കസേരപ്പനി' എന്ന രാഷ്ട്രീയ രോഗം കേരളത്തിൽ

തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങൾ പുറത്തുവന്നിട്ട് ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.

മുഖ്യമന്ത്രി കസേരക്ക് വേണ്ടി പിടിയും വലിയും ആക്രോശവും .

വോട്ട് ചെയ്യാൻ പോളിങ് ബൂത്തിൽ വരിനിന്ന പൊതുജനം പരമപുച്ഛത്തോടും അസഹിഷ്ണുതയോടും കൂടിയാണിത് നോക്കിക്കാണുന്നത് .

പൊതുജനം കേവലം കഴുതകളാണെന്നു കരുതരുത് .

നമ്മുടെ നാട്ടിൽ അധികാരം ചിലർക്ക് ഒരു 'ഹെർബൽ ടോണിക്' പോലെയാണ്.

പഞ്ചായത്ത് മെമ്പർ ,പ്രസിഡണ്ട് തുടങ്ങി കേന്ദ്രമന്ത്രി വരെ പദവിയിലെത്തിയാൽ പിന്നെ ഉറക്കമില്ല, തളർച്ചയില്ല, വയസ്സാവുകയുമില്ല! 

അഞ്ച് വർഷം തികയുമ്പോൾ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ ജെ.സി.ബി തന്നെ വേണ്ടിവരുന്ന അവസ്ഥയാണ് പലർക്കും.

ഈ 'കസേരപ്പനി' ബാധിച്ചവർ മറന്നുപോകുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ട്: "അധികാരം ഒരാളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന എക്സ്-റേ മെഷീനാണ്." വിനയമുള്ളവൻ അധികാരത്തിൽ വരുമ്പോൾ അത് പുണ്യമായി മാറുന്നു; അഹങ്കാരിയുടെ കയ്യിൽ അത് വിനാശമായി മാറുന്നു.

അധികാരം എന്ന 'അഗ്നിപരീക്ഷ'

അധികാരം എന്നത് ആഘോഷിക്കാനുള്ള ഒന്നല്ല, മറിച്ച് വിറയലോടെ ഏറ്റെടുക്കേണ്ട ഒരു പരീക്ഷണമാണ്.

ഒരു വലിയ ആത്മീയ ചിന്തകൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, "അധികാരം ഒരു പ്രാർത്ഥനയാകണം." അത് സഹജീവികളോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും വിനയത്തിലും അലിഞ്ഞുചേർന്ന ഒന്നാകുമ്പോഴേ സഫലമാകൂ. ജനങ്ങൾ നിങ്ങളെ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചത് താഴെയുള്ളവരെ ചവിട്ടിമെതിക്കാനല്ല, മറിച്ച് താഴെ നിൽക്കുന്നവന്റെ കണ്ണുനീരും കഷ്ടപ്പാടും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാനാണ്.

"പദവികളുടെ ഉയരം കൂടുമ്പോൾ കാഴ്ചയുടെ ആഴം കൂടണം, ഗർവ്വിൻ്റെ അളവല്ല."

അധികാരത്തെ കേവലം ഒരു ആജ്ഞാശക്തിയായി കാണുന്നതാണ് ജനാധിപത്യം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി. ജനങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നത് ഭരിക്കാനുള്ള ലൈസൻസ് അല്ല, മറിച്ച് അവരുടെ 'വിശ്വാസം' എന്ന വലിയ നിക്ഷേപമാണ്.

അധികാരം സേവനമാണ് അത് ജനങ്ങളുടെ പണവും അധ്വാനവും നീതിയുക്തമായി വിനിയോഗിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.

ചുവന്ന ലൈറ്റും സൈറണും അധികാരത്തിൻ്റെ അടയാളങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ജനസേവനത്തിൻ്റെ വേഗത കൂട്ടാനുള്ള ഉപാധികൾ മാത്രമാകണം.മാറ്റം മനോഭാവത്തിൽ നിന്നാവണം :

ജനാധിപത്യത്തിൽ അധികാരം എന്നത് നിത്യമായ ഒന്നല്ല. അത് ജനങ്ങൾ അഞ്ചു വർഷത്തേക്ക് നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ഒരു 'വാടക വീട്' മാത്രമാണ്. കാലാവധി കഴിഞ്ഞാൽ മാന്യമായി ഇറങ്ങിക്കൊടുക്കണം. ആ ബോധ്യം ആദ്യദിവസം മുതൽ ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഭരണത്തിൽ മൂല്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടൂ.

ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ വലിപ്പം അളക്കുന്നത് അയാളുടെ കാറിന് മുകളിലെ ചുവന്ന ലൈറ്റ് നോക്കിയല്ല, മറിച്ച് അയാൾ എടുത്ത തീരുമാനങ്ങൾ എത്രപേരുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു എന്നത് നോക്കിയാണ്.

കസേരയിൽ അമർന്നിരിക്കുന്നവരല്ല, മറിച്ച് ജനമനസ്സുകളിൽ ചേക്കേറുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ അമരന്മാർ.

ഓർക്കുക, കസേരകൾ എന്നും അവിടെയുണ്ടാകും; എന്നാൽ അവിടെ ഇരുന്നവർ എങ്ങനെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടു ന്നു എന്നതാണ് പ്രധാനം. അധികാരം കൈയാളുന്നവർക്ക് മുന്നിൽ വിനയപൂർവ്വം ഇത്രമാത്രം പറയട്ടെ: "ഇതും കടന്നുപോകും, നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികൾ മാത്രം ശേഷിക്കും." 

ജനങ്ങൾക്കാവശ്യം കഴിവുള്ള ഒരു മുഖ്യ മന്ത്രിയെയാണ് .അതിവരിൽ ആരായാലും വേണ്ടില്ല .