"കഴിഞ്ഞുപോയ കാലം കാറ്റിനക്കരെ കൊഴിഞ്ഞുപോയ രാഗം കടലിനക്കരെ

സംഗീതം ഒരു ലഹരിയായി കുട്ടിക്കാലം മുതലേ മനസ്സിൽ കടന്നുകൂടിയതുകൊണ്ടാകാം ഇതുപോലുള്ള കുറെ നല്ല ഗാനങ്ങൾ എന്നും മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്. പാട്ടുകൾ നമ്മൾ രണ്ടുതരത്തിലാണ് ആസ്വദിക്കുന്നത് എന്നെനിക്കു തോന്നിയിട്ടുണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ പാട്ടിന്റെ ഈണമാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അസ്വസ്ഥമായ മനസുമായി ഗാനങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ നാമതിന്റെ വരികളിലേക്കു ശ്രദ്ധയോടെ കൂടുതൽ ഇറങ്ങി ചെല്ലുന്നു. പലപ്പോഴും നമ്മൾ ഈ വരികളുടെ രചയിതാവിനെ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല അറിയാറുമില്ല. പല ഗാനങ്ങളും അതിന്റെ സംഗീത സംവിധായകന്റെ അല്ലെങ്കിൽ ഗായകരുടെ പേരിലൂടെയായിരിക്കും നാം അറിയുന്നത് അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഞാനും ഈ ഗാനത്തിന്റെ രചയിതാവിന്റെ പേര് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. 

  മലയാള ലളിതസംഗീത ശാഖയിൽ കാലത്തെ അതിജീവിച്ച ചുരുക്കം ചില ഗാനങ്ങളിലൊന്നാണ് "കഴിഞ്ഞുപോയ കാലം കാറ്റിനക്കരെ..." എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനം. ഒരു നിരാശാകാമുകന്റെ ഹൃദയവ്യഥയെ ഇത്രത്തോളം ലളിതമായും എന്നാൽ തീക്ഷ്ണമായും ആവിഷ്കരിച്ച മറ്റൊരു രചന വിരളമാണ്. ഇ.വി. വത്സൻ മാസ്റ്റർ രചിച്ചു സംഗീതം നൽകിയ ഈ വരികൾ മലയാളിയുടെ വിരഹനോവുകൾക്ക് ഇത്രമേൽ ആഴം നൽകിയ മറ്റൊരു ലളിതഗാനം അടുത്തകാലത്തൊന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. 

  നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ കാലത്തെയും പ്രണയത്തെയും തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത ദൂരങ്ങളിലേക്ക് (കാറ്റിനക്കരെയും കടലിനക്കരെയും) പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടാണ് കവി പാട്ട് തുടങ്ങുന്നത്. പ്രകൃതിയിലെ ബിംബങ്ങളെ വിരഹവുമായി ചേർത്തുവെക്കുന്ന വത്സൻ മാഷിന്റെ ശൈലി ഇവിടെ ദൃശ്യമാണ്. "ഓർമകളെ നിന്നെയോർത്തു കരയുന്നു ഞാൻ" എന്ന വരിയിൽ ഓർമ്മകൾ വെറുമൊരു ചിന്തയല്ല, മറിച്ച് മുറിവേറ്റ ഒരു ജീവനായി മാറുന്നു. ഓർമ്മകളിൽ വീണുടഞ്ഞു പിടയുന്ന മനസ്സിനെക്കുറിച്ചുള്ള വരികൾ കേൾവിക്കാരന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിങ്ങലായി അവശേഷിക്കുന്നു. വളരെ ലളിതമായ ഈണമാണ് ഈ ഗാനത്തിന്റെ കരുത്ത്. സങ്കീർണ്ണമായ സംഗീത ഉപകരണങ്ങളുടെ അകമ്പടിയില്ലാതെ, ഹാർമോണിയത്തിന്റെയും തബലയുടെയും താളത്തിൽ വിനോദ് വടകരയുടെ ശബ്ദത്തിലൂടെ പുറത്തുവന്ന ഈ ഗാനം നാടകവേദികളിൽ നിന്നാണ് ജനഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നത്. സംഗീതം ഒരു ലഹരിയായി മാറിയ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ അടയാളപ്പെടുത്തലായിരുന്നു ഈ ആലാപനം. സന്തോഷവേളകളിൽ ഈണത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ പോലും, മനസ്സൊന്ന് അസ്വസ്ഥമാകുമ്പോൾ ഈ വരികളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.   

   വാക്കുകളിൽ മിതത്വവും വികാരങ്ങളിൽ വന്യതയും പുലർത്തുന്ന ഈ ഗാനം, കേവലം ഒരു പാട്ടല്ല; മറിച്ച് ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ഉള്ളിലെ ഉണങ്ങാത്ത ഓർമ്മകളുടെ തീരമാണ്. 'മധുമഴ' പോലെ പെയ്തിറങ്ങുന്ന വത്സൻ മാഷിന്റെ ഈ വരികൾ മലയാള സംഗീത ചരിത്രത്തിലെ ഒരു നിത്യഹരിത വിരഹസ്മാരകമാണ്. യുവജനോത്സവ വേദികളിലും ടെലിവിഷൻ റിയാലിറ്റി ഷോകളിലും ഇന്നും ഈ ഗാനം കാലങ്ങളായി സജീവമാണ്. ഒരു ഗാനരചയിതാവ് എന്ന നിലയിൽ ഇ.വി. വത്സൻ മാസ്റ്റർക്ക് അർഹിച്ച അംഗീകാരങ്ങൾ വൈകിയാണ് ലഭിച്ചതെങ്കിലും, ഈ ഒറ്റ ഗാനം മതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിഭയെ വരുംതലമുറയ്ക്കും ഓർക്കാൻ. പ്രണയനഷ്ടത്തിന്റെ വേദന പേറുന്ന ഏതൊരാൾക്കും തന്റെ ആത്മാവിന്റെ സംഭാഷണമായി ഈ പാട്ടിനെ അനുഭവപ്പെടും.

  അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്തമായ ഗാനങ്ങളിൽ ആസ്വാദക മനസുകളിൽ വളരെ ഏറെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ മറ്റൊരു ഗാനമാണ് "ഈ മനോഹര തീരത്തിനിയൊരു ജന്മമില്ലല്ലോ സുഹൃത്തേ ആസ്വദിക്കുക നാം". ജീവിതം ഒരു പുഴപോലെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, ആ ഒഴുക്കിനിടയിൽ നാം കാണുന്ന കാഴ്ചകളെയും അനുഭവങ്ങളെയും എത്രത്തോളം ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തുപിടിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് ഒരാളുടെ ജീവിതവിജയം ഇരിക്കുന്നത്. ഇ.വി. വത്സൻ മാസ്റ്ററുടെ തൂലികയിൽ നിന്നും പിറന്ന ഈ ഗാനം കേവലം ഒരു പാട്ടല്ല, മറിച്ച് ജീവിതമെന്ന മഹാപ്രതിഭാസത്തോടുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെ വിനീതമായ പ്രണയമാണ്.

  "ഈ മനോഹര തീരത്തിനിയൊരു ജന്മമില്ലല്ലോ" എന്ന വരികളിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നത് വലിയൊരു സത്യമാണ്—അതായത്, ഈ നിമിഷം ഒരിക്കൽ മാത്രമേയുള്ളൂ. പുനർജന്മമുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന തർക്കങ്ങൾക്കപ്പുറം, പ്രകൃതിയുടെ ഈ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം നുണയാൻ ലഭിച്ച ഈ നിമിഷത്തെ ആഘോഷിക്കാനാണ് കവി നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആകുലതകളല്ല, മറിച്ച് കൈവശമുള്ള ജീവിതത്തെ സ്നേഹിക്കാനുള്ള ആഹ്വാനമാണ് ഇതിലെ ഓരോ പദവും.

  കടത്തനാടൻ മണ്ണിന്റെ മണവും വടകരയുടെ കാറ്റും മാസ്റ്ററുടെ വരികളിൽ എപ്പോഴും ഇഴചേർന്നു നിൽക്കാറുണ്ട്. ഈ പാട്ടിലും പ്രകൃതി ഒരു വെറും പശ്ചാത്തലമല്ല, മറിച്ച് നമ്മോടൊപ്പം ശ്വസിക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമാണ്. ആകാശവും ഭൂമിയും പുഴയും ഒക്കെ ഈ 'മനോഹര തീരത്തിന്റെ' ഭാഗമായി മാറുന്നു. പ്രകൃതിയെ ഇത്രമേൽ ആഴത്തിൽ പ്രണയിക്കുന്ന ഒരാൾക്കേ "സുഹൃത്തേ ആസ്വദിക്കുക നാം" എന്ന് ഹൃദയം തുറന്നു പാടാൻ കഴിയൂ.

  വത്സൻ മാസ്റ്ററുടെ രചനകളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത അതിന്റെ ലാളിത്യമാണ്. കടിച്ചാൽ പൊട്ടാത്ത വാക്കുകളോ സങ്കീർണ്ണമായ ബിംബങ്ങളോ അദ്ദേഹം ഉപയോഗിക്കാറില്ല. സാധാരണക്കാരന്റെ മനസ്സിലേക്ക് നേരിട്ട് പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ പോലെയാണ് ആ വരികൾ. അതുകൊണ്ടാണ് പണ്ഡിതനെന്നോ പാമരനെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ എല്ലാവരും ഈ ഗാനം നെഞ്ചേറ്റിയത്. 

   വടകരയിലെ ടൌൺ ഹാളിൽ നടക്കുന്ന ഹരിതാമൃതം എന്ന പ്രോഗ്രാമിൽ പങ്കെടുക്കുപോൾ ഇടവേളകളിൽ പല നാടൻ പാട്ടുകളും ഉച്ചഭാഷണിവഴി മുഴങ്ങി കേൾക്കാറുണ്ട് . ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഈ പാട്ട് കേൾക്കുന്ന സമയത്താണ് ഒരാളെ പരിചയപ്പെടുന്നത് ആയിരത്തിലധികം കവിതകൾ എഴുതി സംഗീതം ചെയ്ത ഇ. വി. വത്സൻ എന്ന പ്രശസ്ത കവി. "പ്രതീക്ഷ'' എന്ന നാടകത്തിൽ ഒരു നിരാശാകാമുക കഥാപാത്രത്തിനു വേണ്ടി വത്സൻ മാഷ് എഴുതി സ്വരപ്പെടുത്തിയ പാട്ടാണ് ``കഴിഞ്ഞുപോയ കാലം.'' നാടകത്തിന്റെ പിന്നണിയിൽ ഇരുന്ന് ലൈവ് ആയാണ് അന്നൊക്കെ പാട്ടുകൾ പാടുക.

വൽസന്റെ ഗാനം ആദ്യമായി പ്രേക്ഷകരെ തേടിയെത്തിയത് വിനോദ് വടകര എന്ന ഗായകന്റെ ശബ്ദത്തിലായിരുന്നു. അകമ്പടിക്ക് ഹാർമോണിയവും തബലയും മാത്രം. വളരെക്കാലം പലരുടെയും ശബ്ദത്തിൽ ഈ ഗാനം ടെലിവിഷനുകളിലും യുവജനോത്സവങ്ങളിലും സിനിമയിലും ഒക്കെ കേട്ടിരുന്നെങ്കിലും ആരും ഈ ഗാനത്തിന്റെ രചയിതാവിനെ അന്വേഷിച്ചിരുന്നില്ല അതിന്റെ ക്രെഡിറ്റും വത്സൻമാഷിന്‌ നൽകിയിരുന്നില്ല.  

  ​മലയാളത്തിലെ ആധുനിക കവികളിൽ ലാളിത്യം കൊണ്ടും ആഴമേറിയ ദർശനങ്ങൾ കൊണ്ടും ശ്രദ്ധേയനായ വ്യക്തിത്വമാണ് ഇ. വി. വത്സൻ. കവിതയെ കേവലം അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളായല്ല, മറിച്ച് അനുഭവങ്ങളുടെ തീക്ഷ്ണമായ ആവിഷ്കാരമായാണ് അദ്ദേഹം കണ്ടിരുന്നത്. ​വാക്കുകളിൽ മിതത്വവും വികാരങ്ങളിൽ വന്യതയും പുലർത്തുന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനാശൈലി. പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യമായ ബന്ധത്തെ അദ്ദേഹം തന്റെ വരികളിൽ സന്നിവേശിപ്പിച്ചു. ഗ്രാമീണ വിശുദ്ധിയും ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ ആകുലതകളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളിൽ ഒരേപോലെ പ്രതിഫലിച്ചു കാണാം. ​അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതാസമാഹാരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഒന്നാണ് 'മധുമഴ തന്ന മധുരജന്മം'. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ, ജീവിതത്തിലെ കയ്പ്പും മധുരവും കലർന്ന നിമിഷങ്ങളെ ഈ കൃതി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രണയം, വിരഹം, പ്രകൃതിയുടെ മാറ്റങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഈ സമാഹാരത്തിലെ പ്രധാന പ്രമേയങ്ങൾ. വായനക്കാരന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നേരിട്ട് സംവദിക്കുന്ന ലളിതമായ ഭാഷയിലാണ് അദ്ദേഹം ഇതിലെ കവിതകൾ രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. വായനക്കാർക്കിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് വലിയ ജനപ്രീതി നേടിക്കൊടുത്ത കൃതിയാണിത്. ​കേവലം ഒരു കവി എന്നതിലുപരി, വത്സൻ മാഷ് ഒരു മികച്ച അധ്യാപകൻ കൂടിയായിരുന്നു. അറിവിനെ സ്നേഹത്തോടെ പകർന്നുനൽകിയ അദ്ദേഹം തന്റെ ശിഷ്യസമ്പത്തുകൊണ്ട് അനുഗൃഹീതനായിരുന്നു. കലയും സാഹിത്യവും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളെ പഠിപ്പിച്ചു. മണ്ണും മരവും മഴയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരികളിൽ ജീവസ്സുറ്റ കഥാപാത്രങ്ങളായി മാറി. സമൂഹത്തിലെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരോടും സാധാരണക്കാരോടുമുള്ള അനുകമ്പ അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്തിന്റെ അന്തർധാരയായിരുന്നു. ലളിതമായ വരികൾക്കിടയിൽ ജീവിതത്തിന്റെ വലിയ സത്യങ്ങളെ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കാൻ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചു. 

  ​"കവിതയെന്നത് കവിക്ക് സ്വന്തം ആത്മാവിനോടുള്ള സംഭാഷണമാണ്; അത് വായനക്കാരൻ കേൾക്കുമ്പോൾ സാർവലൗകികമായി മാറുന്നു."

​മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഇ. വി. വത്സൻ മാഷിന്റെ സ്ഥാനം എന്നും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരികളിലെ ഈ സത്യസന്ധത കൊണ്ടാണ്. 'മധുമഴ തന്ന മധുരജന്മം' എന്ന കൃതിയിലൂടെ അദ്ദേഹം മലയാളികൾക്ക് നൽകിയത് വികാരങ്ങളുടെ ഒരു വസന്തകാലമായിരുന്നു.

:ബിജു കാരക്കോണം.