ആർത്തവം: ചരിത്രത്തിന്റെ അടരുകളും മാറിയ കാലത്തെ കേരളീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളും : ടി .ശ്രീനിവാസൻ

മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന്റെ ആധാരമായ മാതൃത്വത്തെയും ആർത്തവത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ മാറിയ കാലത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വീണ്ടും സജീവമാകുന്നു. കേവലം ജൈവികമായ ഒരു പ്രക്രിയ എന്നതിനപ്പുറം, ചരിത്രപരമായ കാരണങ്ങളും സാമൂഹിക വ്യതിയാനങ്ങളും സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രവും വരെ ഉൾച്ചേർന്ന ഒന്നാണ് ആർത്തവവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതികളും എന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.

ചരിത്രത്തിന്റെ തിരുശേഷിപ്പുകൾ;

ശാരദ ആക്ടും ആർത്തവശുദ്ധിയും

ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് കൊണ്ടുവന്ന 'ശാരദ ആക്ട്' (1929ലെ ചൈൽഡ് മാരേജ് റെസ്ട്രെയിന്റ് ആക്ട്) പോലുള്ള നിയമങ്ങൾ ഇന്ത്യയിലെ വിവാഹ പ്രായത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് മുൻപുള്ള കാലഘട്ടങ്ങളിൽ പെൺകുട്ടികൾ ഋതുമതിയാകുന്ന ഉടനെ തന്നെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുന്ന രീതി നിലനിന്നിരുന്നു. തുടർന്ന് ആർത്തവം നിൽക്കുന്നത് വരെയുള്ള കാലയളവിൽ തുടർച്ചയായ പ്രസവങ്ങളും ഗർഭധാരണവും നടന്നിരുന്നതിനാൽ, ഇന്നത്തെപ്പോലെ തുടർച്ചയായ ആർത്തവചക്രങ്ങളോ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അസ്വസ്ഥതകളോ പഴയകാലത്തെ സ്ത്രീകൾക്ക് വലിയ തോതിൽ അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നില്ല.

എന്നാൽ, ബ്രിട്ടീഷുകാർ വിവാഹപ്രായം ഉയർത്തിയതോടെ പെൺകുട്ടികൾ ഋതുമതിയായ ശേഷവും വർഷങ്ങളോളം മാതൃവീടുകളിൽ തന്നെ തുടരേണ്ട അവസ്ഥയുണ്ടായി. ഈ കാലഘട്ടങ്ങളിലാണ് ആർത്തവകാലത്തെ 'മാറിപ്പാർക്കൽ' ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില പ്രത്യേക കരുതലുകളും നിയന്ത്രണങ്ങളും കുടുംബങ്ങളിൽ കർശനമായത്. പിൽക്കാലത്ത് ഇവ ആചാരങ്ങളായും ശുദ്ധി-അശുദ്ധി സങ്കൽപ്പങ്ങളായും പരിണമിക്കുകയായിരുന്നു എന്നാണ് ചരിത്രപരമായ ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.

തകരുന്ന കുടുംബ വ്യവസ്ഥിതിയും

ജനസംഖ്യാ ഭീഷണിയും

പഴയകാലത്ത് പത്തും പന്ത്രണ്ടും മക്കളെ പ്രസവിച്ചിരുന്ന അമ്മമാരും മുത്തശ്ശിമാരും അടങ്ങുന്നതായിരുന്നു നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങൾ. കൂട്ടുകുടുംബ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ പരസ്പരം താങ്ങായി നിന്ന അവർ ഒരിക്കലും ഒറ്റപ്പെടുകയോ വൃദ്ധസദനങ്ങളിൽ അഭയം തേടേണ്ടി വരികയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അണുകുടുംബങ്ങളിലേക്കുള്ള മാറ്റവും സ്ത്രീകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ-തൊഴിൽ മുന്നേറ്റങ്ങളും വിവാഹപ്രായം വർദ്ധിക്കുന്നതിലേക്കും ജനനനിരക്ക് കുത്തനെ കുറയുന്നതിലേക്കും നയിച്ചു.

കേരളം ഇന്ന് നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി പ്രായമേറുന്ന ജനസംഖ്യയും (Ageing Population) യുവാക്കളുടെ കുറവുമാണ്. നിലവിൽ കേരളത്തിലെ ജനനനിരക്ക് (Total Fertility Rate) 1.8 ലേക്ക് താഴ്ന്നു കഴിഞ്ഞു. ഇത് ഭാവിയിൽ നമ്മുടെ സാമൂഹിക സുരക്ഷിതത്വത്തെ ബാധിക്കുമെന്ന ആശങ്ക ശക്തമാണ്. ചൈനയും ഇന്ത്യയിൽ ആന്ധ്രപ്രദേശും തമിഴ്‌നാടും പോലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളും ജനനനിരക്ക് കൂട്ടാനായി പ്രത്യേക പ്രോത്സാഹന പദ്ധതികൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്.

വിദ്യാഭ്യാസവും മാറിയ തൊഴിൽ സംസ്കാരവും

മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കാനും ഉത്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും വലിയ ബിരുദങ്ങളുടെ ആവശ്യമില്ലെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം വിസ്മരിച്ചുകൊണ്ട്, പുതിയ തലമുറ മുഴുവൻ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും വിദേശ കുടിയേറ്റത്തിനുമായി പിന്നാലെ പായുകയാണ്. ഇത് കേരളത്തിൽ കടുത്ത തൊഴിൽ പ്രതിസന്ധിക്ക് കാരണമാകുന്നുണ്ട്. നിലവിൽ നിർമ്മാണ-കാർഷിക മേഖലകൾ വലിയ തോതിൽ അതിഥി തൊഴിലാളികളെ ആശ്രയിച്ചാണ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. എന്നാൽ അവർ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇവിടെ തുടരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാനാകില്ല.

പഠിക്കാൻ താല്പര്യമുള്ളവർ ആ വഴിക്ക് പോകട്ടെ, എന്നാൽ പണി പഠിച്ച് അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് അതിനുള്ള അവസരവും ആദരവും സമൂഹത്തിൽ ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ജർമ്മനി പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിലെപ്പോലെ ചെറുപ്പത്തിലേ തൊഴിലധിഷ്ഠിത വിദ്യാഭ്യാസം (Vocational Training) പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

ഭൂമി കരുണാമയനായ ദൈവത്തിന്റേതാണെങ്കിലും, ഇന്നത്തെ ലോകം മനുഷ്യന്റെ ആർത്തിക്ക് പിന്നാലെയാണ് പായുന്നത്.

സ്വാഭാവികമായ ജൈവിക പ്രക്രിയകളെയും മാതൃത്വത്തെയും മുൻനിർത്തി, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മാനിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ നാടിന്റെ നിലനിൽപ്പിനായി പുതിയൊരു തൊഴിൽ-കുടുംബ സംസ്കാരം രൂപപ്പെടുത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നാണ് സമകാലീന സാഹചര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.