'മൂപ്പൻസായ്പ്പിന്റെ ബംഗ്ലാവിൻ്റെ ' നിറം മങ്ങുകയോ ? :ദിവാകരൻ ചോമ്പാല

മയ്യഴിയുടെ ഹൃദയതാളം;

തകർച്ചയുടെ നിഴലിൽ

എം. മുകുന്ദന്റെ തൂലികത്തുമ്പിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയിറങ്ങിയ മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണോടിക്കുമ്പോൾ, വായനക്കാരുടെ മനസ്സിൽ ഇന്നും മായാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരു ചിത്രമുണ്ട്—അതാണ് കുന്നിൻമുകളിലെ ആ വലിയ കൊട്ടാരം, 'മൂപ്പൻസായ്പ്പിന്റെ ബംഗ്ലാവ്'. ആ നോവലിലെ ദാസനെയും ചന്ദ്രികയെയും പോലെ, തുമ്പപ്പൂവിന്റെ മണമുള്ള മയ്യഴിക്കാറ്റിനെപ്പോലെ, ഈ ബംഗ്ലാവും മയ്യഴി ചരിത്രത്തിന്റെ ജീവിക്കുന്ന സ്മാരകമാണ്.

മയ്യഴിപ്പുഴ അറബിക്കടലിന്റെ നീലത്തിരമാലകളെ പുൽകാൻ പോകുന്ന ആ അഴിമുഖത്ത്, പ്രകൃതി ഒരുക്കിയ ഒരു സുന്ദരമായ കുന്നിൻമുകളിലാണ് ഈ ബംഗ്ലാവ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. നോവലിൽ മുകുന്ദൻ വരച്ചിട്ടതുപോലെ, കാറ്റാടി മരങ്ങളും കടൽക്കാറ്റും അതിരളവുകളിട്ട ആ കുന്നിൻമുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഇന്നും പഴയൊരു കൊളോണിയൽ കാലത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ ഇരച്ചുകയറും. 1721 മുതൽ 1954-ൽ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കുന്നതുവരെ നീണ്ട ഫ്രഞ്ച് ഭരണത്തിന്റെ പ്രൗഢി വിളിച്ചോതുന്ന വെളുത്ത വലിയ തൂണുകളും, വിശാലമായ ജനാലകളുമുള്ള ഈ കെട്ടിടം വെറും കല്ലും സിമന്റും മാത്രമല്ല; മയ്യഴിയുടെ ചോരയും കണ്ണീരും പ്രണയവും കലർന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രമാണ്.

ആരായിരുന്നു ഈ മൂപ്പൻസായ്പ്പ്?

മയ്യഴിയിലെ സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യർക്ക് ഫ്രഞ്ച് ഭരണാധികാരിയായ അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ വെറുമൊരു ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നില്ല. ഫ്രഞ്ച് ഭാഷയിലെ 'മേയർ' എന്ന പദം ലോപിച്ച് നാട്ടുകാർ സ്നേഹത്തോടെയും ആദരവോടെയും വിളിച്ചുപോന്ന പേരായിരുന്നു 'മൂപ്പൻ'. അങ്ങനെയാണ് ഈ അധികാരകേന്ദ്രത്തിന് 'മൂപ്പൻസായ്പ്പിന്റെ ബംഗ്ലാവ്' എന്ന പേരുവീണത്. ഫ്രഞ്ചുകാർ ഭരിച്ചിരുന്ന ആ കാലത്ത്, മയ്യഴിയുടെ വിധിയെഴുതിയിരുന്നത് ഈ ബംഗ്ലാവിന്റെ ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ വെച്ചായിരുന്നു. അവിടെയൊരു വിളക്ക് തെളിയുമ്പോൾ, തങ്ങളെ കാക്കാൻ മുകളിൽ മൂപ്പൻസായ്പ്പ് ഉണർന്നിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് താഴെത്തട്ടിലുള്ള മനുഷ്യർ വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ അകത്തളങ്ങളിൽ സുഖലോലുപതയും അധികാരത്തിന്റെ ഗർവ്വും നിറഞ്ഞ ഫ്രഞ്ച് സംസ്കാരം നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ, താഴെ മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളിൽ ദാരിദ്ര്യവും അടിമത്തവും അനുഭവിച്ച ഒരു ജനതയുണ്ടായിരുന്നു.

വിപ്ലവത്തിന്റെ തീപ്പൊരികൾ

1948-ലെ ആ ഒക്ടോബർ മാസത്തിലെ കറുത്ത രാത്രിയിൽ, അടിമത്തത്തിന്റെ ചങ്ങലക്കെട്ടുകൾ പൊട്ടിച്ചെറിയാൻ മയ്യഴിയിലെ ജനങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം തെരുവിലിറങ്ങി. അവർ മെറി ഓഫീസ് (നഗരസഭാ കാര്യാലയം) പൊലീസ് സ്റ്റേഷൻ വളഞ്ഞ് ആയുധങ്ങൾ കൈക്കലാക്കി. തുടർന്ന്, ആവേശം അണപൊട്ടിയൊഴുകിയ ജനക്കൂട്ടം നേരെ പാഞ്ഞടുത്തത് ഈ മൂപ്പൻസായ്പ്പിന്റെ ബംഗ്ലാവിലേക്കായിരുന്നു. അന്ന് ഒക്ടോബർ 22-ന്റെ പുലരി സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ആ കാഴ്ചയ്ക്കാണ്. വർഷങ്ങളായി ആ ബംഗ്ലാവിന് മുകളിൽ അഹങ്കാരത്തോടെ പാറിപ്പറന്നിരുന്ന ഫ്രഞ്ച് പതാക സമരഭടന്മാർ വലിച്ചുതാഴ്ത്തി, പകരം ഭാരതത്തിന്റെ അഭിമാനമായ മൂവർണ്ണക്കൊടി ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി അവർ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: "മയ്യഴി സ്വതന്ത്രമായി...!"

ഒരാഴ്ചക്കകം രണ്ട് ഫ്രഞ്ച് യുദ്ധക്കപ്പുകൾ മയഴി തീര ത്തെത്തി. നഷ്ടപ്പെട്ട അധികാരം തിരിച്ചു പിടിച്ചു. വീണ്ടും ഫ്രഞ്ച് പതാക പാറിക്കളിച്ചു.

വിമോചന പോരാട്ടം പുകഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്നു.

വ്യക്തി സത്യാഗ്രഹവും, മയ്യഴിക്ക് ചുറ്റിലും . ഉപരോധസമരവുമെല്ലാം നടന്നു.

പിന്നീട് 1954 ജൂലായ് 14 ന് അന്തിമ സമരം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.