പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പിൽ ഒരു കവിമനസ്സ്

ആസ്വാദനം: 

പ്രകൃതിയുടെ മനോഹാരിതയും മനുഷ്യന്റെ അന്വേഷണത്വരയും ഒന്നിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു ക്ലിക്ക് ആണിത്.

വായുവും വെളിച്ചവും വനത്തിന്റെ തനിമയും ഈ ചിത്രത്തിൽ കൃത്യമായി ഒപ്പിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്.

ഈ ചിത്രം പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ഗാഢമായ ബന്ധത്തെ മനോഹരമായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ഇതിന്റെ ആസ്വാദനം താഴെ പറയുന്ന രീതിയിൽ ചുരുക്കാം:

പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പിൽ ഒരു കവിമനസ്സ്: ആസ്വാദനം

കാടിന്റെ വന്യതയും കവിയുടെ ആത്മീയമായ ആനന്ദവും ഒത്തുചേരുന്ന മനോഹരമായ ഒരു മുഹൂർത്തമാണ് ഈ ചിത്രം.

കേവലം ഒരു യാത്രക്കാരനെയല്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ ലാവണ്യത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേരാൻ കൊതിക്കുന്ന ഒരു 'ഭ്രാന്തൻ കാമുകനെ' ആണ് നാം ഇവിടെ കാണുന്നത്.

കൗമാരത്തിന്റെ പുനർജനി: മരച്ചില്ലകളിലും കാട്ടുവള്ളികളിലും ഊയലാടി നടന്ന ആ പഴയ കൗമാരം തിരികെ കിട്ടിയാലെന്നവണ്ണം, പ്രസാദാത്മകമായ ഒരു പുഞ്ചിരി ആ മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്നു. ഒരു "പൂമാല കിട്ടിയ കുരങ്ങുക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ" കുതറിത്തുള്ളാൻ വെമ്പുന്ന മനസ്സിനെ അടക്കിനിർത്തി, പ്രകൃതിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ അദ്ദേഹം ശാന്തനായിരിക്കുന്നു.

 വ്രീളാവിവശയായ പ്രകൃതിദേവിയുടെ നിമ്നോന്നതങ്ങളിൽ വീണുമയങ്ങാൻ കൊതിക്കുന്ന കവിമനസ്സിനെ ഇവിടെ കാണാം. ഇലച്ചാർത്തുകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന സൂര്യരശ്മികൾ പോലും കവിക്ക് വെറും വെളിച്ചമല്ല, മറിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആത്മീയമായ ഊർജ്ജമാണ്.

ഇല്ലിക്കാടുകളുടെ മർമ്മരവും ഇളംകാറ്റും കവിയെ വികാരതരളിത നാക്കുന്നു. ഉടുപുടവ തുമ്പിലുലയുന്ന മുത്തുമണികൾ പോലെ പ്രകൃതിയുടെ ഓരോ സൂക്ഷ്മചലനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ കവിതയായി പെയ്‌തിറങ്ങുന്നു. 

ലോകത്ത് പലവിധ ക്രീഡാവിനോദങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും കവിക്ക് എന്നും പഥ്യം 'വനക്രീഡ' തന്നെയാണ്.

അലസമായ യാത്രകൾക്കൊടുവിൽ കാടിന്റെ പച്ചപ്പിൽ അന്തിയുറങ്ങാ ൻ കൊതിക്കുന്ന ആ മനസ്സ്, പ്രകൃതിയുമായി അത്രമേൽ താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നുവേണം കരുതാൻ 

"കവി, കാമുകൻ, ഭ്രാന്തൻ ഇവർ മൂവരും സമം" എന്ന വരികളെ അന്വർത്ഥമാക്കുന്നതാണ് ഈ ദൃശ്യം.

പ്രകൃതിയോടുള്ള തീക്ഷ്ണമായ പ്രണയവും അതിൽ ലയിച്ചുചേരാനുള്ള ആത്മീയ ദാഹവും കാട്ടുവള്ളികലൂയലാടുന്ന ഈ ചിത്രത്തെയും ഇതിനോടൊപ്പമുള്ള വരികളെയും അതീവ സുന്ദരമാക്കുന്നു.

പ്രസാദ് പി .പുതിയവീട്ടിൽ