കനലടങ്ങാത്ത അടുക്കളകൾ: ഗ്യാസ് ക്ഷാമത്തിനിടയിൽ ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം : :ദിവാകരൻ ചോമ്പാല

ജനലുകളില്ലാത്ത ആ ഇരുട്ടുമുറിയിൽ അമ്മമാരുടെ വിയർപ്പും സ്നേഹവും കലർന്ന് വെന്തുപാകമായത് ഒരു തലമുറയുടെ കരുത്തായിരുന്നു.

അടുക്കളയിലിരുന്ന് ഭകഷണം കഴിക്കുമ്പോളായിരിക്കും നാട്ടുകാര്യങ്ങൾ പലതും ചുരുളഴിയുക .

ശുചീകരണത്തിന്റെ സാഹസികപ്പൂരങ്ങൾ

ഓണവും വിഷുവും വരുമ്പോൾ അടുക്കള വൃത്തിയാക്കുന്നത് ഒരു ആഘോഷമായിരുന്നു. തലയും ശരീരവും തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ്, ഈർക്കിൽച്ചൂലും പഴയ ചട്ടുകവുമായി അമ്മ നടത്തുന്ന ആ ശുചീകരണ യജ്ഞം ഇന്നും കണ്മുന്നിലുണ്ട്.

അട്ടത്തെ കരിപ്പാളികൾ നീക്കം ചെയ്ത് കഴിയുമ്പോൾ, വെളുത്ത നിറമുള്ള അമ്മ ഒരു ആഫ്രിക്കക്കാരിയെപ്പോലെ കറുത്തിട്ടുണ്ടാകും! അതിനുശേഷം കല്ലടുപ്പുകൾ വീണ്ടും മണ്ണും ചാണകവും ചേർന്ന് മെഴുകി മിനുക്കുന്നത് ഒരു ആചാരം പോലെ ഭക്തിനിർഭരമായിരുന്നു.

വിറകുപുരയെന്ന സ്വയംപര്യാപ്തത

ഇടവപ്പാതിയിൽ മഴ തിമിർത്തുപെയ്യുമ്പോൾ അടുപ്പിൽ തീപുകയാൻ വേനലിലുടനീളം വിയർപ്പൊഴുക്കി 'വിറകുപുര' നിറയ്ക്കുന്നത് ഒരു വലിയ കരുതലായിരുന്നു.

മഴയെത്തും മുൻപേ മഴുത്തള്ള തലയ്ക്കുമീതെ ഉയർത്തി പിളർത്തിയെടുക്കുന്ന വിറക് കഷണങ്ങൾ വരാനിരിക്കുന്ന മഴക്കാലത്തെ വിശപ്പടക്കാനുള്ള നിക്ഷേപങ്ങളായിരുന്നു. അന്ന് 'വിറക് കീറാനുണ്ടോ' എന്ന് ചോദിച്ചു വരുന്നവരെ കാത്തുനിൽക്കാതെ, ഒട്ടുമിക്ക വീടുകളിലും മഴുവും അത് ഉപയോഗിക്കാനുള്ള കരുത്തുള്ള കൈകളുമുണ്ടായിരുന്നു.

പരാശ്രയമില്ലാത്ത ആ സ്വയംപര്യാപ്തതയായിരുന്നു നാട്ടുമ്പുറത്തു

കാരുടെ ആത്മബലം. തനിമയുടെ രുചിക്കൂട്ടുകൾ മുക്കാളിയിലെ പപ്പടക്കാരൻ സുന്ദരന്റെ ഉഴുന്ന് പപ്പടം കനലിൽ ചുട്ടെടുത്ത രുചിയോ, കല്ലാമലക്കാരൻ കുങ്കർ കൊണ്ടുവരുന്ന 'കൊഞ്ചൻപരൾ' ഉണക്കച്ചെമ്മീനിന്റെ മണമോ ഇന്നത്തെ വറുത്ത വിഭവങ്ങൾക്ക് നൽകാനാവില്ല.

വൃശ്ചികക്കുളിരിൽ പറമ്പിലെ ഉണക്കച്ചാണ്ടികൾ കൂട്ടിയിട്ട് തീകായാനിരുന്ന ആ സുന്ദര നിമിഷങ്ങൾ അന്ന് ഗ്രാമങ്ങളുടെ ഹരമായിരുന്നു.

പ്രത്യേകം ഡൈനിംഗ് റൂമുകളില്ലാത്ത, കല്യാണസദ്യയ്ക്ക് പോലും പന്തിപ്പായയിൽ നീളത്തിലിരുന്ന് സ്നേഹം പങ്കിട്ടു കഴിച്ചിരുന്ന ആ കാലം നമുക്ക് അന്യമായിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ഗ്യാസ് സിലിണ്ടറിന് മുന്നിൽ നിസ്സഹായരായി നിൽക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടം നമ്മെ ഒന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്:

"പഴമയുടെ പൊരുൾ തേടിയുള്ള മടക്കം ഒരു പിന്നോട്ടുപോക്കല്ല, മറിച്ച് സ്വയംപര്യാപ്തതയിലേക്കുള്ള ചുവടുവെപ്പാണ്." പുതുതലമുറയ്ക്ക് നാം കൈമാറേണ്ടത് സ്വിച്ചിട്ടാൽ കത്തുന്ന അടുക്കളകൾ മാത്രമല്ല, പ്രകൃതിയെ അറിഞ്ഞും മണ്ണിനെ തൊട്ടും ജീവിക്കാനുള്ള ഈ വലിയ പാഠങ്ങൾ കൂടിയാണ്. കാരണം, കനലണയാത്ത അടുക്കളകളിലേ സ്നേഹം എന്നും വെന്തുപാകമാകൂ.