ഹരിതാമ്യതം :പി.രമേശൻ.

ആസ്വാദനം:

പ്രകൃതിയുടെ അമൃതം തേടിയുള്ള യാത്ര

പ്രകൃതിയെ വെറും മണ്ണും മരവുമായി കാണാതെ, അത് അമൃതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് ഈ കവിതയുടെ സൗന്ദര്യം തുടങ്ങുന്നത്. 'അമൃതം' എന്ന വാക്ക് അമരത്വത്തെയും നന്മയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കവിതയിലെ പ്രധാന അടരുകൾ:

ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം (മനുഷ്യസ്നേഹിയും അസുരസ്നേഹിയും): നന്മയെ തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന നെഗറ്റീവ് ചിന്താഗതിക്കാരെ 'അസുരസ്നേഹി' എന്നും, പ്രകൃതിയുടെ സുഖം നുണയാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവനെ 'മനുഷ്യസ്നേഹി' എന്നും കവി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെത്തന്നെ സന്ദേഹങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമാണ്.

ആറു നാളത്തെ പരിവർത്തനം: ആറ് ദിവസത്തെ പ്രകൃതിാനുഭവം കവിയെ ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനാക്കി മാറ്റുന്നു. ഇത് പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെയുള്ള ഒരു തീർത്ഥാടനമായിരുന്നു (ദൃശ്യ, ശ്രാവ്യ, രസന).

ഹരിതവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ചിന്തകൾ: കവിതയുടെ അവസാനത്തിൽ കവി വെറും പ്രകൃതിയെ കാണുകയല്ല, മറിച്ച് തന്റെ വാക്കുകൾക്കും കർമ്മങ്ങൾക്കും പ്രകൃതിയുടെ നിറവും മണവും (പലാശഗന്ധം, മരതകവർണ്ണം) കൈവന്നതായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ഹരിതാഭമായി മാറുന്നത് ഉള്ളിലെ മാറ്റം കൊണ്ടാണ്.

ചുരുക്കത്തിൽ: നന്മയെയും പ്രകൃതിയെയും പുണരുന്നവർക്ക് മാത്രമേ ജീവിതത്തിലെ കയ്പുകളെ അതിജീവിച്ച് 'അമൃതം' നുണയാൻ കഴിയൂ എന്ന് കവിത ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.