കവിത വംശഹത്യ : ടി.ശ്രീനിവാസൻ

ആസ്വാദനം: ലളിതമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അതിശക്തമായ രാഷ്ട്രീയം പറയുന്ന കവിതയാണ് ടി .ശ്രീനിവാസൻ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയത് .

 ഭരണകൂടങ്ങൾ നൽകുന്ന മധുരമുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് ഒരു ജനതയുടെ അസ്തിത്വത്തെ ബാധിക്കുന്നത് എന്നതിലേക്കാണ് ശ്രീനിവാസൻ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.

 വംശഹത്യ - അതിജീവനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രഖ്യാപനം

ആധുനിക ലോകത്തെ അധികാര പ്രയോഗങ്ങളും അതിന് പിന്നിലെ ഗൂഢലക്ഷ്യങ്ങളും തുറന്നുകാട്ടുന്ന കവിതയാണിത്. പ്രകൃതിയുടെ സഹജമായ വംശവർദ്ധനവ് എന്ന നിയമത്തെയും, മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ ജനസംഖ്യാ നിയന്ത്രണ രീതികളെയും തമ്മിൽ കൂട്ടിയിണക്കിക്കൊണ്ടാണ് കവി സംവദിക്കുന്നത്.

പ്രകൃതി നിയമവും വിപരീത ചിന്തയും

ജീവജാലങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വംശം നിലനിർത്താൻ പ്രകൃതിദത്തമായി പരിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ മാത്രം സ്വന്തം വംശത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നു എന്നത് കവിതയിലെ വലിയൊരു വൈരുദ്ധ്യമായി കവി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെ 'വംശഹത്യ' എന്നത് കേവലം വെടിയുണ്ടകൾ കൊണ്ടുള്ള കൊലപാതകമല്ല, മറിച്ച് ഒരു ജനതയുടെ ജനനനിരക്കിനെ തടയുന്നതിലൂടെ അവരെ ലോകത്തുനിന്ന് ഇല്ലാതാക്കുന്ന ആധുനിക രീതിയാണെന്ന് കവി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആസൂത്രണത്തിന് പിന്നിലെ അപകടം

"ചെറിയ കുടുംബം സന്തുഷ്ട കുടുംബം" എന്ന സുപരിചിതമായ മുദ്രാവാക്യത്തെ കവി ഇവിടെ സംശയത്തോടെയാണ് വീക്ഷിക്കുന്നത്. തദ്ദേശീയരായ ജനവിഭാഗങ്ങളെ (Indigenous people) അധികാരത്തിന് പുറത്താക്കാനും അവരുടെ എണ്ണം കുറച്ച് അവരെ ദുർബലരാക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു തന്ത്രമായി 'കുടുംബാസൂത്രണത്തെ' കവിത വിലയിരുത്തുന്നു. ഒരു ജനതയുടെ മണ്ണ് കൈക്കലാക്കാനുള്ള എളുപ്പവഴി ആ ജനതയെ എണ്ണത്തിൽ കുറയ്ക്കുക എന്നതാണെന്ന രാഷ്ട്രീയ ബോധം കവിത പങ്കുവെക്കുന്നു.

മണ്ണിനായുള്ള പ്രതിരോധം

മണ്ണിനോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു തലമുറയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് കവിത അവസാനിക്കുന്നത്.

"മണ്ണിലേക്കിറങ്ങാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളും മക്കൾ..."

എന്ന വരികൾ തദ്ദേശീയരുടെ പാരമ്പര്യവും അധ്വാനവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വംശഹത്യയെ പ്രതിരോധിക്കാൻ വരുംതലമുറയെ പെറ്റുവളർത്താൻ സ്ത്രീകൾ തയ്യാറാകണമെന്ന ആഹ്വാനം, നിലനിൽപ്പിനായുള്ള ഒരു സായുധമല്ലാത്ത സമരമായി ഇവിടെ മാറുന്നു.