ താഴ്ന്നുപോകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം നമ്മിലോരോരുത്തർക്കുമുണ്ട്.

വിവേകമുള്ള ജനത ഒന്നിച്ച് അണിനിരന്നാൽ മാത്രമേ ഈ ഡിജിറ്റൽ മലിനീകരണത്തിൽ നിന്നും നമ്മുടെ വരുംതലമുറയെ നമുക്ക് രക്ഷിക്കാനാകൂ.