തമസ്കരിക്കപ്പെട്ട പൈതൃകം: കോഴിക്കോടിൻ്റെ 'പപിറ്റ' വൃക്ഷവും മാഞ്ഞുപോയ 'വൃക്ഷപർവ്വം' ഓർമ്മകളും

പപിറ്റ: ഒരു ആൻഡമാൻ ദുഃഖസ്മൃതി

സസ്യശാസ്ത്രത്തിൽ മാൽവേസിയ കുടുംബാംഗമായ പപിറ്റ, പറക്കുന്ന കപ്പലിനോട് സാമ്യമുള്ള കായ്കളാൽ ശ്രദ്ധേയമാണ്. അസം മുതൽ മലേഷ്യ വരെയും ആൻഡമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകളിലെ ഈർപ്പമുള്ള കാടുകളിലുമാണ് ഇവ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത്.

കേരളത്തിൻ്റെ മണ്ണിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും സിവിൽ സ്റ്റേഷൻ്റെ മുറ്റത്ത് ഈ 'പപിറ്റ' എങ്ങനെ എത്തിച്ചേർന്നു എന്ന ചോദ്യത്തിന്, സാമൂഹ്യ പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകനായ എം.എ. ജോൺസൺ ഒരു ശ്രദ്ധേയമായ സാധ്യത പങ്കുവെക്കുന്നു. പണ്ട്, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൻ്റെ കാലത്ത്, ആൻഡമാനിലെ തടവുകാരുടെ രേഖകൾ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന ഓഫീസ് ഇവിടെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ആൻഡമാൻ ദ്വീപുകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന പപിറ്റത്തടി കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ പെട്ടികളിലാണ് അന്ന് രേഖകൾ എത്തിച്ചിരുന്നത്. ഒരുപക്ഷേ, തൻ്റെ സഹോദരങ്ങളുടെ നിസ്സഹായതയുടെ ഓർമ്മ പേറി, ആ പെട്ടിയിൽ ഒളിച്ചു കടന്നുവന്ന ഒരു വിത്തിൽ നിന്നാവാം ഈ വൃക്ഷം ഇവിടെ വേരൂന്നി വളർന്നത്. ചരിത്രത്തിൻ്റെയും പ്രകൃതിയുടെയും ഒരു 'തടവറ ഓർമ്മ' ഈ വൃക്ഷത്തിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നു.

'വൃക്ഷപർവ്വം': മറഞ്ഞുപോയ സന്ദേശം

ഈ വൃക്ഷത്തിൻ്റെ ചരിത്രപരമായ മൂല്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, കാൽനൂറ്റാണ്ട് മുൻപ്, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ 2000 മാർച്ച് 18-ന്, കോഴിക്കോട്ടെ 'ദർശനം' സാംസ്‌കാരിക കേന്ദ്രം 'മാനവീയം' എന്ന പരിപാടിയുടെ ഭാഗമായി 'വൃക്ഷപർവ്വം' സംഘടിപ്പിച്ചു. പരിപാടിക്ക് മുന്നോടിയായി, വൃക്ഷത്തിൻ്റെ ചുവട് കെട്ടി സംരക്ഷിക്കുകയും, മാതൃഭൂമി ആർട്ടിസ്റ്റ് ബാലകൃഷ്ണൻ ഉള്ള്യേരി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത, വേരുകളുടെ ആകൃതിയിലുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ശിൽപ്പം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യമായ ബന്ധത്തിൻ്റെ ആഴം വിളിച്ചോതുന്ന ഒരു കലാസൃഷ്ടിയായിരുന്നു അത്. കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളുടെയും മിൽമയുടെയും പിന്തുണയോടെ നടന്ന ഈ പരിപാടി, ഒരു കാലത്ത് കോഴിക്കോടിൻ്റെ പരിസ്ഥിതി അവബോധത്തിൻ്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു.

അവഗണനയുടെ മുള്ളുകൾ: ഇന്നത്തെ കാഴ്ച

എന്നാൽ, ഇന്ന് ആ ചരിത്രത്തിൻ്റെ പ്രകാശം പൂർണ്ണമായും കെട്ടിരിക്കുന്നു. കേരള-കേന്ദ്ര സർക്കാരുകളുടെയും മിൽമയുടെയും സാമ്പത്തിക സഹായത്തോടെ സ്ഥാപിച്ച ശിൽപ്പത്തിൻ്റെ ഉദ്ഘാടനക്കല്ല് പോലും എടുത്തുമാറ്റപ്പെട്ടു. ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ കാഴ്ച: 'സ്വാഭിമാൻ' പദ്ധതിയിൽപ്പെട്ടവർക്കായി നിർമ്മിച്ച ഷെഡ്ഡ്, ആ ചരിത്രപരമായ ശിൽപ്പത്തെ പൂർണ്ണമായി മറച്ചു കളഞ്ഞു. ആ സ്ഥലം നിലവിൽ ചവറും പാഴ്ത്തടിക്കഷണങ്ങളും കൊണ്ടിടുന്ന ഒരു ഗോഡൗണായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

യുനെസ്‌കോയുടെ സാഹിത്യനഗരമായും ശുചിത്വനഗരമായും അംഗീകാരം നേടിയ കോഴിക്കോടിന് ഈ അവഗണന ഒട്ടും ഭൂഷണമല്ല. മരങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിൻ്റെ പ്രാധാന്യം വിളിച്ചുപറഞ്ഞ ശിൽപ്പം മറച്ചുയർന്ന ഷെഡ്ഡ്, നമ്മുടെ വികസന കാഴ്ചപ്പാടുകളിലെ പാളിച്ചയുടെയും പ്രകൃതിയോടുള്ള അന്ധതയുടെയും പ്രതീകമായി തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു.

ഉണർവ്വിനുള്ള ആഹ്വാനം

'ദർശനം' സാംസ്കാരിക വേദി അതിൻ്റെ മുപ്പതാം വാർഷികം ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ, തമസ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ ശിൽപ്പത്തിന് വീണ്ടും ശ്വാസം നൽകാനുള്ള ആഹ്വാനം ശക്തമാവുകയാണ്. ഇത് കേവലം ശിൽപ്പം പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ മാത്രമല്ല, പ്രകൃതിയോടും കലയോടും നാം കാണിച്ച അനാദരവിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തം കൂടിയാണ്.

നമുക്ക് ആവശ്യപ്പെടാനുള്ളത്:

1. ശിൽപ്പം പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ: ശിൽപ്പത്തെ മറച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഷെഡ്ഡ് ഉടൻ നീക്കം ചെയ്യണം. 'വൃക്ഷപർവ്വം' ശിൽപ്പം പുനഃസ്ഥാപിച്ച്, ആ പ്രദേശം സൗന്ദര്യവത്കരിക്കണം.
2. പൈതൃക ഇടം: ഈ ചരിത്രവൃക്ഷത്തിൻ്റെ തണലിൽ വിശ്രമിക്കാനും പ്രകൃതിസംരക്ഷണ സന്ദേശം ഉൾക്കൊള്ളാനും കഴിയുന്ന ഒരു 'പച്ചത്തുരുത്ത്' ഒരുക്കണം.
3. വർഗ്ഗ സംരക്ഷണം: വനംവകുപ്പുമായി സഹകരിച്ച്, നൂതന സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ അപൂർവ്വയിനം മരത്തിൻ്റെ പുതിയ തൈകൾ ഉത്പാദിപ്പിച്ച് അടുത്ത പരിസ്ഥിതി ദിനത്തിൽ കോഴിക്കോടിൻ്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നടണം.

'വൃക്ഷപർവ്വം' ശിൽപ്പം വീണ്ടും വെളിച്ചം കാണുന്ന ദിവസം, അത് കലയുടെ മാത്രം വിജയമാവില്ല,

മണ്ണും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മറക്കാത്ത ഒരു തലമുറയുടെ വിജയമാകും.

അത് നമ്മുടെ നഗരത്തിൻ്റെ ആത്മാവിനേറ്റ മുറിവുണക്കാനുള്ള, പ്രകൃതിയോടുള്ള സ്നേഹത്തിൻ്റെ കടംവീട്ടലായിരിക്കും.

ബിജു കാരക്കോണം.

പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകൻ,

വന്യജീവി ഫോട്ടോഗ്രാഫർ.

Mob : 9895545858